Το σκάνδαλο της αυθαίρετης κατασκευής στην παραλία «της Άμμου» στη Σκάλα Ωρωπού, μία υπόθεση που δεν περιορίστηκε στα τοπικά όρια, αλλά εξέθεσε τη χώρα διεθνώς. Μια από τις πιο όμορφες παραλίες της Αττικής μετατράπηκε, μέσα σε λίγες ώρες, σε σύμβολο αυθαιρεσίας και θεσμικής αδράνειας. Και κάπου εδώ τελειώνουν τα εύκολα.
Γιατί, σε αντίθεση με αυτό που εύλογα περιμένει ο πολίτης, να καθαριστεί άμεσα ο χώρος, η πραγματικότητα είναι ένα γραφειοκρατικό ναρκοπέδιο. Όχι, δεν πρόκειται να εμφανιστεί αύριο το πρωί ούτε ο Δήμος ούτε η Περιφέρεια με μπουλντόζες. Στο καλύτερο σενάριο, μιλάμε για έναν μήνα. Στο χειρότερο; Μήνες ή και χρόνια. Και όλα αυτά για κάτι που έγινε μέσα σε μια νύχτα.
Ο δήμαρχος Ωρωπού, που αρχικά μίλησε για άμεση απομάκρυνση των μπάζων, προσγειώθηκε γρήγορα. Οι νομικές συμβουλές ήταν σαφείς: όποιος κινηθεί πρόωρα, κινδυνεύει να μπλέξει χειρότερα την υπόθεση. Να βρεθεί, δηλαδή, από τη θέση του «διορθωτή» στη θέση του κατηγορούμενου. Ένα παράλογο σύστημα όπου η αυτονόητη αποκατάσταση μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των παραβατών.
Και κάπως έτσι, η αυθαιρεσία παραμένει στη θέση της, όχι επειδή δεν μπορεί να φύγει, αλλά επειδή κανείς δεν τολμά να την αγγίξει χωρίς «χαρτί».
Το βάρος τώρα πέφτει στο Λιμενικό Τμήμα Ωρωπού, που διενεργεί την προανάκριση. Υλικό υπάρχει, και μάλιστα πλούσιο, με καταγγελίες, βίντεο και μαρτυρίες. Υπάρχουν ακόμα και ενδείξεις που οδηγούν σε συγκεκριμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες στην περιοχή. Όμως μέχρι να «δέσει» η υπόθεση και να φτάσει στον εισαγγελέα, τίποτα δεν κινείται.
Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: αν δεν αποδοθούν συγκεκριμένες ευθύνες, αν η υπόθεση καταλήξει σε «αγνώστους», τότε το αδιέξοδο γίνεται πλήρες. Χωρίς υπαίτιο, δεν υπάρχει κατεδάφιση. Χωρίς κατεδάφιση, η αυθαιρεσία νομιμοποιείται de facto.
Την ίδια στιγμή, η Κτηματική Υπηρεσία μετράει, χαρτογραφεί, συντάσσει εκθέσεις. Ακολουθεί η Αποκεντρωμένη, μετά η Περιφέρεια, και αν εκεί «κολλήσει» το θέμα λόγω χρημάτων ή εργολάβου περνά στον Δήμο, ο οποίος χρειάζεται τουλάχιστον πέντε εργάσιμες για να ξεκινήσει. Δηλαδή, μια αλυσίδα καθυστερήσεων που λειτουργεί σχεδόν προστατευτικά για την αυθαιρεσία.
Και το ερώτημα γίνεται πιο αιχμηρό:
Πώς γίνεται ένα παράνομο έργο να ολοκληρώνεται σε ώρες, αλλά η κατεδάφισή του να απαιτεί μήνες;
Το μόνο βέβαιο είναι ότι το κόστος, όταν και αν φτάσουμε εκεί, θα φορτωθεί στους υπεύθυνους. Μαζί με πρόστιμα και κυρώσεις. Μέχρι τότε, όμως, η εικόνα της κατεστραμμένης παραλίας θα παραμένει εκεί. Όχι απλώς ως περιβαλλοντική πληγή, αλλά ως μνημείο μιας βαθιάς παθογένειας: ενός κράτους που βλέπει, καταγράφει, αλλά αργεί τραγικά να πράξει.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
