Απόστολος Τίτος εκ των εβδομήκοντα. Χρήσιμες συμβουλές

Είναι γνωστό ότι ο Χριστός ότι κατά την τρίχρονη δημόσια δράση Του  στη γη είχε μαζί Του μαθητές που παρακολουθούσαν την δράση Του, τα θαύματα και την Διδασκαλία Του. Υπήρχε ο στενός κύκλος των δώδεκα αποστόλων,  και ο ευρύτερος κύκλος των εβδομήντα αποστόλων (γνωστών ως εβδομήκοντα αποστόλων). Μαθητές ήταν όλοι και πάντες πρόσφεραν για την εξάπλωση και εδραίωση της Πίστεως του γλυκύτατου Ιησού. Άπαντες, μετά την Ανάσταση και την Πεντηκοστή, όργωσαν τον, τότε, γνωστό κόσμο μεταφέροντες το λυτρωτικό μήνυμα της αιώνιας ζωής.

Το σημερινό κείμενο θα αφιερωθεί σε μια σπουδαία εκκλησιαστική φυσιογνωμία των πρώτων Χριστιανικών χρόνων και μαθητή του Κυρίου, από τον κύκλο των εβδομήντα, απόστολο Τίτο. Ο Τίτος ήταν Έλληνας, κρητικός. Η καταγωγή του  έχει ρίζες από τον βασιλιά Μίνωα, όπως μας πληροφορεί ο βιογράφος του νομικός Ζηνάς , για τον οποίο ο Απόστολος Παύλος γράφει: «Ζηνάν τον νομικόν σπουδαίως πρόπεμψον» (Τίτ. 3,13). Ο Τίτος έλαβε λαμπρά μόρφωση και έδειξε επιμέλεια στη σπουδή και στη μάθηση.

Σε ηλικία είκοσι ετών δέχθηκε την πρώτη κλήση, ακούγοντας φωνή θεϊκή να τον καλεί λέγοντας: «Τίτε, πρέπει να αναχωρήσεις από εδώ για να σώσεις τη ψυχή σου, επειδή η εξωτερική αυτή παιδεία ουδόλως σε ωφελεί». Την φωνή αυτή εξέλαβε ως φωνή των δαιμόνων. Ήθελε να βεβαιωθεί ότι ήταν φωνή του Θεού και δεν άλλαξε στρατόπεδο. Μετά από εννιά χρόνια η φωνή τον προστάζει να ανοίξει την βίβλο των Εβραίων. Ανοίγοντας το βιβλίο βλέπει το χωρίον του Προφήτη Ησαΐα που λέει:  «Έγκαινίζεσθε προς με νήσοι πολλαί· Ισραήλ σώζεται υπό Κυρίου σωτηρίαν αιώνιον» (Ησ. 45,16). Ο θείος του και ανθύπατος και ηγεμόνας της Κρήτης άκουσε για την δράση του Χριστού, τα θαύματα και την διδασκαλία Του στην περιοχή της Παλαιστίνης και αλλαχού. Μετά την γνώμη των αρχόντων της Κρήτης αποφάσισε και έστειλε τον Άγιο να πάει και να δει τι συμβαίνει εκεί, γιατί τον θεωρούσε άξιο να παραστήσει με τον λόγο του τα διαλαμβανόμενα εκεί. Πράγματι ο Άγιος πήγε στην Παλαιστίνη, γνώρισε και προσκύνησε τον Χριστό. Με τα μάτια του είδε τα θαύματα και με τα αυτιά του άκουσε τις θείες διδασκαλίες. Είδε τα σωτήρια  Πάθη, την ταφή, την Ανάσταση και την Ανάληψη.

Την ημέρα της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος ήταν εκεί και γεύτηκε την δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Συναριθμήθηκε μεταξύ των εκατόν είκοσι που έλαβαν την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ήταν ένας από τους Κρητικούς που βαπτίστηκαν εκείνη την ημέρα μετά τον λόγο του Αποστόλου Πέτρου «Κρήτες και Άραβες ακούομεν λαλούντων αυτών ταις ημετέραις γλώσσαις τα μεγαλεία του Θεού» (Πράξ. 2, 11-14).

