ΧΑΟΣ ΣΕ ΠΑΡΙΣΙ ΚΑΙ ΜΑΔΡΙΤΗ ΜΕ 1.000 ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ! ΠΟΥ ΧΑΡΙΖΟΥΝ 6 ΤΡΙΣ. ΕΥΡΩ ΕΝΩ ΚΟΒΟΥΝ ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Από τη Μαδρίτη και το Παρίσι μέχρι τις αγορές… Η Ευρώπη στους δρόμους, με τις κοινωνίες να πληρώνουν τον λογαριασμό!

Χιλιάδες πολίτες βγήκαν στους δρόμους της Μαδρίτης για να υπερασπιστούν τις δημόσιες συντάξεις, ενώ στη Γαλλία οι διαδηλώσεις για το κόστος ζωής και τις δημόσιες υπηρεσίες πήραν πανεθνικές διαστάσεις. Την ίδια ώρα, η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης φορτώνεται με τρισεκατομμύρια ευρώ σε ενεργειακές και στρατιωτικές δαπάνες, την ώρα που οι κοινωνικές ανάγκες και η ανταγωνιστικότητα μένουν πίσω. Το ερώτημα είναι ποιοι καλούνται τελικά να πληρώσουν αυτή την πολιτική επιλογή.

Μαδρίτη: Χιλιάδες διαδηλωτές υπερασπίστηκαν τις δημόσιες συντάξεις

Περίπου 25.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο κέντρο της Μαδρίτης, ζητώντας να διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του συνταξιοδοτικού συστήματος και να προστατευθούν οι παροχές τους. Η πορεία κινήθηκε ειρηνικά από τον σταθμό Ατότσα προς την οδό Αλκαλά, περνώντας από το μουσείο Πράδο και την πλατεία Θιμπέλες. Στα πλακάτ κυριαρχούσαν τα μηνύματα «Εγγυημένες συντάξεις» και «Να τις προστατεύσουμε».

Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε έναν μήνα πριν από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 29ης Νοεμβρίου. Η αντιπαράθεση για το ασφαλιστικό έχει ήδη μεταφερθεί στο πολιτικό πεδίο, με την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ να κατηγορεί το Λαϊκό Κόμμα του Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο ότι αμφισβητεί τον μηχανισμό αναπροσαρμογής των συντάξεων με βάση τον πληθωρισμό. Ο Φεϊχόο έχει δηλώσει ότι, αν το κόμμα του κερδίσει τις εκλογές, θα προχωρήσει στην αναπροσαρμογή τους σύμφωνα με τον νόμο.

Για τους διαδηλωτές, όμως, το ζήτημα δεν είναι μια τεχνική διευθέτηση. Είναι το αν οι σημερινοί και οι μελλοντικοί συνταξιούχοι θα έχουν εισόδημα που να αντέχει το αυξημένο κόστος ζωής. Ο 38χρονος δημόσιος υπάλληλος Χουάν Φερνάντες μίλησε για ανασφάλεια σχετικά με το συνταξιοδοτικό του μέλλον, ενώ η 64χρονη Πιλάρ προειδοποίησε για την τάση ιδιωτικοποίησης δημόσιων υπηρεσιών.

Οι οργανώσεις των συνταξιούχων ζητούν αυξήσεις που να ανταποκρίνονται στον πραγματικό πληθωρισμό, ενίσχυση της κατώτατης σύνταξης, περιορισμό των ανισοτήτων μεταξύ ανδρών και γυναικών και κατάργηση περικοπών για εργαζομένους που συνταξιοδοτούνται πρόωρα έπειτα από πολλά χρόνια ασφάλισης. Η αγωνία τους αφορά και τις νεότερες γενιές, που βλέπουν το δικαίωμα σε αξιοπρεπή σύνταξη να μοιάζει όλο και πιο αβέβαιο.


Γαλλία: Μαζικές διαδηλώσεις για την ακρίβεια και τις δημόσιες υπηρεσίες

Παράλληλα, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη Γαλλία, διαμαρτυρόμενοι για την άνοδο του κόστους ζωής και ζητώντας προστασία των δημόσιων υπηρεσιών. Το υπουργείο Εσωτερικών υπολόγισε τους διαδηλωτές σε 410.000, εκ των οποίων 110.000 στο Παρίσι. Η συνδικαλιστική συνομοσπονδία CGT αμφισβήτησε την εκτίμηση και έκανε λόγο για 800.000 συμμετέχοντες πανεθνικά και 250.000 στην πρωτεύουσα.

