Αλέξης Μητρόπουλος: Χωρίς πραγματικό εφάπαξ οι ασφαλισμένοι μετά το 2014

Σαφές και αδιαμφισβήτητο είναι το ισχύον νομικό πλαίσιο για το εφάπαξ των εργαζομένων που εισήλθαν στην αγορά εργασίας από την 1η Ιανουαρίου 2014 και μετά. Σύμφωνα με τους νόμους Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016) και Βρούτση (ν. 4670/2020), οι νέοι ασφαλισμένοι δεν δικαιούνται ανταποδοτικό εφάπαξ, αλλά λαμβάνουν αποκλειστικά και μόνο τις εισφορές που κατέβαλαν, χωρίς καμία προσαύξηση ή τόκο.

Τι άλλαξε από το 2014

Με το Μνημόνιο του 2015 (ν. 4336/2015) και το άρθρο 35 του νόμου Κατρούγκαλου, καταργήθηκε οριστικά η ανταποδοτικότητα της εφάπαξ παροχής για όλα τα έτη ασφάλισης από 1-1-2014 και εφεξής. Έτσι, το εφάπαξ διαχωρίζεται πλέον σε δύο τμήματα:

Ανταποδοτικό τμήμα για τα έτη ασφάλισης έως 31-12-2013
Μη ανταποδοτικό τμήμα για τα έτη από 1-1-2014 και μετά, που ισούται μόνο με το άθροισμα των καταβληθεισών εισφορών

Για τα έτη μετά το 2014, δεν υφίσταται καμία σύνδεση με αποδοχές, καμία προσαύξηση λόγω χρόνου και καμία προστασία από τον πληθωρισμό.

Ο νόμος Βρούτση παγίωσε το καθεστώς

Παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις περί αλλαγής του ασφαλιστικού, ο νόμος Βρούτση (ν. 4670/2020) διατήρησε πλήρως και ενίσχυσε το καθεστώς που είχε θεσπιστεί με τον νόμο Κατρούγκαλου. Το άρθρο 31 επανέλαβε ρητά ότι η εφάπαξ παροχή μετά το 2014 υπολογίζεται αποκλειστικά με βάση το σύστημα των προκαθορισμένων εισφορών, χωρίς ανταποδοτικότητα.

Αυτό ισχύει τόσο για τους παλαιούς όσο και για τους νέους ασφαλισμένους, για όλο τον χρόνο ασφάλισης από το 2014 και μετά.

Οι μεγάλοι χαμένοι

Ιδιαίτερα ζημιωμένοι είναι:

οι εργαζόμενοι που ξεκίνησαν την ασφάλισή τους μετά το 2014
όσοι έχουν λίγα έτη ασφάλισης πριν το 2014 και πολλά μετά

Στην πράξη, για τους νέους ασφαλισμένους δεν υφίσταται εφάπαξ με την παραδοσιακή έννοια, αλλά απλή επιστροφή εισφορών, η οποία μάλιστα είναι μειωμένη σε πραγματική αξία λόγω πληθωρισμού.