Εκλογικές –συναινετικές –αρνήσεις /απορρίψεις – Κώστα Δημ Χρονόπουλου *

Αποκτήσαμε –μετά από 4 γύρους προσπαθειών –νέο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Βέβαια ο
«λευκός καπνός» από την Κοινοβουλευτική καμινάδα δεν ήταν … κατάλευκος.
Ανάμικτος με γκρίζα και μαύρα σύννεφα ήταν και με μερικά κενά –αποχές,
καθώς και περίεργες αντιδράσεις, μαζί με αντικοινοβουλευτικές ακτιβιστικές
συμπεριφορές.

 Η τέως Πρόεδρος της Βουλής και Αρχηγός Κόμματος, πριν αποχωρήσει,
σηκώθηκε από το έδρανό της –όταν άκουσε το όνομά της- και αναφώνησε:
«Συγκάλυψη». Προδήλως αναφερόταν στα Τέμπη. Ίσως επειδή αυτά αφορούσε η
ψηφοφορία εκλογής Π.τ.Δημοκρατίας (!).
Ενδέχεται να επρόκειτο για γλωσσικό ολίσθημα (και όχι κοινοβουλευτικό). Ήθελε
ίσως να πει: «Συναίνεση» , ή αυτό να εννοούσε. Πάντως –προς τιμήν της – πανό
δεν ανάρτησε. Άρα : ημιακτιβιστική ενέργεια εμφάνισε. Δικαιούται επομένως ….
Η μ ι σ υ γ χ ώ ρ η σ η ς.
 Άλλοι άλλους ανθυποψηφίους ψήφισαν, κάποιοι αποχώρησαν .
 Η Αριστερά –πολέμιος της ΝΔ και προσωπικός αντίπαλος του κου
Πρωθυπουργού , δεν κατάφερε –ούτε και τώρα – να συστρατευτεί.
Έτσι το πολυθρύλητο /περιλάλητο: ενιαίο (θεωρητικά) μέτωπο εμφανίστηκε
κατακερματισμένο. Πλήγμα ασφαλώς για τους διάφορους συντρόφους της
πολυτασικής …. ενιαίας Αριστεράς.
Υπήρξε όμως και κάτι βαθύτερο /πληγή αγιάτρευτη –χαίνουσα εξαιτίας της
κονιορτοποίησης του δικού της επιχειρήματος /αφηγήματος (εναντίον της
(επάρατου;) Δεξιάς ΝΔ) : Πριν την ψηφοφορία, ισχυρίζονταν πως η επιλογή της
ΝΔ, ήταν κομματική και συνεπώς τορπίλιζε την σ υ ν α ί ν ε σ η , την εθνική
ομοψυχία !. Οποία υποκρισία!.
Αλήθεια σύντροφοι; Τότε πως εξηγείται το ότι κατεβάσατε χ ω ρ ι σ τ έ ς
υποψηφιότητες κομματικών δικών σας προδιαγραφών;. Ποιόν ή ποιους
φαντάζεστε πως κοροϊδεύετε (εκτός βέβαια από εαυτούς και αλλήλους;).
Η ΝΔ πρότεινε δικός της στέλεχος. Όμως εσείς σύντροφοι καταλάβατε ότι δεν
κάνατε κάτι διαφορετικό ;.

