Άνδρες μετά τα 30: Οι 4 εξετάσεις που αξίζει να γνωρίζουν

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η ηλικία των 30 ετών θεωρείται σημαντικό ορόσημο για την ανδρική υγεία – Τι περιλαμβάνει ο προληπτικός έλεγχος

Η συμπλήρωση των 30 ετών αποτελεί, σύμφωνα με ειδικούς, μια καλή αφορμή για τους άνδρες να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην πρόληψη και στον τακτικό έλεγχο της υγείας τους.

Οι αλλαγές που σχετίζονται με τις ορμόνες, τη γονιμότητα και την αγγειακή λειτουργία μπορεί να μην προκαλούν πάντα εμφανή συμπτώματα. Για τον λόγο αυτό, ο προληπτικός έλεγχος μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη αναγνώριση πιθανών προβλημάτων.

Σύμφωνα με τον χειρουργό-ανδρολόγο-ουρολόγο Αναστάσιο Λιβάνιο, υπάρχουν τέσσερις βασικοί άξονες που μπορούν να αποτελέσουν μέρος ενός εξατομικευμένου ελέγχου.

1. Έλεγχος τεστοστερόνης

Η τεστοστερόνη αποτελεί μία από τις βασικές ανδρικές ορμόνες και τα επίπεδά της μεταβάλλονται με την ηλικία. Η μέτρησή της μπορεί να αξιοποιηθεί όταν υπάρχουν συμπτώματα που παραπέμπουν σε ορμονική ανεπάρκεια, όπως μειωμένη libido, προβλήματα στη σεξουαλική λειτουργία, απώλεια μυϊκής μάζας ή μεταβολές στη διάθεση.

Η διάγνωση χαμηλής τεστοστερόνης δεν βασίζεται σε μία μόνο μέτρηση. Όταν υπάρχει σχετική υποψία, απαιτείται συνήθως πρωινή εξέταση και, εφόσον το αποτέλεσμα είναι χαμηλό, επιβεβαίωση και περαιτέρω ορμονικός έλεγχος.

Σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί χαμηλή τεστοστερόνη, μπορεί να χρειαστούν επιπλέον εξετάσεις, όπως LH, FSH και προλακτίνη, ώστε να διερευνηθεί η αιτία.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η επιθυμία για τεκνοποίηση, καθώς η εξωγενής χορήγηση τεστοστερόνης μπορεί να καταστείλει την παραγωγή σπερματοζωαρίων και επομένως δεν αποτελεί κατάλληλη επιλογή για άνδρες που επιδιώκουν άμεσα γονιμότητα.

2. Σπερμοδιάγραμμα

Το σπερμοδιάγραμμα αποτελεί την εξέταση που αξιολογεί βασικές παραμέτρους του σπέρματος, όπως τη συγκέντρωση, την κινητικότητα και τη μορφολογία των σπερματοζωαρίων.

Η εξέταση έχει ιδιαίτερη σημασία όταν υπάρχει ενδιαφέρον για τη γονιμότητα ή όταν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου για υπογονιμότητα. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε περαιτέρω διερεύνηση όταν εντοπίζονται παθολογικά ευρήματα.

Μία από τις καταστάσεις που μπορεί να διερευνηθούν είναι η κιρσοκήλη, η οποία μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του σπέρματος. Ανάλογα με την περίπτωση, η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής, φαρμακευτική ή χειρουργική θεραπεία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

3. Έλεγχος της αγγειακής λειτουργίας

Η στυτική λειτουργία συνδέεται στενά με την αγγειακή υγεία. Προβλήματα στύσης μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να αποτελούν ένδειξη αγγειακών ή μεταβολικών παραγόντων που χρειάζονται διερεύνηση.

Το έγχρωμο Doppler υπερηχογράφημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άνδρες με συγκεκριμένες ενδείξεις για την αξιολόγηση της αιματικής ροής στην περιοχή.

Ο έλεγχος αυτός δεν αποτελεί εξέταση ρουτίνας για κάθε άνδρα 30 ετών. Συνήθως πραγματοποιείται όταν υπάρχουν συμπτώματα ή συγκεκριμένη κλινική ένδειξη.

Η αντιμετώπιση πιθανής στυτικής δυσλειτουργίας εξαρτάται από την αιτία και μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής, αντιμετώπιση υποκείμενων παραγόντων και, όπου απαιτείται, ειδική θεραπεία.

4. Έλεγχος του προστάτη

Ο έλεγχος του προστάτη συνδέεται συνήθως με μεγαλύτερες ηλικίες, επομένως η μέτρηση PSA σε έναν υγιή άνδρα στα 30 δεν αποτελεί γενικευμένη εξέταση ρουτίνας.

Το PSA μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους παράγοντες, όπως η φλεγμονή ή άλλες παθήσεις του προστάτη. Για τον λόγο αυτό, η αξιολόγησή του πρέπει να γίνεται σε συνδυασμό με την ηλικία, το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό και την κλινική εικόνα.

Σε άνδρες με συγκεκριμένους παράγοντες κινδύνου ή συμπτώματα, ο ουρολόγος μπορεί να κρίνει ότι απαιτείται νωρίτερος έλεγχος. Αν εντοπιστούν ύποπτα ευρήματα, μπορεί να ακολουθήσουν περαιτέρω εξετάσεις.

Η πρόληψη ξεκινά πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα

Η ηλικία των 30 ετών δεν σημαίνει ότι κάθε άνδρας πρέπει να υποβάλλεται υποχρεωτικά σε όλες τις παραπάνω εξετάσεις κάθε χρόνο. Ο προληπτικός έλεγχος πρέπει να προσαρμόζεται στην ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα και τους προσωπικούς παράγοντες κινδύνου.

Η έγκαιρη συζήτηση με έναν γιατρό μπορεί, ωστόσο, να βοηθήσει στον καθορισμό του κατάλληλου προγράμματος προληπτικών εξετάσεων και στην έγκαιρη διερεύνηση τυχόν προβλημάτων.