ΑΣΟΕΕ: Η «μηδενική ανοχή» είχε τελικά… ημερομηνία λήξης – Όλοι αθώοι!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Ήταν 29 Οκτωβρίου 2020 όταν το ελληνικό πανεπιστήμιο έγινε για ακόμη μία φορά πεδίο ωμής επίθεσης. Ο Πρύτανης της ΑΣΟΕΕ, Δημήτρης Μπουραντώνης, εξευτελίστηκε από ομάδα οκτώ ατόμων που εισέβαλαν στο γραφείο του, κατέστρεψαν την περιουσία του, τον προπηλάκισαν και του κρέμασαν στον λαιμό μια ταμπέλα που έγραφε «Αλληλεγγύη στις καταλήψεις». Η φωτογραφία του με σκυμμένο κεφάλι έκανε τον γύρο των μέσων και προκάλεσε – όπως ήταν φυσικό – σάλο και αποτροπιασμό.

Ο πολιτικός κόσμος αντέδρασε με οργισμένη καταδίκη, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεσμεύτηκε για «μηδενική ανοχή». Ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, κατήγγειλε την επίθεση ως «φασιστική πρακτική» παραλληλίζοντάς την με τις μεθόδους των ναζί. Υποσχέθηκε εντοπισμό, σύλληψη, ακόμα και επικηρύξεις των δραστών. Μίλησε για «δημοκρατική αγανάκτηση» και ξεκαθάρισε: «Ο φασισμός δεν θα περάσει».

Κι όμως, όχι μόνο πέρασε – αλλά και βολεύτηκε.

Παρά την αρχική κινητοποίηση της ΕΛΑΣ, την ταυτοποίηση των δραστών και τη δικογραφία-μαμούθ με κατηγορίες περί εγκληματικής οργάνωσης, η υπόθεση κατέρρευσε σταδιακά σαν τραπουλόχαρτο. Πέντε από τους οκτώ κατηγορούμενους απαλλάχθηκαν πλήρως. Οι υπόλοιποι τρεις παραπέμφθηκαν, αλλά… δεν δικάστηκαν ποτέ. Αναβολές επί αναβολών, τρία χρόνια μετά, και ακόμα δεν έχει βρεθεί τρόπος να διεξαχθεί η δίκη. Καμία καταδίκη. Καμία ποινή.

Το μόνο που απέμεινε ήταν πρόστιμα-χάδι 3.000 ευρώ και υποχρέωση εμφάνισης σε αστυνομικό τμήμα μια φορά τον μήνα. Ακόμα πιο ανησυχητικό: ένας εκ των τριών που παραπέμφθηκαν, φέρεται να σχετίζεται με υπόθεση τρομοκρατίας, καθώς βρέθηκε το γενετικό του αποτύπωμα σε σακούλα με όπλο μετά από φονική έκρηξη σε διαμέρισμα τρομοκρατικής οργάνωσης στους Αμπελόκηπους. Ο 26χρονος κρατείται προσωρινά στις φυλακές Κορυδαλλού.

Η υπόθεση Μπουραντώνη καταλήγει να είναι μια στυγνή απεικόνιση της κυβερνητικής ανικανότητας αλλά και της βαθιάς υποκρισίας. Η βία καταγγέλλεται θεατρικά, όμως στην πράξη αποδεικνύεται είτε ανεχτή είτε απλώς αδιάφορη. Η «μηδενική ανοχή» μετατρέπεται σε μηδενική συνέπεια. Και οι υποσχέσεις περί τάξης και νόμου καταρρέουν μπροστά σε μια Δικαιοσύνη που δεν τολμά, ή δεν μπορεί, να κάνει το καθήκον της.

Θα τιμωρηθεί ποτέ κάποιος; Ή μήπως αρκεί μια κραυγή για τα δελτία ειδήσεων και μια ανακοίνωση καταδίκης στο Twitter;