Αυτή είναι η «ΑΛΗΘΕΙΑ» για την πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ στη Μέση Ανατολή

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Παρά την πιο τολμηρή και ιστορικά μοναδική στρατιωτική επιχείρηση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ εναντίον των στρατιωτικών πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν – μια κίνηση για την οποία ο δυτικός πολιτισμός του είναι ηθικά υποχρεωμένος για την αποτροπή της καταστροφής μιας ολόκληρης χώρας, του Ισραήλ – το ιρανικό καθεστώς δεν έχει ακόμη ηττηθεί.

Μετά τον πόλεμο, η γυμνή πραγματικότητα αποκαλύπτεται μπροστά μας.

Οι στόχοι του Τραμπ είναι:

Α. Σταθερότητα στον ασταμάτητα ταραγμένο μουσουλμανικό κόσμο, κατά προτίμηση μέσω περιφερειακών δικτατοριών και επίτευξη συμφωνίας μαζί τους (αντί να επιδιώκει την εξάλειψή τους), είτε πρόκειται για τον Ανώτατο Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας Αλί Χαμενεΐ, τον Στρατάρχη του Πακιστάν Ασίμ Μουνίρ (έναν τζιχαντιστή που πρότεινε τον Τραμπ για βραβείο Νόμπελ ειρήνης…), τον Μουχάμαντ μπιν Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας, τον Μουχάμαντ μπιν Ζαγιέντ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και τον Αμπντ Αλ-Φατάχ Αλ-Σίσι της Αιγύπτου (για να αναφέρουμε μόνο μερικούς).
Β. Χαμηλές και σταθερές τιμές πετρελαίου.
Γ. Αναγνώριση της ηγεσίας του μέσω του βραβείου Νόμπελ.
Δ. Επιτυχία στις ενδιάμεσες εκλογές, χωρίς τις οποίες μπορεί να παραλύσει πολιτικά (και αυτή η επιτυχία απαιτεί όλα τα παραπάνω.)

Ο Πρόεδρος Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για μια επανάληψη των πειραμάτων των Νεοσυντηρητικών στην εξαγωγή δημοκρατίας που κατέληξαν σε τζιχαντιστικό έλεγχο στο Αφγανιστάν και ιρανικό έλεγχο στο Ιράκ. Ο Πρόεδρος Τραμπ δεν θα έχει καμία σχέση με τις καταπιεσμένες εθνοτικές μειονότητες ούτε με τους αντικαθεστωτικούς Πέρσες, επειδή αυτό θα δημιουργήσει μόνο χάος και αύξηση των τιμών του πετρελαίου.
Μια τέτοια εξέγερση δεν είναι καν δυνατή, καθώς θα απαιτούσε ηγεσία, όπλα, χρήματα και τρόφιμα. Όλα αυτά είναι μη διαθέσιμα. Πόσο μάλλον το γεγονός ότι η εξαγωγή δυτικών αξιών – όπως η δημοκρατία, η ελευθερία κ.λπ. – είναι συνταγή για καταστροφή. Η Ευρώπη συμμερίζεται τον Τραμπ σε αυτή την κατανόηση και στην εστίαση στη σταθερότητα και στις χαμηλές και σταθερές τιμές του πετρελαίου που μπορούν να εγγυηθούν μόνο μέσω δικτατόρων με τους οποίους η Ευρώπη συνεργάζεται καλά.
Αυτή τη στιγμή, ο Χαμενεΐ έχει λάβει ασυλία και το Ισραήλ δεν μπορεί να τον αγγίξει, επειδή ο Πρόεδρος Τραμπ δεν θέλει να κυλήσει το Ιράν, στο χάος.
Εφόσον ο Χαμενεΐ είναι αποδεκτός και προστατεύεται, το ίδιο θα ισχύει και για τη Χαμάς, την οποία η Αμερική έχει ήδη αναγνωρίσει και έχει μιλήσει. Εάν δεν υποβάλουν τρελές απαιτήσεις, θα συνεχίσουν να κυβερνούν τη Γάζα και, με τον καιρό, το Ισραήλ θα αναγκαστεί να αποσυρθεί και θα του επιτραπεί να αναλάβει στρατιωτική δράση όταν υπάρχει άμεση απειλή, όπως ακριβώς πριν από τον πόλεμο.
Εάν ο Νετανιάχου σταθεί εμπόδιο, το Ισραήλ δεν θα λάβει πολεμικά αεροσκάφη και πυρομαχικά, επομένως δεν μπορεί να κάνει πολλά για να αντιταχθεί στα παραπάνω.
Τους επόμενους μήνες, η επικράτηση του Ιράν στον μουσουλμανικό κόσμο θα είναι σαφής. Η απειλή τους για το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής θα τους καταστήσει ηγεμονικούς στην περιοχή. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα γλιστρήσουν σταδιακά προς την ηγεμονία του Ιράν.
Αυτό στο οποίο φαίνεται να έχει δεσμευτεί ο Τραμπ είναι η πρόληψη της πυρηνικής απειλής, η οποία αποτελεί πρόβλημα όχι μόνο για το Ισραήλ. Αλλά το ιρανικό καθεστώς θα μπορούσε ακόμα να αγοράσει στοιχεία αυτών των όπλων από τον «σύμμαχο» των ΗΠΑ, το Πακιστάν. Οι άλλες ιρανικές απειλές – πύραυλοι, τρομοκρατία από τους πληρεξούσιούς του και κυβερνοεπιθέσεις – θα συνεχιστούν. Το Ισραήλ θα συνεχίσει να πρέπει να αγωνίζεται για τη ζωή του. Όσον αφορά τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, οι οποίοι μπορούν να φτάσουν στην Ευρώπη, το Ισραήλ θα έχει κάποια ευρωπαϊκή υποστήριξη. Οι λίγες αντικαθεστωτικές αναταραχές που σημειώθηκαν στο Ιράν την τελευταία δεκαετία ήταν ασήμαντες. Για το άμεσο μέλλον, η πραγματικότητα που δημιουργήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες από την Ισλαμική επανάσταση θα επικρατήσει.

Η μόνη ελπίδα για μια πιθανή αλλαγή είναι αν ο σουνιτικός κόσμος επαναστατήσει ενάντια στις ηγεμονικές φιλοδοξίες των Σιιτών. Αλλά ακόμα κι αν συμβεί αυτό – πιθανότατα δεν θα συμβεί – δεν είναι σαφές πώς αυτό θα μπορούσε να ωφελήσει τη Δύση, αφού θα καθοδηγείται από ισλαμιστικές δυνάμεις εχθρικές προς τη Δύση, όπως η Τουρκία και το Κατάρ.

https://www.memri.org/reports/updated-plain-truth-even-if-frustrating-some