Τα δύο πρώτα νέα αμφίβια πυροσβεστικά αεροσκάφη Canadair DHC-515 αναμένονται στην Ελλάδα το 2028, σύμφωνα τουλάχιστον με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, αν και κρατάμε μικρό καλάθι ακόμα και γι’ αυτό, ενώ συνολικά η χώρα μας προσδοκά την παραλαβή επτά ολοκαίνουργιων μονάδων. Μέχρι εδώ τα νέα έχουν θετικό πρόσημο, έστω κι αν η ανανέωση του στόλου έχει καθυστερήσει πάνω από τρεις δεκαετίες. Όταν όμως ξεκινούν οι μεγαλόστομες διακηρύξεις για τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες αυτών των αεροσκαφών, οφείλουμε να κάνουμε κάτι πολύ απλό: να ανατρέξουμε στα επίσημα τεχνικά στοιχεία του ίδιου του κατασκευαστή, καθώς εκεί ακριβώς είναι που αρχίζουν να αναδεικνύονται τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα.
Η De Havilland Canada παρουσιάζει το DHC-515 ως ένα σύγχρονο αμφίβιο πυροσβεστικό αεροσκάφος, ουσιαστικά την εξέλιξη του καταξιωμένου CL-415, εξοπλισμένο με αναβαθμισμένο πιλοτήριο και προηγμένα συστήματα avionics. Ο κατασκευαστής επισημαίνει ότι είναι ειδικά σχεδιασμένο για αποστολές αεροπυρόσβεσης, διαθέτοντας δεξαμενή νερού 6.137 λίτρων, δεξαμενή αφρού 680 λίτρων και έναν εντυπωσιακό χρόνο υδροληψίας μόλις 12 δευτερολέπτων για την πλήρη πλήρωση των δεξαμενών του.
Μέχρι αυτό το σημείο, τα δεδομένα είναι απολύτως σαφή. Ας σταθούμε όμως στο ερώτημα που καίει κυριολεκτικά και ζητά ξεκάθαρες απαντήσεις:
Πού ακριβώς αναφέρει η De Havilland ότι το DHC-515 θα εκτελεί νυχτερινές ρίψεις νερού πάνω από ένα ενεργό μέτωπο πυρκαγιάς;
Η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή: στα επίσημα τεχνικά φυλλάδια που δημοσιοποιεί ο κατασκευαστής, αυτή η δυνατότητα απλώς δεν υφίσταται.
Δεν καταγράφεται ούτε ως «night water bombing» ούτε ως «night water drops», ενώ απουσιάζει οποιαδήποτε συγκεκριμένη περιγραφή για επιχειρησιακή νυχτερινή κατάσβεση με ρίψεις νερού. Το επίσημο Specification Sheet αναλύει διεξοδικά τις διαστάσεις, τα βάρη, τις επιδόσεις, καθώς και τις χωρητικότητες νερού και αφρού, αλλά δεν κάνει την παραμικρή αναφορά σε νυχτερινές επιχειρήσεις ρίψης.
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να βάλουμε τέλος στις μισές αλήθειες.
Είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα να επισημαίνουμε ότι ένα αεροσκάφος διαθέτει την τεχνολογία να πετάξει με ασφάλεια μετά τη δύση του ηλίου, και τελείως διαφορετικό να ισχυριζόμαστε ότι μπορεί να επιχειρεί σε χαμηλό ύψος πάνω από μια ανεξέλεγκτη πυρκαγιά, μέσα στο σκοτάδι, αδειάζοντας 6,1 τόνους νερού στις φλόγες. Αυτές οι δύο έννοιες δεν ταυτίζονται σε καμία περίπτωση.
Όταν η De Havilland παρουσιάζει το νέο της μοντέλο, δεν καταφεύγει σε αόριστες υποσχέσεις, αλλά παραθέτει συγκεκριμένα τεχνικά μεγέθη: 6.137 λίτρα νερού, 680 λίτρα αφρού, 12 δευτερόλεπτα για υδροληψία, συγκεκριμένες ταχύτητες, αποστάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς και αναλυτικά βάρη επιδόσεων. Για τις νυχτερινές ρίψεις νερού, ωστόσο, δεν παρέχει καμία απολύτως τεχνική δέσμευση.
Αυτό το γεγονός γεννά ένα εύλογο και θεμιτό ερώτημα προς όλους όσοι σπεύδουν να παρουσιάσουν τα νέα Canadair ως την απόλυτη λύση που «θα σβήνει τις φωτιές μέρα και νύχτα»: Μιλάμε για απλή νυχτερινή πτήση ή για ουσιαστική νυχτερινή ρίψη νερού; Διότι το πρώτο σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται το δεύτερο.
