ΑΠΟ ΤΑ «SLAVA UKRAINI» ΣΤΑ… «SPASIBA» Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ ΤΗΣ G7 & H ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΕ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα τρίζει συθέμελα, αποδεικνύοντας με τον πιο δραματικό τρόπο πόσο ουραγός έχει καταστεί η Γηραιά Ήπειρος στη σκακιέρα των Μεγάλων Δυνάμεων. Την ώρα που η Μέση Ανατολή φλέγεται και τα Στενά του Ορμούζ κλείνουν, οι Βρυξέλλες και οι Ευρωπαίοι ηγέτες παρακολουθούν πανικόβλητοι τις οικονομίες τους να καταρρέουν. Οι αγορές καταγράφουν τη μεγαλύτερη ημερήσια αύξηση από το 2020, διότι Το πετρέλαιο Brent ξεπέρασε τα 114 δολάρια το βαρέλι (με άλμα 22,92%), το αμερικανικό αργό WTI άγγιξε τα 113 δολάρια, ενώ το φυσικό αέριο στην Ευρώπη (TTF) σημείωσε εκρηκτική άνοδο 30%, φτάνοντας τα 68 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Η απάντηση της Δύσης; Μια μνημειώδης υποκρισία! Η G7 και το Eurogroup υπό τον Κ. Πιερρακάκη συνεδριάζουν εκτάκτως, όχι για να επιβάλουν νέες ποινές, αλλά για να συζητήσουν την άρση των κυρώσεων προς τη Ρωσία!

Η Δικαίωση των Επιστημόνων, Η Ρωσία ως Μέρος της Λύσης

Για χρόνια, το VoiceNews και ανεξάρτητες φωνές ανέδειξαν αυτό που το ευρωπαϊκό κατεστημένο αρνιόταν πεισματικά να δεχτεί. Όταν διακεκριμένοι επιστήμονες και ρεαλιστές αναλυτές προειδοποιούσαν ότι η Ρωσία είναι μέρος της λύσης για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και όχι η ρίζα του προβλήματος στην Ουκρανία, λοιδορήθηκαν. Σήμερα, οι ίδιοι που επέβαλαν τις κυρώσεις, εκλιπαρούν για ρωσικό πετρέλαιο. Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, ανακοίνωσε ήδη απαλλαγή 30 ημερών από τους δασμούς, ομολογώντας ότι “Μπορεί να άρουμε τις κυρώσεις σε περισσότερο ρωσικό πετρέλαιο… το υπουργείο Οικονομικών μπορεί να δημιουργήσει προσφορά”. Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι η άνοδος των τιμών είναι ένα μικρό τίμημα για την ασφάλεια, αποδεικνύοντας ότι οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται για την οικονομική αιμορραγία των Ευρωπαίων πολιτών.

Ο Νέος Γεωπολιτικός Χάρτης με Κίνα, Ινδία και Μέση Ανατολή

Ενώ η Ευρώπη αυτοκτονεί ενεργειακά, η Ρωσία δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια. Έχοντας ήδη στραφεί στην Ασία, ο ρωσικός ενεργειακός κολοσσός βλέπει τεράστια αύξηση ζήτησης. Η Ινδία αγοράζει ήδη μαζικά ρωσικό πετρέλαιο, ενώ η Κίνα στρέφεται αποκλειστικά στη Μόσχα. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι, Η Κίνα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το πετρέλαιο της Βενεζουέλας  λόγω αμερικανικής «εισβολής» και αρπαγής του Μαδούρο. Σήμερα, με το Ιράν να βρίσκεται στη δίνη του πολέμου και την παραγωγή σε Ιράκ (μείωση 70%) και Κουβέιτ (force majeure) να καταρρέει, το Πεκίνο δεν έχει άλλη επιλογή από το να εξαρτηθεί πλήρως από τη ρωσική τροφοδοσία.

 Τι θα γινόταν αν η Ελλάδα έκανε εξορύξεις ηδη απο το ’19;

Μέσα σε αυτό το παγκόσμιο χάος, η Ελλάδα αποτελεί το απόλυτο παράδειγμα αποτυχίας του πολιτικού συστήματος. Φανταστείτε το εξής σενάριο όπου αν το ελληνικό κράτος είχε ξεκινήσει τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στα ελληνικά χωρικά ύδατα ήδη από το 2019. Γνωρίζοντας ότι απαιτούνται περίπου τρία χρόνια προετοιμασίας, από το 2022 η χώρα μας θα ήταν παραγωγός.

Θα είχαμε ενεργειακό ανάχωμα στις ανατιμήσεις και σήμερα, δεν θα ήμασταν έρμαια των διεθνών ανατιμήσεων. Η εγχώρια παραγωγή θα λειτουργούσε ως αδιαπέραστο ανάχωμα για τους λογαριασμούς των ελληνικών νοικοκυριών.

Θα κάναμε εξαγωγές! Αντί να παρακαλάμε την Ευρώπη για επιδοτήσεις, θα ήμασταν εμείς αυτοί που θα πουλούσαμε φυσικό αέριο και πετρέλαιο στους απελπισμένους Ευρωπαίους σε τιμές ρεκόρ, αποκομίζοντας τεράστια εθνικά υπερκέρδη.

Αυτή την αυτονόητη εθνική στρατηγική, μόνο η Ελληνική Λύση την φώναζε μέσα στην Βουλή, με προτάσεις, πρόγραμμα και εφαρμογή του “πεπατημένου” Νορβηγικού μοντέλου σύνδεσης με το ασφαλιστικό κι όχι μόνο. Το κατεστημένο κώφευε, προτιμώντας την εξάρτηση και τις «πράσινες» ψευδαισθήσεις. Το αποτέλεσμα; Σήμερα η Ελλάδα δεν έχει απολύτως τίποτα στα χέρια της.

 Το Ρωσικό Τελεσίγραφο

Και ενώ η Δύση ψάχνει σωσίβιο στις άρσεις κυρώσεων στην σύνοδο της G7, η Μόσχα κρατάει το απόλυτο εργαλείο πίεσης. Η κυβέρνηση της Ρωσίας, δια στόματος του αναπληρωτή πρωθυπουργού Αλεξάντερ Νόβακ, ετοιμάζεται να συνεδριάσει για την πλήρη διακοπή των εξαγωγών φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Παρά τις κυρώσεις, η Ρωσία παραμένει ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής LNG της Ε.Ε. και καλύπτει άνω του 12% των ευρωπαϊκών αναγκών (τροφοδοτώντας μέσω του TurkStream χώρες όπως η Ουγγαρία και η Σερβία). Ο Βλαντίμιρ Πούτιν κατέστησε σαφές ότι αν η Ευρώπη συνεχίσει τις εχθρικές πολιτικές, η στρόφιγγα θα κλείσει οριστικά. Μια τέτοια κίνηση δεν θα φέρει απλώς άνοδο τιμών, θα τινάξει την ευρωπαϊκή οικονομία στον αέρα, αποδεικνύοντας το ποιές δυνάμεις υπαγορεύουν τους όρους στο παγκόσμιο ενεργειακό παιχνίδι.