Στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανασκόπηση, ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε για άλλη μια φορά ως «αρχιστράτηγος» της ψηφιακής Ελλάδας. Όμως, πίσω από τα γραφήματα και τις ακατάληπτες τεχνοκρατικές αναφορές, κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα μιας χώρας που διοικείται με όρους «επικοινωνιακής διαχείρισης» και όχι πραγματικής διακυβέρνησης.
1. Στεγαστική «φούσκα» και ο πανικός του Ταμείου Ανάκαμψης
Ο κ. Μητσοτάκης πανηγυρίζει για το «Σπίτι μου ΙΙ». Όμως η είδηση είναι άλλη: η καταληκτική ημερομηνία της 2ας Ιουνίου 2026 για τη συμβασιοποίηση των δανείων «φωνάζει» ότι η κυβέρνηση τρέχει να προλάβει τις προθεσμίες του Ταμείου Ανάκαμψης, για να μην «χαθεί ούτε ένα ευρώ». Μετάφραση; Το πρόγραμμα στεγαστικής πολιτικής γίνεται όμηρος της κυβερνητικής ανικανότητας να απορροφήσει τα κονδύλια εγκαίρως. Χιλιάδες πολίτες βρίσκονται σε ομηρία, με τις τράπεζες να πιέζονται να «κλείσουν» διαδικασίες υπό το κράτος του πανικού.
2. Οι τράπεζες «στο απυρόβλητο»
Ο Πρωθυπουργός παρουσιάζει το νέο νομοσχέδιο για τα δάνεια ως «θρίαμβο δικαιοσύνης». Αλήθεια, γιατί χρειάστηκαν χρόνια για να εφαρμοστούν αυτονόητες πρακτικές που στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι «νόμος» εδώ και δεκαετίες; Η κυβέρνηση «ανακαλύπτει» τώρα το πρόβλημα των καταχρηστικών πρακτικών, αφού πρώτα άφησε τις τράπεζες να αλωνίζουν. Είναι η κλασική τακτική: «δημιουργώ το πρόβλημα, το αφήνω να διογκωθεί και μετά πουλάω σωτηρία».
3. Η «Εκπαιδευτική Αλλοίωση» και το Άρθρο 16
Η αναφορά στην ίδρυση παραρτήματος ξένου πανεπιστημίου στο Ελληνικό είναι το «προσανάμμα» για τη φωτιά που ετοιμάζουν στο Σύνταγμα. Ο κ. Μητσοτάκης δεν κρύβει πλέον τον στόχο του: την πλήρη ιδιωτικοποίηση της παιδείας. Χρησιμοποιεί τον όρο «αγκυλώσεις» για να απαξιώσει όποιον αντιδρά στην εμπορευματοποίηση της γνώσης, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια συνταγματική αναθεώρηση που θα εξυπηρετήσει «μεγάλα συμφέροντα» και όχι το δημόσιο πανεπιστήμιο.
4. Η «σιωπή» για τα σκάνδαλα και η επιλεκτική διαφάνεια
Το πιο κραυγαλέο στοιχείο της ανάρτησης δεν είναι αυτό που γράφτηκε, αλλά αυτό που αποσιωπήθηκε.
Καμία αναφορά στην ακρίβεια που γονατίζει τα νοικοκυριά.
Καμία αναφορά στα θέματα θεσμικής διαφάνειας.
Καμία αναφορά στις «φωτογραφικές» μεταθέσεις των «ημετέρων» του Υπουργικού γραφείου, που έχουν ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Το Μαξίμου επιλέγει να «βαφτίζει» το κρέας ψάρι, μιλώντας για «ψηφιακές επιτυχίες» ενώ το ηθικό στις Ένοπλες Δυνάμεις και στην κοινωνία καταρρέει.
5. Εξωτερική πολιτική: Το «παίζουμε» σε δύο ταμπλό στη Λιβύη
Η αναφορά στη Λιβύη προκαλεί μειδιάματα. Η κυβέρνηση αυτοθαυμάζεται γιατί διατηρεί σχέσεις «και με τις δύο πλευρές», ενώ στην πραγματικότητα η Ελλάδα έχει χάσει τον στρατηγικό της ρόλο στην περιοχή. Το να περιμένουμε «πολιτική λύση» σε μια χώρα που ελέγχεται από ξένες δυνάμεις και να ελπίζουμε σε οριοθέτηση ΑΟΖ υπό αυτές τις συνθήκες, είναι τουλάχιστον αφελές.
Η κυριακάτικη ανασκόπηση δεν απευθύνεται στους πολίτες, αλλά στο κομματικό ακροατήριο, για να τους πείσει ότι «όλα πάνε καλά». Όμως, για τον Έλληνα πολίτη που δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα και για τον στρατιωτικό που βλέπει την αξιοκρατία να πετιέται στα σκουπίδια για χάρη των «κομματικών βυσμάτων», το μήνυμα είναι σαφές: Η κυβέρνηση ζει σε μια άλλη Ελλάδα. Στην Ελλάδα των «εκλεκτών».
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