Οι αριθμοί διαφέρουν, η κοινωνική πίεση όμως αποτυπώθηκε στους δρόμους. Στο Παρίσι, οι διαδηλωτές περιέγραψαν τις δυσκολίες της καθημερινότητας και διαμήνυσαν ότι θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις μέχρι να εισακουστούν. Επεισόδια και χρήση δακρυγόνων καταγράφηκαν επίσης σε πόλεις όπως η Λυών, η Μασσαλία, το Κλερμόν-Φεράν, η Γκρενόμπλ, η Λιλ και η Νίκαια.

Ο υπουργός Εσωτερικών Λοράν Νουνιές υποστήριξε ότι οι πορείες εξελίχθηκαν ομαλά, αλλά ανακοίνωσε περίπου 1.000 συλλήψεις ή προσαγωγές. Στο Παρίσι, η αστυνομία είχε αναφέρει 65 προσαγωγές. Ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας, Ζαν-Λυκ Μελανσόν, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αξιοποίησε το κλίμα μετά τη δολοφονική επίθεση στο Τραπ για να ακυρώσει τη συμφωνία σχετικά με τη διαδρομή της πορείας.

Η εικόνα από τη Γαλλία και την Ισπανία είναι κοινή ως προς την ουσία: οι πολίτες διεκδικούν ασφάλεια, αξιοπρέπεια και πρόσβαση σε υπηρεσίες που δεν καθορίζονται αποκλειστικά από το κόστος και την απόδοση. Και αυτή η κοινωνική πίεση εκδηλώνεται σε μια Ευρώπη που συζητά ολοένα περισσότερο για περικοπές και δημοσιονομικούς περιορισμούς.


Ο ευρωπαϊκός λογαριασμός: εξοπλισμοί και χρέος, με τις κοινωνικές ανάγκες σε αναμονή

Η οικονομική πίεση δεν περιορίζεται στις οικογένειες και στους συνταξιούχους. Η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξημένο κόστος δανεισμού και δημοσιονομική επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή λόγω υπερβολικού ελλείμματος. Οι αποδόσεις των γαλλικών ομολόγων έχουν αυξηθεί από τις αρχές του έτους κατά 1,78 ποσοστιαίες μονάδες, επιβαρύνοντας την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση αναζητεί περικοπές δαπανών, το κόστος αυτό περιορίζει ακόμη περισσότερο τα διαθέσιμα περιθώρια.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η ευρωπαϊκή στροφή προς τις αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες. Οι εκτιμήσεις που παρουσιάζονται για την περίοδο από το 2022 έως το 2026 υπολογίζουν σε περισσότερα από 3 τρισ. ευρώ το συνολικό κόστος από τις ακριβότερες ενεργειακές εισαγωγές, τη δημοσιονομική στήριξη για την ενέργεια, τις πρόσθετες αμυντικές δαπάνες και τη βοήθεια προς την Ουκρανία. Για την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών έως το 5% του ΑΕΠ μέχρι το 2035, ο πρόσθετος λογαριασμός εκτιμάται σε περίπου 3 τρισ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή, η έκθεση του Μάριο Ντράγκι για την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτιμούσε ότι απαιτούνται πρόσθετες επενδύσεις περίπου 850 δισ. ευρώ ετησίως για επτά χρόνια, δηλαδή σχεδόν 6 τρισ. ευρώ. Στον νέο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, ωστόσο, οι προβλεπόμενες δαπάνες για την ανταγωνιστικότητα ανέρχονται σε 450 δισ. ευρώ για την περίοδο 2028–2034.

Αυτή είναι η αντίφαση που βαραίνει την ευρωπαϊκή πολιτική, τεράστιοι πόροι κατευθύνονται σε εξοπλισμούς και στην αντιμετώπιση των συνεπειών της ενεργειακής κρίσης, ενώ οι ανάγκες για κοινωνική προστασία, υποδομές, τεχνολογία και παραγωγικές επενδύσεις διεκδικούν μικρότερο μερίδιο. Οι επιλογές αυτές δεν είναι αφηρημένοι αριθμοί. Επηρεάζουν το κόστος ζωής, τις συντάξεις και τις υπηρεσίες από τις οποίες εξαρτάται καθημερινά ο πολίτης.

Η πίεση των αγορών, οι περιορισμοί στους προϋπολογισμούς και η διεύρυνση των στρατιωτικών δαπανών διαμορφώνουν ένα περιβάλλον που δοκιμάζει τις κοινωνίες σε όλη την Ευρώπη. Και στην Ελλάδα, η κυβέρνηση καλείται να εξηγήσει πώς συμβιβάζεται η στήριξη αυτής της ευρωπαϊκής πορείας με τις ανάγκες των πολιτών, όταν η ακρίβεια, η ανασφάλεια για το μέλλον και η υποχώρηση των δημόσιων υπηρεσιών παραμένουν στην καθημερινότητά τους.