Αγρότης φύτευε δέντρα και βρήκε τεράστιο μωσαϊκό – Από κάτω κρυβόταν ολόκληρος αρχαίος οικισμός

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Μια τυχαία ανακάλυψη σε ένα χωράφι στην ανατολική Τουρκία οδήγησε σε μια σημαντική αρχαιολογική έρευνα, καθώς ένα τεράστιο ψηφιδωτό αποκάλυψε την ύπαρξη ενός εκτεταμένου ρωμαϊκού και πρώιμου βυζαντινού οικισμού.

Όλα ξεκίνησαν όταν ένας αγρότης στο χωριό Salkaya του Ελαζίγκ εντόπισε υπολείμματα ψηφιδωτού την ώρα που φύτευε δενδρύλλια στο χωράφι του. Ο ίδιος ενημέρωσε τις αρμόδιες αρχαιολογικές αρχές και το 2023 ξεκίνησαν οι πρώτες ανασκαφές.

Οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν σταδιακά ένα εντυπωσιακό ψηφιδωτό δάπεδο, έκτασης περίπου 84 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο αποτέλεσε την πρώτη ένδειξη για έναν πολύ μεγαλύτερο αρχαιολογικό χώρο.

Από ένα μωσαϊκό σε έναν ολόκληρο οικισμό

Καθώς οι ανασκαφές επεκτάθηκαν, αποκαλύφθηκαν βίλες, λουτρά, αποθήκες σιτηρών και ένα χριστιανικό θρησκευτικό κτίσμα, το οποίο εκτιμάται ότι ήταν εκκλησία ή παρεκκλήσι.

Κοντά στο θρησκευτικό κτίσμα εντοπίστηκε επίσης ο τάφος ενός παιδιού, προσθέτοντας ένα ακόμη στοιχείο για τη ζωή της κοινότητας που κατοικούσε στην περιοχή.

Τα ευρήματα οδήγησαν τους αρχαιολόγους στην εκτίμηση ότι η Salkaya δεν αποτελούσε απλώς μια μεμονωμένη πολυτελή ρωμαϊκή κατοικία. Αντίθετα, φαίνεται πως πρόκειται για έναν οργανωμένο οικισμό με κατοικίες, οικονομικές εγκαταστάσεις και χώρους θρησκευτικής λατρείας.

Ποιοι ζούσαν εκεί;

Μέχρι σήμερα δεν έχει ταυτοποιηθεί ποιος κατείχε ή διοικούσε τον οικισμό.

Οι αρχαιολόγοι εξετάζουν διάφορα ενδεχόμενα, μεταξύ των οποίων έναν πλούσιο έμπορο, έναν μεγάλο γαιοκτήμονα ή ακόμη και έναν στρατιωτικό διοικητή. Ωστόσο, δεν έχουν εντοπιστεί επιγραφές ή άλλα στοιχεία που να συνδέουν τον χώρο με συγκεκριμένο πρόσωπο.

Το μέγεθος του ψηφιδωτού, αλλά και η ύπαρξη οργανωμένων λουτρών και εγκαταστάσεων αποθήκευσης σιτηρών, δείχνουν πάντως ότι στην περιοχή υπήρχαν κάτοικοι με σημαντικούς οικονομικούς πόρους.

Από τη ρωμαϊκή στη βυζαντινή εποχή

Η Salkaya παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους αρχαιολόγους, καθώς τα ευρήματα συνδέουν διαφορετικές φάσεις της ιστορίας της ανατολικής Ανατολίας.

Ο οικισμός φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε κατά την Ύστερη Ρωμαϊκή και την Πρώιμη Βυζαντινή περίοδο, σε μια εποχή κατά την οποία η εξάπλωση του χριστιανισμού επηρέαζε σημαντικά τη μορφή των τοπικών κοινοτήτων.

Η παρουσία της εκκλησίας και η παιδική ταφή κοντά σε αυτήν ενδέχεται να προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες για τη θρησκευτική και κοινωνική ζωή των κατοίκων.

Οι ανασκαφές συνεχίζονται

Μεγάλο μέρος της περιοχής παραμένει ακόμη ανεξερεύνητο, επομένως η πραγματική έκταση του αρχαίου οικισμού δεν έχει προσδιοριστεί.

Οι τοπικές αρχές προχωρούν παράλληλα σε βελτιώσεις στους δρόμους και στις υποδομές γύρω από τον αρχαιολογικό χώρο, με στόχο να καταστεί επισκέψιμος στο μέλλον.

Αυτό που ξεκίνησε από την τυχαία παρατήρηση ενός αγρότη που φύτευε δέντρα εξελίχθηκε έτσι σε μια αρχαιολογική ανακάλυψη που μπορεί να αλλάξει σημαντικά την εικόνα για την περιοχή και τη μετάβαση από τη ρωμαϊκή στη βυζαντινή εποχή.