ΑΚΑΛΥΠΤΟΙ 70.000 ΠΟΛΙΤΕΣ: ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Στον «αέρα» βρίσκονται 70.000 δικαιούχοι του προγράμματος για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, μετά τη λήξη της χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης την 30η Ιουνίου 2026. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, υπό τον Άδωνι Γεωργιάδη, κατηγορείται για πλήρη απουσία μέριμνας σχετικά με τη συνέχεια της ιατρικής παρακολούθησης και της φαρμακευτικής αγωγής των ασθενών, οδηγώντας χιλιάδες πολίτες σε απόγνωση.

Κίνδυνος υποτροπής και οικονομική εξόντωση

Αρκετοί βουλευτές καταγγέλλουν ότι η διακοπή του προγράμματος δεν αφήνει μόνο τους ασθενείς χωρίς δωρεάν υπηρεσίες υγείας, αλλά θέτει σε άμεσο κίνδυνο την υγεία τους, καθώς η απότομη διακοπή της αγωγής μπορεί να προκαλέσει σοβαρές υποτροπές. Την ίδια στιγμή, οι ασθενείς καλούνται να πληρώσουν από την τσέπη τους το ακριβό κόστος των φαρμάκων τους, σε μια περίοδο που η ακρίβεια έχει ήδη εξανεμίσει τα εισοδήματά τους.

Τα καίρια ερωτήματα προς το Υπουργείο Υγείας

Οι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης στρέφονται κατά του Υπουργού Υγείας, θέτοντας τρία καίρια ερωτήματα:

• Ενσωμάτωση στο ΕΣΥ: Πώς σκοπεύει να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα της δράσης και την άμεση ενσωμάτωσή της στο δημόσιο σύστημα υγείας, ώστε να μη διακόπτεται η θεραπεία των ασθενών;

• Αποζημίωση ασθενών: Υπάρχει πρόθεση για εκ των υστέρων αποζημίωση των πολιτών που θα αναγκαστούν να πληρώσουν τα φάρμακά τους εξ ιδίων, προκειμένου να μη διακοπεί η πορεία της υγείας τους;

• Δημόσιος απολογισμός: Πότε θα παρουσιάσει ο κ. Γεωργιάδης έναν πλήρη απολογισμό και αξιολόγηση της δράσης που χρηματοδοτήθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης, δεδομένης και της περιορισμένης συμμετοχής σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού;

Επιλεκτική διαχείριση και «απορρόφηση κονδυλίων»

Στην ερώτησή τους, οι βουλευτές υπογραμμίζουν ότι το πρόγραμμα χαρακτηρίστηκε από αυστηρούς περιορισμούς που άφησαν εκτός τη συντριπτική πλειοψηφία των παχύσαρκων συμπολιτών μας. Καταλογίζουν δε στο Υπουργείο μια αποσπασματική προσέγγιση που εξαντλείται στην απορρόφηση των ευρωπαϊκών πόρων, χωρίς κανένα μακροπρόθεσμο εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό για ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας.