Πέμπτη , 7 Ιουλίου 2022
Τελευταία Νέα

Αφγανιστάν: Η καταστροφή και το φάσμα της παρακμής…

Η αμερικανική αποχώρηση από το Αφγανιστάν θα ξυπνήσει τις γεωπολιτικές ορέξεις της Κίνας και της Ρωσίας, οι οποίες, “ενθαρρυμένες από το θέαμα της κατάρρευσης”, θα μπορούσαν να αποδειχτούν απερίσκεπτες και να διαπράξουν στρατηγικά λάθη, αναλύει ο ειδικός γεωπολιτικής, Ζαν-Σιλβέστρ Μονγκρενιέ.

Είκοσι χρόνια μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η εγκατάλειψη του Αφγανιστάν έχει τρομερές συνέπειες. Όπως και μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ, το φάντασμα της παρακμής στοιχειώνει την Αμερική. Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως εξωτερικός παρατηρητής. Από το τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες κυβερνούν μια άτυπη αυτοκρατορία που ενώνει τα δυτικά έθνη. Τα πεπρωμένα τους συνδέονται.

Jean-Sylvestre Mongrenier

Ο Ζαν-Σιλβέστρ Μονγκρενιέ 

Ωστόσο, με την πρώτη ματιά, η γεωστρατηγική αναδιάταξη που επιθυμεί η Ουάσινγκτον δεν στερείται ορθολογισμού. Η άνοδος της Λαϊκής Κίνας, οι αναθεωρητικοί στόχοι της “Ρωσίας-Ευρασίας” καθώς και οι ιρανικές φιλοδοξίες στη Μέση Ανατολή προμηνύουν μια ομάδα “κρατών που μπορούν να προκαλέσουν αναστάτωση“, ικανών να ανατρέψουν τις γεωπολιτικές ισορροπίες. Επιπλέον, ο “μακρύς πόλεμος” κατά της τρομοκρατίας μπορεί να θεωρηθεί ως δαπανηρή στρατηγική εκτροπή.

Η απειλή εκτείνεται από την “Ασιατική Μεσόγειο”, (Νότια και Ανατολική Θάλασσα της Κίνας), ως τις ακτές του Αραβο-Περσικού Κόλπου και της Ανατολικής Αφρικής. Η εν λόγω διαπίστωση δημιουργεί ένα νέο χωρικό σύνολο για ανάλυση: την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού. Εκεί θα καθοριστεί η ισορροπία δυνάμεων του εικοστού πρώτου αιώνα. Απειλούμενα, για ακόμα μια φορά, να γίνουν μικρό ακρωτήριο της Ασίας, η Ευρώπη και τα έθνη της δεν μπορούν να ξεφύγουν από τη μεγάλη δοκιμασία. Ακόμα λιγότερο η Γαλλία, με τα εδάφη της στον Ινδικό και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Χωρίς τη συμμαχία των ΗΠΑ, θα είναι δύσκολο να συγκρατηθεί η πίεση της Κίνας στους θαλάσσιους τομείς που το Πεκίνο εποφθαλμιά εδώ και πολλά χρόνια. 

Indo-Pacific Strategies | Peace Palace Library

Η περιοχή του Ινδικού και Ειρηνικού Ωκεανού 

Υπό μία τέτοια προοπτική, η αδιαφορία για το Αφγανιστάν, στην καρδιά της ευρασιατικής γης, είναι κατανοητή. Δεν ήταν ώρα να κοπεί αυτός ο “γόρδιος δεσμός” και να μετατοπίσουμε την προσπάθεια στον Ινδο-Ειρηνικό; Αυτό εννοούσε ο Τζο Μπάιντεν στην ομιλία του στις 16 Αυγούστου. Εντούτοις, η διατήρηση περιορισμένης αμερικανικής δύναμης και δυνάμεων του ΝΑΤΟ, (στο Αφγανιστάν) ήταν δυνατή, αν όχι απαραίτητη. Η ρητορική που θέτει τους Ταλιμπάν ως αντικειμενικούς συμμάχους της Δύσης ενάντια στην Αλ Κάιντα και στο ISIS αφήνει περιθώρια αμφιβολίας. Και από το Αφγανιστάν στο Σαχέλ, από τον Κόλπο της Γουινέας έως το Κέρας της Αφρικής, μέχρι την ίδια τη Νοτιοανατολική Ασία, ο “μακρύς πόλεμος” θα συνεχιστεί.

Επιπρόσθετα, η αποχώρηση από το Αφγανιστάν θα έχει επιπτώσεις και σε άλλα μέρη του κόσμου. Συμφωνούμε: η εν λόγω απόφαση δεν θα οδηγήσει αυτόματα στην εγκατάλειψη της Ταϊβάν ή της Ουκρανίας. Και αν επιτευχθεί το αμερικανικό κύρος, η “φήμη” ενός κράτους δεν είναι το άλφα και το ωμέγα της ισορροπίας δυνάμεων. Με την έξαρση των διεθνών αντιπαλοτήτων, οι απρόβλεπτοι παράγοντες ισχύος αποδεικνύονται πιο σημαντικοί από τη “ήπια ισχύ”, μια αβέβαιη έννοια που αναφέρεται πολύ συχνά, (σ.σ. στη γεωπολιτική ανάλυση). Από αυτή την οπτική γωνία, θα ήταν βιαστικό να βγει το συμπέρασμα ότι η αμερικανική δύναμη εξανεμίζεται. 

Πηγή: Le Monde

Του ειδικού συνεργάτη

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares