Στην πολιτική, όταν η επικοινωνία και οι βαρύγδουποι τίτλοι υπερτερούν της ουσίας, το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς αναποτελεσματικό· καταντά ευτράπελο. Μόνο που στην περίπτωση του πρόσφατου νόμου Δένδια (Ν. 5265/2026), τα κυβερνητικά «κατορθώματα» προκαλούν πλέον οργή και θυμηδία στα στρατόπεδα, μετατρέποντας τη σταδιοδρομία των στελεχών σε ένα απέραντο θέατρο του παραλόγου.
Υπό το πρόσχημα του «εκσυγχρονισμού» και της «καινοτομίας» της περιβόητης «Νέας Εποχής», ο νόμος του 2026 κατάφερε να τινάξει στον αέρα κάθε έννοια εσωτερικής συνοχής, δημιουργώντας θεσμικά παράδοξα που όμοιά τους δεν έχουν ξαναδεί οι Ένοπλες Δυνάμεις.
Ευτράπελο 1ο: Οι παλαιοί καθηλωμένοι, οι νεότεροι αρχηγοί!
Το απόλυτο μπάχαλο αποτυπώνεται ανάγλυφα στον πολύκροτο Πίνακα του Παραρτήματος «Α» του νόμου Δένδια. Εκεί συντελείται ένα παγκόσμιο σταδιοδρομικό παράδοξο που καταργεί τη λογική:
Οι έμπειροι Αξιωματικοί απόφοιτοι ΑΣΣΥ των σειρών 1992 και 1993 (άνθρωποι που έχουν φάει τη ζωή τους στα στρατόπεδα και υποχρεώθηκαν να αλλάξουν 4 διαφορετικούς σταδιοδρομικούς νόμους στην καριέρα τους) βρίσκονται καθηλωμένοι στον βαθμό του Ταγματάρχη, χάνοντας τον καταληκτικό βαθμό του Αντισυνταγματάρχη.
Την ίδια ακριβώς στιγμή, με τις ίδιες νομοθετικές διατάξεις, δίνεται επιπλέον καταληκτικός βαθμός σε όλες τις νεότερες σειρές καταταγέντων, μέχρι και το έτος 2013!
Το αποτέλεσμα; Νεότεροι αξιωματικοί (όπως για παράδειγμα από τις Σχολές Ιπταμένων Ραδιοναυτίλων – ΣΙΡ) προάγονται κανονικά, προσπερνούν βαθμολογικά και γίνονται ανώτεροι από τους παλαιότερους, έμπειρους και μπαρουτοκαπνισμένους τεχνικούς της ΣΤΥΑ και των λοιπών ΑΣΣΥ. Ένα επιτελικό «θέατρο σκιών» που καταρρακώνει κάθε έννοια στρατιωτικής ιεραρχίας και συνταγματικής ισότητας.
Ευτράπελο 2ο: Συμμαθητές… δύο ταχυτήτων
Το παράλογο της νομοθέτησης Δένδια γίνεται ακόμα πιο κραυγαλέο αν κοιτάξει κανείς τι συμβαίνει μέσα στην ίδια τη σειρά. Στις τάξεις του ’92-’93, ένας μεγάλος αριθμός αξιωματικών που επέλεξε να συνταξιοδοτηθεί λίγο νωρίτερα, αποστρατεύτηκε δικαίως με τον βαθμό του Αντιπλοιάρχου ή Αντισμηνάρχου.
Όσοι όμως επέλεξαν να παραμείνουν στην ενεργό υπηρεσία για να προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους στην πατρίδα, «τιμωρούνται» παραδόξως από τον νόμο του 2026 και μένουν Ταγματάρχες! Δηλαδή, στην ίδια σειρά, με τα ίδια ακριβώς χρόνια προσφοράς, το Υπουργείο δημιούργησε τεχνητά στελέχη δύο ταχυτήτων.
Ευτράπελο 3ο: Η νομοθετική «σβούρα» (Τέσσερις νόμοι σε μία καριέρα)
Το να ζητάς από ένα στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων να αποδώσει, όταν το ίδιο το κράτος του αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού κάθε λίγα χρόνια, αποτελεί το απόλυτο διοικητικό ανέκδοτο. Οι συγκεκριμένοι αξιωματικοί είδαν τη ζωή τους να γίνεται λάστιχο μεταξύ του Ν.1911/1990, του Ν.2439/1996, του Ν.3883/2010 και τώρα του Ν.5265/2026. Κι ενώ το 2023 (με τον Ν.5018) φάνηκε να αποκαθίσταται προσωρινά η δικαιοσύνη, ο νόμος Δένδια ήρθε να τους στερήσει αναδρομικά όσα είχαν κερδίσει.
Η ουσία των «κακώς κειμένων»: Ένας νόμος-συρραφή, μακριά από τις ανάγκες των στελεχών
Πέρα όμως από τα κραυγαλέα σταδιοδρομικά παράδοξα, ο νόμος Δένδια του 2026 πάσχει στον ίδιο του τον πυρήνα, καθώς αποδεικνύεται ένα νομοθέτημα κατασκευασμένο «στο γόνατο», μακριά από την πραγματικότητα των στρατοπέδων. Αντί να λύσει τα χρόνια, φλέγοντα προβλήματα του έμψυχου δυναμικού, όπως η αντικειμενική μοριοδότηση των μεταθέσεων, η πραγματική οικονομική στήριξη των χαμηλόβαθμων στελεχών και η ουσιαστική υγειονομική περίθαλψη στην επαρχία, αναλώνεται σε βαρύγδουπους τίτλους περί «καινοτομίας» και «τεχνητής νοημοσύνης».
Πρόκειται για μια πρόχειρη συρραφή διατάξεων που στερείται ενιαίας φιλοσοφίας και στρατηγικού βάθους. Το γεγονός ότι αφήνει ανοιχτά δεκάδες μέτωπα και παραπέμπει τη λύση κρίσιμων ζητημάτων σε μελλοντικά Προεδρικά Διατάγματα και Υπουργικές Αποφάσεις, επιβεβαιώνει ότι ο νόμος αυτός δεν σχεδιάστηκε για να ενισχύσει το στράτευμα, αλλά για να εξυπηρετήσει ένα πρόσκαιρο επικοινωνιακό αφήγημα, αφήνοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις εγκλωβισμένες σε μια πρωτοφανή γραφειοκρατική και θεσμική δίνη.
Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο:
Όταν βαφτίζεις τη σταδιοδρομική αποδιοργάνωση «μεταρρύθμιση» και τον ερασιτεχνισμό «ψηφιακή εποχή», το μόνο που καταφέρνεις είναι να διαλύσεις το ηθικό του έμψυχου δυναμικού.
Ο νόμος του 2026 αποδεικνύεται μια μνημειώδης αποτυχία για τη συνοχή του στρατεύματος. Το ερώτημα πλέον που τίθεται επιτακτικά μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου είναι αν υπάρχει έστω και η ελάχιστη πολιτική γενναιότητα στο Υπουργείο για να διορθωθεί άμεσα ο Πίνακας του Παραρτήματος «Α» του Ν.5265, πριν η δικαιολογημένη απογοήτευση των στελεχών μετατραπεί σε μαζική φυγή.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