Ας μην εθελοτυφλούμε. Η πύρινη λαίλαπα δεν σταματά επειδή έπεσε το σκοτάδι, οι φλόγες συνεχίζουν να καταστρέφουν δάση, περιουσίες και ανθρώπινες ζωές καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Επομένως, η απόσταση που χωρίζει το «πετάει τη νύχτα» από το «επιχειρεί και ρίχνει νερό τη νύχτα» δεν αποτελεί μια λεπτομέρεια για τεχνικούς κύκλους, αλλά την ίδια την ουσία του ζητήματος.
Το DHC-515 είναι ένα υπερσύγχρονο αμφίβιο πυροσβεστικό αεροσκάφος, όπως ορθώς δηλώνει ο κατασκευαστής του. Θα μεταφέρει σημαντικές ποσότητες νερού, θα πραγματοποιεί ταχύτατες υδροληψίες και θα εκτελεί συνεχείς ρίψεις κατά τη διάρκεια της ημέρας. Για νυχτερινές ρίψεις νερού πάνω από ενεργά μέτωπα, όμως, η επίσημη τεκμηρίωση που έχουμε στα χέρια μας δεν αναφέρει το παραμικρό.
Και αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να συγκρατήσουμε.
Όχι επειδή υπάρχει πρόθεση αμφισβήτησης της αξίας των νέων Canadair, αλλά επειδή όταν το ελληνικό Δημόσιο δαπανά τεράστια ποσά για την αγορά επτά νέων αεροσκαφών, ο Έλληνας πολίτης έχει το απόλυτο δικαίωμα να γνωρίζει ακριβώς τι αγοράζει. Τα δύο πρώτα αεροσκάφη θα φτάσουν στη χώρα το 2028, όμως οι καταστροφικές πυρκαγιές των επόμενων καλοκαιριών δεν μπορούν να περιμένουν.
Έτσι, την επόμενη φορά που θα ακούσουμε την επικοινωνιακή καραμέλα «θα πετούν και τη νύχτα», η ερώτηση οφείλει να είναι μία και συγκεκριμένη: Θα πετούν απλώς τη νύχτα ή θα επιχειρούν με ρίψεις νερού τη νύχτα;
Πρόκειται για δύο εκ διαμέτρου διαφορετικές δυνατότητες. Και μέχρι να εμφανιστεί επίσημη τεχνική τεκμηρίωση από την De Havilland που να αναγράφει ρητά τη φράση «night water drops» σε ενεργό μέτωπο, κανένας δεν δικαιούται να παρουσιάζει το δεύτερο ως δεδομένο γεγονός. Τα τεχνικά φυλλάδια των κατασκευαστών δεν είναι προεκλογικές διακηρύξεις της Νέας Δημοκρατίας, είναι επίσημα έγγραφα που οφείλουμε να διαβάζουμε με προσοχή. Και σε αυτά, η νυχτερινή ρίψη νερού απλώς δεν υπάρχει.
Η τεχνολογική δυνατότητα ενός αεροσκάφους να πετάξει τη νύχτα δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση ότι μπορεί να πραγματοποιήσει και επιχειρησιακή ρίψη νερού σε μια πυρκαγιά. Τα συστήματα νυχτερινής όρασης (NVG) που λειτουργούν στο υπερέρυθρο φάσμα (IR) επιτρέπουν τη ναυσιπλοΐα στο σκοτάδι, όμως πάνω από μια ενεργή πυρκαγιά οι θερμικές εστίες δημιουργούν μια τυφλωτική μάζα φωτός που αχρηστεύει τον εξοπλισμό. Παράλληλα, οι θανάσιμοι αστάθμητοι παράγοντες της νύχτας, όπως τα αόρατα μέσα στο σκοτάδι καλώδια της ΔΕΗ, οι κεραίες, το ανάγλυφο του εδάφους και ο πυκνός καπνός σε πολύ χαμηλό ύψος, καθιστούν τις χαμηλές πτήσεις καθαρή αυτοκτονία. Στην πραγματικότητα, οι πυρκαγιές αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά μόνο με πρόληψη και άμεση επέμβαση στη γέννησή τους, καθώς όλα τα υπόλοιπα περί νυχτερινών αεροπυροσβέσεων αποτελούν επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και προσχήματα για δαπανηρές συμβάσεις χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