Ο Άγιος ακολούθησε τον Απόστολο Παύλο σε πολλές περιοδείες του. Από την προς Τίτον επιστολή του Παύλου πληροφορούμαστε ότι ο Έλληνας μαθητής του είναι «τέκνον του γνήσιον». Στην Κρήτη ο Τίτος είχε αξιόλογους συνεργάτες , τον Ζηνά τον νομικό και τον περίφημο Απολλώ. Ακόμη ο κορυφαίος Απόστολος τον ονομάζει «κοινωνόν» και «συνεργόν» και  τον τοποθετεί στο ίδιο επίπεδο με τον εαυτό του γράφοντας∙ «οὐτώ αὐτώ πνεύματι περιπατήσαμεν, αυτοίς αυτοίς ίχνεσιν» (Β΄Κορ. 12,18).

Η παράδοση αναφέρει ότι ο Παύλος μετά την πρώτη αποφυλάκιση στη Ρώμη και την περιοδεία στη Ισπανία πήγε να κηρύξει τον Θείο Λόγο και στην Κρήτη. Επειδή άλλες περιοχές είχαν μεγάλη ανάγκη κατηχήσεως χειροτονεί τον μαθητή του Τίτο επίσκοπο του νησιού και του αναθέτει την συνέχιση του έργου του. Ο Ιερός Χρυσόστομος λέει ότι αυτό αποτελεί ένδειξη της εκτίμησης του Αγίου Παύλου προς τον Τίτο. Ο Παύλος έστειλε ποιμαντική επιστολή στον Τίτο στην οποία τόνιζε: : «τούτου χάριν κατέλιπόν σε εν Κρήτη, ίνα τα λείποντα επιδιορθώσει, και καταστήσεις κατά πόλιν πρεσβυτέρους, ως εγώ σοι διεταξάμην» (Τίτ.1,5).

Ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης ο μεγάλος υμνογράφος και εκ των διαδόχων του Τίτου σε εγκωμιαστικό του λόγο λέγει για τα προτερήματα του Αγίου ανδρός: Επιεικής, ευπειθής, ευπρόσιτος, επήκοος, προς αποστολήν ευσταλής, προς  διακονίαν εύχρηστος, προς καταλλαγάς ευδαίμων, αλείπτης των κοπιώντων, των υπέρ Χριστού πονούντων υπερασπιστής» (Λόγος εις τον Ἀπ. Τίτον, Ρ. G. 97,1149).

Θεωρώ σκόπιμο να κλείσει το μικρό αυτό αφιέρωμα στον Άγιο Τίτο τον Απόστολο εκ των εβδομήκοντα με αποσπάσματα από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου, προς αυτόν, σε νεοελληνική απόδοση.

Προκειμένου να εκλέξεις πρεσβύτερο, θα εξετάζεις πρώτον, εὰν κανείς ίἶναι ανεπίληπτος και ακατηγόρητος, σύζυγος μιας γυναίκας εις ενὸς γάμου κοινωνία, εὰν έχει παιδιά πιστά, τα οποία δεν κατηγορούνται ως άσωτα ἢ ανυπότακτα.

Πρέπει ο επίσκοπος, υπό την ιδιότητά του ως επιστάτη εκ μέρους του Θεού, να είναι άμεμπτος και ακατηγόρητος, όχι αυθάδης ούτε ευερέθιστος και οργίλος, να μη είναι μέθυσος, να μη χειροδικεί, να μη επιδιώκει παράνομα και αισχρά κέρδη.

Δίδασκε τους γέροντες να είναι προσεκτικοί και άγρυπνοι, σεμνοί, φρόνιμοι και συνετοί. Επίσης τις ηλικιωμένες γυναίκες να είναι στην εμφάνιση και ενδυμασία ιεροπρεπείς· Να μην είναι υποδουλωμένες στο κρασί, για  να νουθετούν και σωφρονίζουν τίς νέες, ώστε αυτές να αγαπούν τους άνδρες τους και τα παιδιά τους, νὰ είναι αγνές, να φροντίζουν για τα σπίτια τους, αγαθές, να  υποτάσσονται στους άνδρες τους.

Αιρετικό άνθρωπο, ο οποίος ύστερα απὸ πρώτη και δεύτερη συμβουλή μένει με πείσμα στη πλάνη του, παράτησέ τον.

Τα παραγγέλματα αυτά δεν ισχύουν για τον Τίτο ή για τους τότε Χριστιανούς , ισχύουν για σήμερα και για πάντα και για όλους μας.

 Η μνήμη του Αγίου Τίτου τιμάται την 25η Αυγούστου.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός