ΑΤΖΕΝΤΑ 2030 ΜΕ… ΜΠΑΓΚΕΤΕΣ! Η «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ» ΤΟΥ ΔΕΝΔΙΑ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Οι φανφάρες της κυβέρνησης και ειδικά του ΥΕΘΑ για την περίφημη «Ατζέντα 2030» στις Ένοπλες Δυνάμεις περισσεύουν. Νέα εποχή, τεχνολογική επανάσταση, drones, τεχνητή νοημοσύνη, υπερσύγχρονα όπλα και ένας στρατός που στα λόγια τουλάχιστον, ετοιμάζεται να περάσει σε άλλη εποχή. Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι PowerPoint, ούτε επικοινωνιακές παρουσιάσεις. Είναι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, ΕΠΟΠ, ΕΜΘ και στρατεύσιμοι που υπηρετούν καθημερινά κάτω από δύσκολες συνθήκες.

Και αυτοί οι άνθρωποι ζουν μια πραγματικότητα που απέχει πολύ από τα μεγάλα λόγια της κυβέρνησης. Μια πραγματικότητα που σε αρκετές περιπτώσεις θυμίζει περισσότερο εποχές περικοπών και μνημονίων παρά τη δήθεν «Νέα Εποχή» που διαφημίζει το ΥΠΕΘΑ.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να μιλά για ανάπτυξη, μεταρρυθμίσεις και έναν στρατό που θα αλλάξει επίπεδο. Μπορεί ο Δένδιας να παρουσιάζει την «Ατζέντα 2030» ως τη μεγάλη τομή για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Όμως η πραγματικότητα έχει τον δικό της τρόπο να ξεσκεπάζει τις μεγάλες διακηρύξεις. Το πλήρωμα της φρεγάτας «ΣΑΛΑΜΙΣ» φέρεται να το κατάλαβε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Η φρεγάτα απέπλευσε για μονοήμερο δοκιμαστικό ταξίδι. Το μονοήμερο, όμως, έγινε τριήμερο και κάπου εκεί προκύπτει το αυτονόητο ερώτημα: όταν μια δοκιμαστική αποστολή παρατείνεται, ποιος φροντίζει για την τροφοδοσία του πληρώματος;

Σύμφωνα με την καταγγελία, η λύση ήταν… μπαγκέτες και αραβικές πίτες από τη γνωστή εταιρεία Στεργίου.

Αυτό είναι λοιπόν το περίφημο «2030»;

Ατζέντα 2030 στα οπλικά συστήματα και… μπαγκέτα στο πιάτο του πληρώματος; Τεχνητή νοημοσύνη στη γέφυρα και αραβική πίτα για τους ανθρώπους που υπηρετούν πάνω στο πολεμικό πλοίο; Γιατί εδώ δεν μιλάμε για πολυτέλειες. Μιλάμε για ανθρώπους που βρίσκονται στη θάλασσα, μακριά από τις οικογένειές τους, με απαιτητικές υπηρεσίες και ευθύνες που δεν χωρούν σε επικοινωνιακά σποτ. Η Πολιτεία τους οφείλει τουλάχιστον αξιοπρεπή τροφοδοσία.

Και κάπου εδώ η «Ατζέντα 2030» αρχίζει να μοιάζει με ανέκδοτο. Γιατί μπορεί να αγοράσεις φρεγάτες, πυραύλους, drones και πανάκριβα ηλεκτρονικά συστήματα. Αν όμως δεν μπορείς να εξασφαλίσεις τα βασικά για το προσωπικό που επανδρώνει αυτά τα συστήματα, τότε ποια ακριβώς «Νέα Εποχή» διαφημίζεις;

Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό και αμείλικτο: Ποιος σχεδιάζει την «Ατζέντα 2030»; Εκείνος που κοιτάζει μόνο τους προϋπολογισμούς των εξοπλιστικών ή εκείνος που θυμάται ότι πίσω από κάθε πολεμικό σύστημα υπάρχει ένας άνθρωπος που πρέπει να ζήσει, να υπηρετήσει και να επιχειρήσει με αξιοπρέπεια;

Γιατί «Νέα Εποχή» δεν σημαίνει μόνο καινούργια όπλα. Σημαίνει καινούργια αντίληψη για το προσωπικό. Σημαίνει αξιοπρέπεια, σωστή μέριμνα, ανθρώπινες συνθήκες και λύσεις στα προβλήματα που ταλαιπωρούν καθημερινά τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Αν η «Ατζέντα 2030» δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε αυτά, τότε ας αφήσουν για λίγο τα διαστημόπλοια και τα μεγάλα λόγια. Ας κοιτάξουν πρώτα το πιάτο του ανθρώπου που βρίσκεται πάνω στο πολεμικό πλοίο. Γιατί όταν ένα μονοήμερο ταξίδι γίνεται τριήμερο και η λύση για το πλήρωμα είναι… μπαγκέτες και αραβικές πίτες, τότε κάτι έχει πάει πολύ στραβά.

Ατζέντα 2030; Όχι ακόμη. Πρώτα να φτάσουμε μέχρι το… αυτονόητο.