Αριστοκράτες με app, φοιτητές με κουπόνια, μαντίλες για γλυκό: καλωσήρθατε στην Ελλαδογαλλία του 2025 – τίποτα δεν άλλαξε, μόνο το φόντο(Βίντεο)

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Ο σουρεαλιστικός χορός της ΓαλλίαςΣτο Μουσείο Κυνηγιού και Φύσης, στο Μαρέ, ο χρόνος σταμάτησε κάπου ανάμεσα στο 1925 και το 2025.

Νέοι και νέες με φράκα και τουαλέτες που κοστίζουν όσο το ενοίκιο ενός χρόνου σε προάστιο, χόρευαν βαλς κάτω από ταριχευμένα ελάφια, παρουσιάζοντας μια εφαρμογή γνωριμιών «αφιερωμένη στην αριστοκρατία».

Το Club Maudin είχε φροντίσει τα πάντα: σαμπάνιες που ρέουν, προσκλήσεις μόνο με έγκριση, και μια αίσθηση ότι η Ιστορία δεν τελείωσε ποτέ , απλώς έγινε ιδιωτικό πάρτι. Ο σουρεαλισμός δεν ήταν διακόσμηση· ήταν η ίδια η ατμόσφαιρα: κεφάλια ζώων στους τοίχους κοιτούσαν απαθείς τους απογόνους εκείνων που κάποτε τα κυνηγούσαν.


*

Την ίδια ώρα, λίγα χιλιόμετρα μακριά, εκατοντάδες φοιτητές στέκονταν όρθιοι στον παγωμένο αέρα, σε ουρές που ξεκινούσαν από τα ξημερώματα. Δεν περίμεναν εισιτήρια για μπαλέτο ούτε για εκθεσιακό opening.

Περίμεναν ένα πιάτο ζεστό φαγητό από  φοιτητικές ενώσεις που δεν προλαβαίνουν πια την ζήτηση.

Σακάκια φθαρμένα, πρόσωπα κουρασμένα, κινητά με σπασμένες οθόνες που δείχνουν ειδοποιήσεις για απλήρωτους λογαριασμούς.

Στη Γαλλία του Μακρόν, την ίδια στιγμή, δισεκατομμύρια ευρώ δημοσίου χρήματος κατευθύνονται σε funds και σε «φίλους του Προέδρου» με τη δικαιολογία της «ανταγωνιστικότητας». Η μία Γαλλία χορεύει· η άλλη μετράει ψίχουλα

 

*

Και την επόμενη μέρα, στο Val d’Europe, στο μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της Ευρώπης, γυναίκες με μαντίλα στέκονται υπομονετικά στην ουρά του Tema’s Cake.

Το μαγαζί ανήκει σε μια Αλγερινή που ξεκίνησε από το τίποτα και τώρα πουλάει γλυκά που κάνουν θραύση στα social.

Οι πελάτισσές της,  πολλές από αυτές μουσουλμάνες, δεν ήρθαν για πολιτική διαμαρτυρία. Ήρθαν γιατί το γλυκό είναι καλό και η τιμή τίμια. 


Σε απόσταση αναπνοής, λευκές κυρίες με Hermès τσαντάκια περνούν βιαστικές, κοιτάζοντας με μισό μάτι την ουρά.

Κανείς δεν μιλάει σε κανέναν. Η Γαλλία του 2025 χωρίζεται πια όχι μόνο με τείχη, αλλά και με ουρές: ουρά για φαγητό, ουρά για γλυκό, ουρά για να ανήκεις κάπου.Τρεις εικόνες, τρεις Γαλλίες, καμία δεν μιλάει στην άλλη.
Μία χορεύει σε μουσείο με νεκρά ζώα.
Μία παγώνει για ένα πιάτο φαΐ.
Μία αγοράζει κέικ φορώντας μαντίλα σε εμπορικό κέντρο-φρούριο. Και η Δημοκρατία;
Αυτή, σουρεαλιστικά, συνεχίζει να λέει ότι όλοι είναι ίσοι.
Μόνο που μερικοί είναι πιο ίσοι  και χορεύουν καλύτερα βαλς.

ο Ανταποκριτής