Σε μια εποχή όπου η επιστήμη και η ακαδημαϊκή έρευνα όφειλαν να υπηρετούν την αναζήτηση της αλήθειας, το Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου παρουσιάζει ένα χαρακτηριστικό δείγμα της σύγχρονης woke ιδεολογικής κατάληψης. Το μάθημα «Ανθρωπολογία του Φύλου» για το εαρινό εξάμηνο 2025-2026, με διδάσκοντα τον κ. Κώστα Γιαννακόπουλο, θέτει ερωτήματα εξετάσεων που δεν προκαλούν κριτική σκέψη, αλλά απαιτούν ουσιαστικά την υιοθέτηση μιας συγκεκριμένης ιδεολογικής ατζέντας.
Η πρώτη ενότητα εστιάζει στη σεξουαλική εργασία και την «διαχείριση του γυναικείου σώματος» από Ιταλίδες πόρνες, ενώ ζητά από τους φοιτητές να υιοθετήσουν τη θέση της Paola Tabet ότι η σύγχρονη δυτική πορνεία αποτελεί «είδος χειραφέτησης για τις γυναίκες». Εδώ η woke ιδεολογία κάνει το μαύρο άσπρο: η εκμετάλλευση του γυναικείου σώματος παρουσιάζεται ως «χειραφέτηση», αγνοώντας τις τεράστιες ψυχολογικές, σωματικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πορνείας. Αντί να συζητηθεί η προστασία των γυναικών από την εκμετάλλευση, προωθείται μια νεοφιλελεύθερη-μεταμοντέρνα άποψη που μετατρέπει την αγοραπωλησία σεξουαλικών υπηρεσιών σε «εργασία» και μάλιστα «χειραφετητική».
Ακόμα πιο ανησυχητική είναι η δεύτερη ενότητα. Το ερώτημα ξεκινά με την παραδοχή ότι σε κοινωνίες όπου κυριαρχεί η «φυσική» αντίληψη του φύλου, ο «θηλυπρεπής/παθητικός άνδρας» γίνεται αποδεκτός μόνο αν μετατραπεί σε «διεμφυλικό/transsexual». Ζητείται από τους φοιτητές να σχολιάσουν τη σχέση βιολογικού και κοινωνικού φύλου (sex/gender) και να συγκρίνουν τη «στίγμα» της «αδερφής» με τη «σύγχρονη trans γυναίκα».
Εδώ η ιδεολογία αποκαλύπτεται πλήρως: η βιολογική πραγματικότητα (το φύλο ως διμερές, εξελικτικά καθορισμένο χαρακτηριστικό) υποβιβάζεται σε «κοινωνική κατασκευή», ενώ η ψυχική διαταραχή δυσφορίας φύλου μετατρέπεται σε «ταυτότητα» που πρέπει να επικυρώνεται κοινωνικά και ιατρικά. Η παραδοσιακή ομοφυλοφιλία (ο «αδερφής») παρουσιάζεται ως καταπιεσμένη, ενώ η trans ιδεολογία ως πρόοδος. Αγνοείται παντελώς η επιστημονική συναίνεση ότι το φύλο είναι βιολογικά δυαδικό στους θηλαστικούς, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών με δυσφορία φύλου ξεπερνά το ζήτημα φυσικά στην εφηβεία, και ότι οι μακροπρόθεσμες συνέπειες των ορμονικών παρεμβάσεων και χειρουργείων σε ανηλίκους είναι καταστροφικές (όπως έχουν δείξει μελέτες από Σουηδία, Φινλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο και η υπόθεση Cass Review).
Αυτή η προσέγγιση δεν είναι ανθρωπολογία. Είναι ακτιβισμός μεταμφιεσμένος σε μάθημα. Αντικαθιστά την παρατήρηση πολιτισμικών φαινομένων με την επιβολή μιας συγκεκριμένης δυτικής, μεταμοντέρνας ιδεολογίας που αρνείται την υλική πραγματικότητα του σώματος. Σε μια εποχή που χώρες όπως η Σουηδία, η Φινλανδία και η Αγγλία περιορίζουν δραστικά τις «επιβεβαιωτικές» θεραπείες σε ανήλικες, το ελληνικό πανεπιστήμιο εξακολουθεί να διδάσκει την πιο ακραία εκδοχή της queer θεωρίας.
Η woke ιδεολογία, όπως φαίνεται σε αυτό το διαγώνισμα, δεν απελευθερώνει. Περιορίζει την ελευθερία σκέψης, επιβάλλει νέα δόγματα, στιγματίζει την αντίρρηση ως «τρανσφοβία» ή «σεξισμό», και τελικά υπονομεύει την ίδια την επιστημονική μέθοδο. Όταν ένα πανεπιστημιακό τμήμα μετατρέπεται σε εκκλησία μιας νέας θρησκείας του φύλου, η ακαδημαϊκή ελευθερία πεθαίνει.
Οι φοιτητές που καλούνται να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα βρίσκονται μπροστά σε ένα δίλημμα: είτε υιοθετούν την ιδεολογία για να περάσουν, είτε ρισκάρουν να στιγματιστούν. Αυτό δεν είναι εκπαίδευση. Είναι ιδεολογική πειθάρχηση.
Ώρα να επιστρέψουμε στην πραγματική ανθρωπολογία: εκείνη που μελετά τον άνθρωπο όπως είναι, όχι όπως η ιδεολογία θέλει να τον μετατρέψει.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
