Γράφει το Μαύρο Τσακάλι
Δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, νέα οπλικά συστήματα, αναδιοργανώσεις και μια «Ατζέντα 2030» που υπόσχεται να αλλάξει τα πάντα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ΑΣΣΥ και τους υπαξιωματικούς όμως, σιωπή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέβηκε στη ΔΕΘ, παρουσίασε μέτρα και μίλησε για το αύριο, αλλά δεν έδωσε τις απαντήσεις που περιμένουν χιλιάδες στελέχη για το δικό τους αύριο.
Εδώ τελειώνει το βολικό παιχνίδι της μετάθεσης ευθυνών και η «Ατζέντα 2030» δεν είναι προσωπική υπόθεση του Νίκου Δένδια ούτε σχέδιο που εφαρμόζεται ερήμην του Μεγάρου Μαξίμου. Είναι κυβερνητική πολιτική. Μητσοτάκης και Δένδιας αποφάσισαν και αποφασίζουν μαζί, άρα μαζί έχουν και την πολιτική ευθύνη.
Δεν γίνεται όταν παρουσιάζονται Rafale, Belharra, F-35, drones και εξοπλιστικά δισεκατομμύρια να περισσεύουν οι φωτογραφίες και οι πανηγυρισμοί, αλλά όταν η κουβέντα φτάνει στους ανθρώπους που θα λειτουργήσουν και θα συντηρήσουν αυτά τα μέσα, να πέφτει σιωπητήριο.
Οι υπαξιωματικοί δεν είναι αριθμοί σε ένα οργανόγραμμα και οι ΑΣΣΥ δεν είναι βάρος που πρέπει να στριμωχτεί στη νέα δομή για να βγουν οι αριθμοί της μεταρρύθμισης. Είναι οι άνθρωποι στις Μοίρες, στα πλοία, στις μονάδες, στα συνεργεία και στις επιφυλακές, εκεί όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα κρίνεται στην πράξη και όχι στις παρουσιάσεις.
Τα ερωτήματα είναι πλέον συγκεκριμένα και δεν σηκώνουν υπεκφυγές: Τι ακριβώς σχεδιάζουν Μητσοτάκης και Δένδιας για τις ΑΣΣΥ; Τι θα γίνει με τη βαθμολογική και υπηρεσιακή εξέλιξη των αποφοίτων; Ποιος θα είναι ο πραγματικός ρόλος των υπαξιωματικών στις Ένοπλες Δυνάμεις του 2030;
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση θέλει να κάνει τις στρατιωτικές σχολές ελκυστικότερες. Να πάνε όμως οι νέοι στις ΑΣΣΥ για ποιο μέλλον ακριβώς; Πώς θα πείσεις έναν 18χρονο να δεσμεύσει τη ζωή του για δεκαετίες όταν βλέπει εκείνους που ήδη υπηρετούν να αγωνιούν για τη δική τους εξέλιξη;
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι PowerPoint. Πίσω από κάθε αεροσκάφος υπάρχει τεχνικός, πίσω από κάθε πλοίο υπάρχει πλήρωμα και πίσω από κάθε οπλικό σύστημα υπάρχουν χρόνια γνώσης και εμπειρίας. Χωρίς το προσωπικό, ακόμη και το ακριβότερο οπλικό σύστημα είναι απλώς πανάκριβο μέταλλο.
Γι’ αυτό η σιωπή Μητσοτάκη έχει πολιτικό βάρος. Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να βρίσκεται μπροστά όταν παρουσιάζονται οι «επιτυχίες» της αμυντικής πολιτικής και να βγαίνει από το κάδρο στα δύσκολα, όπως και ο Νίκος Δένδιας δεν μπορεί να παρουσιάζει τη «μεγαλύτερη μεταρρύθμιση» των Ενόπλων Δυνάμεων αφήνοντας χιλιάδες υπαξιωματικούς με ερωτηματικά.
Αποφασίζουν μαζί, άρα μαζί θα κριθούν.
Και αν οι πόρτες παραμένουν κλειστές και οι απαντήσεις δεν έρχονται, ίσως ήρθε ξανά ο καιρός οι υπαξιωματικοί να βγουν στον δρόμο, ειρηνικά και μαζικά, για να απαιτήσουν να ακουστεί επιτέλους η φωνή τους. ΑΠΑΝΤΕΣ ΠΑΡΟΝΤΕΣ!!!
Γιατί δεν ζητούν χάρη. Ζητούν να γνωρίζουν τι αποφασίζουν άλλοι για τη ζωή και τη σταδιοδρομία τους.
Στην «Ατζέντα 2030» υπάρχει τελικά χώρος για τους υπαξιωματικούς ή Μητσοτάκης και Δένδιας τους θυμούνται μόνο όταν πρέπει να βγει η δουλειά;
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
