Σε πανικό ο Μητσοτάκης – Ψάχνει «σανίδα σωτηρίας» από την κοινωνική οργή

Με την πλάτη στον τοίχο βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, καθώς οι συνεχείς κυβιστήσεις του για το έγκλημα των Τεμπών, σε συνδυασμό με τις μεθοδεύσεις συγκάλυψης, έχουν εξοργίσει την ελληνική κοινωνία. Η οργή αυτή αναμένεται να εκφραστεί μαζικά στα συλλαλητήρια της Παρασκευής (28/2), με το Μαξίμου να αγωνιά για την τεράστια συμμετοχή και να αναζητά απεγνωσμένα επικοινωνιακή διαφυγή.

Δεν είναι τυχαίο ότι στην εισήγησή του στο Υπουργικό Συμβούλιο, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να διαχωρίσει τον «απλό κόσμο» από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, βαφτίζοντας «διχαστικούς» όσους απαιτούν δικαιοσύνη. Αλλά η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: ο ίδιος επιχειρεί τον διχασμό, παίζοντας το χαρτί της «αποσταθεροποίησης», επειδή βλέπει το πολιτικό του έδαφος να καταρρέει.

Αυτός δεν ήταν που λίγες ώρες μετά την τραγωδία μιλούσε για «ανθρώπινο λάθος»; Δεν ήταν ο ίδιος που λοιδορούσε όποιον ζητούσε απαντήσεις, βαφτίζοντάς τον «ψεκασμένο»; Και ξαφνικά, μετά τα πρώτα συλλαλητήρια του Ιανουαρίου, «ανακάλυψε» τη λαϊκή οργή, υποκρινόμενος τον ταπεινό. Όμως, η επίφαση «ταπεινότητας» κράτησε όσο τον συνέφερε, αφού στις 16 Φεβρουαρίου, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή, μιλούσε για «ζούγκλα» και άφηνε τους υπουργούς του να καλλιεργούν κλίμα φόβου. Ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Μάκης Βορίδης προσπαθούσαν να εκφοβίσουν τους πολίτες, ενώ ο υπουργός Επικρατείας έφτασε στο σημείο να στοχοποιήσει ακόμη και συγγενείς των θυμάτων.

Τώρα, βλέποντας ότι αυτή η «επιθετική στρατηγική» του γύρισε μπούμερανγκ, ο Μητσοτάκης αλλάζει ξανά αφήγημα και επιχειρεί να διαχωρίσει τους πολίτες από τα κόμματα. Μάταια. Την Παρασκευή, θα καταλάβει ότι η κοινωνική κατακραυγή τον έχει ήδη απονομιμοποιήσει.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο Υπουργικό Συμβούλιο προκάλεσε συζητήσεις με τη φράση: «Αν η αντιπολίτευση το επιθυμεί, τότε ας καταθέσει πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση. Εμείς θα είμαστε παρόντες». Σε απλά ελληνικά, πετάει το γάντι, ελπίζοντας να συσπειρώσει το κόμμα του. Αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική: γνωρίζει ότι η κυβέρνησή του έχει μπει σε τροχιά κατάρρευσης και οι πρόωρες εκλογές, όσο κι αν τις ξορκίζει, είναι πια στο τραπέζι. Το μόνο που μένει να φανεί είναι αν θα προλάβει να τις προκαλέσει πριν τον αναγκάσει η ίδια η κοινωνία.