Πέμπτη , 22 Οκτωβρίου 2020
Τελευταία Νέα

AΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ – Γιατί απέτυχαν οι πραξικοπηματίες κατά του Ερντογάν! Τι έγινε εκείνο το βράδυ της 15ης Ιουλίου…

AΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ - Γιατί απέτυχαν οι πραξικοπηματίες κατά του Ερντογάν! Τι έγινε εκείνο το βράδυ της 15ης Ιουλίου...

4 χρόνια συμπληρώνονται από το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, το βράδυ  της 15ης προς την  16η Ιουλίου 2016.

Η απόπειρα των Γκιουλενικών κύκλων με την υποστήριξη ορισμένων στρατιωτικών (όπως του πρώην αρχηγού Αεροπορίας πτεράρχου Ακίν Οζτούρκ) να ανατρέψουν τον Ερντογάν απέτυχε, με τις επιπτώσεις να τις βιώνει ακόμα η Τουρκία και οι πολίτες της.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πολλά γεγονότα δεν έχουν γίνει γνωστά, ωστόσο σίγουρα έχουμε πολύ πιο ξεκάθαρη εικόνα από ότι πριν από 4 χρόνια.

Ουδείς γνωρίζει για παράδειγμα τον πραγματικό ρόλο των ΗΠΑ, πόσο οργανωμένοι (ή ανοργάνωτοι) ήταν οι πραξικοπηματίες, άργησαν ή όχι οι κομάντος να δολοφονήσουν τον Ερντογάν (όπως λέγεται), το ρόλο της Ρωσίας, των Κεμαλιστών και αν υπήρξε κίνδυνος για τα πυρηνικά στο Ιντσιρλίκ.

Το δεδομένο φυσικά είναι πως οι πραξικοπηματίες έκαναν λάθη, γι αυτό άλλωστε κι απέτυχαν. Ας εξετάσουμε ορισμένα από τα λάθη που έγιναν.

Ποια λάθη έκαναν οι πραξικοπηματίες

  • Οι αρχηγοί των επιτελείων δεν ήταν με τους πραξικοπηματίες. Οι στρατηγοί Ακάρ, Τσολάκ και Γκιουρέλ, ο ναύαρχος Μποστάνογλου, ο πτέραρχος Ουνάλ δεν υποστήριζαν το πραξικόπημα. Χωρίς τις κεφαλές των Ε.Δ δύσκολα γίνεται πετυχημένη ανατροπή της εκάστοτε εξουσίας.
  • Η 1η Στρατιά της Κωνσταντινούπολης και ειδικά ο τότε διοικητής στρατηγός Ουμίτ Ντουμτάρ τάχθηκε υπέρ του Ερντογάν
  • Η ΜΙΤ κατάλαβε έγκαιρα το τι συμβαίνει (με ή χωρίς ενημέρωση από τη Ρωσία – άγνωστο αυτό). Η εμπλοκή της ΜΙΤ ανάγκασε τους πραξικοπηματίες να βιαστούν και εν τέλει να αποτύχουν.
  • Τα ΜΜΕ παρέμειναν ενεργά (και τα social media) με αποτέλεσμα ο Ερντογάν να τα χρησιμοποιεί για να έχει το λαό σύμμαχο. Χωρίς λαϊκή υποστήριξη το πραξικόπημα δύσκολα θα πετύχαινε.
  • Ο Ερντογάν ενεργοποίησε τα πολύ ισχυρά αντανακλαστικά του κυβερνώντος κόμματος AKP, τους Γκρίζους Λύκους του συμμάχου Μπαχτσελί , την ιδιωτική μισθοφορική εταιρία SADAΤ, τη Στρατοχωροφυλακή καθώς και τους θρησκευτικούς παράγοντες ανά τη χώρα του αρμόδιου τομέα των θρησκευτικών υποθέσεων (Diyanet) συνολικά.

Ουσιαστικά δηλαδή οι πραξικοπηματίες ήταν ποιοτικώς και ποσοτικώς ανεπαρκείς.

Έκτοτε μιλάμε για μία διαφορετική Τουρκία.

Οι ελευθερίες των πολιτών περιορίζονται καθημερινά, με τον Ερντογάν να θυμίζει περισσότερο απολυταρχικό δικτάτορα ή αν θέλετε χαλίφη.

Ο Τούρκος Πρόεδρος κινείται πολύ πιο έντονα εκτός αμερικανικής επιρροής (βλ. S-400) ωστόσο έχει εξαιρετικές σχέσεις με τον Πρόεδρο Τραμπ.

Παρεμβαίνει στρατιωτικά σε Συρία και Λιβύη, στρέφεται ανοικτά κατά του Ισραήλ και της Αιγύπτου (η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση), εκβιάζει με το μεταναστευτικό την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αποκτά και στελεχώνει στρατιωτικές βάσεις σε διάφορες περιοχές όπως στο πλούσιο Εμιράτο του Κατάρ και στην αδύναμη Σομαλία. Εμφανίζεται από την Κριμαία μέχρι τη Μιανμάρ ως υποστηρικτής των κατατρεγμένων μουσουλμάνων (Τατάροι-Ροχίνγκιας κ.ά.), μετατρέπει την Τουρκία σε ένα νέο –χαλιφάτο, ‘σκοτώνοντας’ τον Κεμαλισμό.

Το πώς θα καταλήξει η πολιτική αυτή του Ερντογάν είναι κάτι άγνωστο, σαφώς όμως και η Ελλάδα οφείλει να είναι προετοιμασμένη καθώς η γειτονική μας χώρα κάθε μέρα αναβαθμίζει την επιθετικότητά της απέναντί μας.

πηγή de-facto

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares