Αμερικανικό σχέδιο για παράκαμψη του Ορμούζ: Η αναβίωση του αγωγού Κιρκούκ–Μπανίγιας

Σε μια στρατηγική κίνηση για τον περιορισμό της ιρανικής επιρροής, οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν έμπρακτα την ανακατασκευή του αγωγού αργού πετρελαίου Κιρκούκ–Μπανίγιας. Το έργο αυτό στοχεύει στη μεταφορά πετρελαίου από το Ιράκ απευθείας στη Μεσόγειο, μειώνοντας την κρίσιμη εξάρτηση της περιοχής από τα Στενά του Ορμούζ, τα οποία παρέμειναν κλειστά μετά την έναρξη του πολέμου την 28η Φεβρουαρίου.

Οι άξονες του ενεργειακού σχεδιασμού

Ο αμερικανικός σχεδιασμός, που έλαβε επίσημη μορφή κατά τη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου με τον Ιρακινό πρωθυπουργό τον Ιούλιο, περιλαμβάνει δύο βασικά σκέλη:

• Εσωτερικός αγωγός Μπασρά–Χαντίθα: Ένα έργο προϋπολογισμού 4,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων που θα μετατρέψει τη Χαντίθα σε ενεργειακό κόμβο έως το 2028.

• Εξαγωγική σύνδεση στη Μεσόγειο: Εξετάζεται είτε η ανακατασκευή του παλαιού αγωγού (κόστους 8 δισ. δολαρίων) είτε η κατασκευή νέου, με τη συμμετοχή εταιρειών όπως η KBR και το ενδιαφέρον κολοσσών όπως η TotalEnergies και η Chevron.

Γεωπολιτικές ανακατατάξεις και οι προκλήσεις για την Τουρκία

Η επιτυχία του εγχειρήματος δημιουργεί σοβαρά διλήμματα στην Άγκυρα, καθώς η παράκαμψη του τουρκικού εδάφους και του αγωγού Κιρκούκ–Τσεϊχάν απειλεί να πλήξει τον ρόλο της Τουρκίας ως μοναδικού ενεργειακού κόμβου της περιοχής. Παράλληλα, η ροή πετρελαίου μέσω Συρίας ενισχύει τη θέση της Δαμασκού, γεγονός που αναγκάζει την Τουρκία να εντείνει τις διπλωματικές της προσπάθειες για να διατηρήσει την επιρροή της.

Παρά τη δυτική υποστήριξη, το έργο παραμένει ένα δύσκολο στοίχημα λόγω:

• Ζητημάτων ασφαλείας: Η διαδρομή διέρχεται από περιοχές με ενεργούς πυρήνες του ISIS.

• Αντιδράσεων: Αναμένονται αντιστάσεις από φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές και την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG).

Η Άγκυρα, από την πλευρά της, επιδιώκει να θωρακίσει τη θέση της επαναφέροντας τον αγωγό Κιρκούκ–Τσεϊχάν σε πλήρη λειτουργία και συνδέοντάς τον με το έργο του «Αναπτυξιακού Δρόμου», αναγνωρίζοντας ότι ο ανταγωνισμός για τις ενεργειακές διόδους της Μεσογείου έχει εισέλθει σε μια νέα, κρίσιμη φάση.