Σάββατο , 2 Ιουλίου 2022
Τελευταία Νέα

ΑΣΤΕΓΟΙ: ΕΝΑ… «ΜΥΣΤΗΡΙΟ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ…

Πόσοι είναι οι άστεγοι στην Ελλάδα;;;

Πόσοι Συνέλληνες κοιμούνται στους δρόμους της Αθήνας; Της Θεσσαλονίκης; Της Λάρισας; Της Πάτρας; Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα!

Η απάντηση του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων επιβεβαιώνει το γνωστό ρητό «εν οίδα, ότι ουδέν οίδα»!

Στην Ελλάδα του 2020, δεν υφίσταται επίσημος μηχανισμός παρακολούθησης και καταγραφής των άστεγων της χώρας.

Η Ελλάδα βίωσε μια δεκαετία οικονομικής κρίσης, βίωσε την αφαίμαξη πολλών επιχειρηματιών οι οποίοι αναγκάσθηκαν να μείνουν ανεπάγγελτοι με υπέρογκα χρέη, η δε συντριπτική πλειοψηφία των ιδιωτών βρίσκεται σε πλήρη και πραγματική αδυναμία να διαχειριστεί τα ιδιωτικά τους χρέη.

Με αυτά τα δεδομένα, κάποιος θα περίμενε να υπάρχει κρατική μέριμνα στα άτομα που αιφνιδιάστηκαν από τα οικονομικά δεδομένα που βίαια ανέτρεψαν τις ζωές όλων. Δυστυχώς όμως αυτό το σενάριο απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Οι προβλέψεις υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Είναι λυπηρό οι μέσες ευρωπαϊκές στατιστικές να μιλούν για τουλάχιστον 40.000 αστέγων στην Ελλάδα (τόσους είχε υπολογίσει η Feantsa (Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εθνικών Οργανισμών για την
έλλειψη στέγης) κατά προσέγγιση –, και η ίδια η χώρα να μη διαθέτει επίσημα στοιχεία.

Είναι τραγικό το κοινωνικό κράτος, το κράτος πρόνοιας, να αποτελούν στη χώρα μας έννοιες αόριστες κι αφηρημένες, ασαφείς και μη υλοποιήσιμες! Και είναι επικίνδυνο η Κυβέρνηση τα τελευταία έτη να ασχολείται καθημερινά, να νομοθετεί σε ετήσια βάση για τους λαθρομετανάστες, να τους εξασφαλίζει επιδόματα, στέγη, ακόμα και οικιακό εξοπλισμό, και να μην έχει επιδείξει το παραμικρό ενδιαφέρον για τους αναξιοπαθούντες Συνέλληνες, που την τελευταία δεκαετία βίωσαν κυριολεκτικά μια οικονομική τραγωδία.

Στην Ελλάδα του 21 ου αιώνα, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας  θρασύδειλα αρνείται να ομολογήσει την αποτυχία της στην κοινωνική πολιτική, αρνείται να δεχθεί ότι ο κοινωνικός ιστός νοσεί.

Κι όταν αρνείσαι να δεις το πρόβλημα, τότε είναι βεβαίως ανέφικτο να το λύσεις! Και αν πραγματικά ο κάθε άστεγος αποτελεί μια πληγή στον καθένα από εμάς, σε όλα τα μέλη της κοινωνίας που «επέτρεψαν» σε έναν συνάνθρωπό τους να πασχίζει για την επιβίωσή του, τότε οι κυβερνώντες θα έπρεπε να έχουν βαρύ το χρέος να μην αφήσουν καμία
ψυχή στο δρόμο.

Είναι όμως μάλλον ακόμη μακρύς ο δρόμος…

Της Γερασιμούλας Στάμου

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares