Η αγορά κατοικίας μπαίνει στο 2026 με μια αντίφαση που η κυβέρνηση προσπαθεί να “πουλήσει” ως μια επιτυχία.
Οι τιμές συνεχίζουν να ανεβαίνουν, αλλά η στέγη απομακρύνεται από τα εισοδήματα. Η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει ότι στο 9μηνο του 2025 οι τιμές των διαμερισμάτων αυξήθηκαν κατα 7,5%, έναντι 9,7% το αντίστοιχο διάστημα του 2024, δηλαδή έχουμε επιβράδυνση του ρυθμού, κι όχι την ανακούφιση για τα νοικοκυριά. Ακόμα κι όταν πέφτουν οι ρυθμοί, το ράλι των τιμών παραμένει πάνω από τις αντοχές της μέσης οικογένειας.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι η προσφορά ττων νέων κατοικιών μένει χαμηλή, ενώ η δημόσια πολιτική συχνά τροφοδοτεί την ζήτηση, άρα πιέζει ξανά τις τιμές. Η ίδια έκθεση επισημαίνει πως η αγορά συνεχίζει να προσελκύει επενδυτικό ενδιαφέρον, όμως η εκκίνηση των νέων έργων “σκοντάφτει” σε ρυθμιστικές εκκρεμότητες και το αυξημένο κόστος κατασκευής, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται η στενότητα. Όταν η κυβέρνηση εμφανίζεται να απαντά με προγράμματα που σε μεγάλο βαθμό ενισχύουν την αγοραστική ζήτηση χωρίς να λύνουν άμεσα το δομικό έλλειμμα προσφοράς, το αποτέλεσμα είναι οι επιδοτήσεις να μετατρέπονται σε καύσιμο για τις τιμές και όχι σε “φραγμό” για την ακρίβεια της στέγης.
Τα δεδομένα της αγοράς αποτυπώνουν επίσης ότι το “ακριβό” δεν είναι πια εξαίρεση αλλά η κανονικότητα, με τις αυξήσεις να κρατούνται ψηλά τόσο στα νεόδμητα όσο και στα παλαιότερα ακίνητα.
Στοιχεία αποτίμησης για το γ΄ τρίμηνο του 2025 δείχνουν ότι οι νεόδμητες κατοικίες αυξήθηκαν περίπου κατα 6,07% ετησίως και τα μεταχειρισμένα περίπου 6,65%, ενώ στην τελευταία δεκαετία οι τιμές στις περιοχές που εξετάζονται έχουν κάνει το διπλάσιο άλμα . Η “ανάπτυξη” στην κατοικία μετριέται ως κέρδος για λίγους και ως αποκλεισμός για πολλούς.
Η πραγματικότητα δείχνει ότι το στεγαστικό γίνεται ζήτημα κοινωνικής συνοχής.
Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος αποδεικνύουν την στεγαστική προσιτότητα πιέζεται όχι μόνο από τις αξίες αγοράς αλλά και από τα μισθώματα, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Την ίδια στιγμή, η οικοδομική δραστηριότητα δεν δίνει τη γρήγορη απάντηση που χρειάζεται η κοινωνία: στο οκτάμηνο Ιανουαρίου–Αυγούστου 2025 καταγράφεται πτώση σε βασικούς δείκτες (άδειες, επιφάνεια, όγκος), δηλαδή η προσφορά αργεί να “πιάσει” τον ρυθμό της ζήτησης.
όταν η κατοικία αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως επενδυτικό πεδίο και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα, η αγορά “ανεβαίνει” και οι πολίτες μένουν πίσω.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