Αν λοιπόν υποθέσουμε,

(κατά την λογική σας πάντοτε,) ότι η πρόταση υποψηφιότητας κομματικού
στελέχους, δεν συμβάλλει /προάγει τη συναίνεση , τότε είστε (εξίσου ή και
περισσότερο , δεδομένου ότι υποκριτικά εγκαλείτε την Κυβέρνηση για ό, τι οι
ίδιοι διαπράττετε) συνυπεύθυνοι.
Προχωρήσατε σε επιπρόσθετα βήματα …. «σ υ ν α ι ν ε τ ι κ ά» (!) όπως:
– Αρχηγός Κόμματος ο οποίος μίλησε περί: «προσβολής του θεσμού».
– Ακολούθησαν τα ΜΜΕ, όπου , ενδεικτικά , ανέφεραν:
– «Πρόεδρος της (Νέας) Δημοκρατίας».
– «Τοξική Αντιπολίτευση».
– «Πρόεδρος μέσω διαμαρτυριών».
– Και πολλά άλλα: επαινετικά ή επικριτικά (έως ανεπίτρεπτα).
– Ο Κυβερνήτης : «Θεσμική νίκη του Πολιτεύματος» η εκλογή του Κώστα
Τασούλα».
Θα συμφωνήσω με το νίκη (της Ν. Δημοκρατίας όμως) .
Όσο για το Πολίτευμα : Μάλλον δεν … καλοπέρασε , όπως εξελίχθηκε η όλη
διαδικασία περισσής κομματικής διαφωνίας /διαφοροποίησης.
Θα ήθελα να προχωρήσω με κάποιες συναφείς διασαφήσεις:
1. Δεν είναι ακριβές ότι στο παρελθόν όλοι οι προηγούμενοι ΠτΔ , εκλέγονταν
από διαφορετικές , ιδεολογικά , παρατάξεις.
2. Οι χώρες δεν διοικούνται με … παραδόσεις. Τώρα , εάν κάποιοι
Ε θ ν ο γ ο ν ε ί ς (και όχι Εθνοπατέρες) λατρεύουν τις παραδόσεις- ιδίως
επιλεκτικά όποτε τους συμφέρει – τότε ας τολμήσουν να ζητήσουν και να
ψηφίσουν, στην –πολυαναμενόμενη- τροποποίηση του Συντάγματος- να
προστεθεί το άρθρο στο οποίο ρητά θα αναφέρεται ότι : ο/η εκάστοτε ΠτΔ
θα προέρχεται υποχρεωτικά από την Αντιπολίτευση!….
3. Φρονώ ότι πρέπει κάποτε να σοβαρευτούμε. Κατ’ εξοχήν τα Κόμματα. Τα
γνωστά πομπώδη –πλην ανεφάρμοστα ; υποκριτικά υποστηριζόμενα και
διαχρονικά μηρυκαζόμενα όπως πχ η Σ υ ν α ί ν ε σ η , καλό είναι να
σταματήσουν. Η συνεχής χρησιμοποίησή τους ωσάν εκλείγματα
/γλειφιτζούρια κάποτε πρέπει να τελειώνει.
Συναίνεση , ομοψυχία , ομοφωνία, αλληλοσεβασμός, ούτε ποτέ υπήρξε,
ούτε πρόκειται να υπάρξει, λόγω εγγενούς φθόνου, διχασμού,
εγωκεντρισμού, αρχομανίας, και μισαλλοδοξίας. Ας ξεκινήσουμε με
κάποιες τέτοιες –αυτοκριτικές – παραδοχές, ώστε να έχουμε, έστω
αμυδρές πιθανότητες αφύπνισης και βελτίωσης.
4. Ένα από τα κουσούρια μας είναι η ενασχόληση, επικέντρωση, στο αιτιατό
και όχι στο αίτιο. Αν σταθούμε στην ρίζα, τη βάση, στη γενεσιουργό αιτία,

τότε έχουμε πιθανότητες καλυτέρευσης ή και εξάλειψης εκείνων ή εκείνου
που προκαλεί το κάθε πρόβλημα. Πάμπολλες φορές, εδώ και πολλά
χρόνια, τονίζω ότι η εκλογή του/της ΠτΔ πρέπει να γίνεται από τον λαό και
όχι από τους κομματικούς σχηματισμούς (με συσχετισμούς, σκοπιμότητες
κ. α).Είναι τόσο απλό (δηλ πρακτικά δυσνόητο):Σκεφτείτε αν θα
απασχολούσε πολιτικούς και πολίτες , σήμερα, η εκλογή του κου Τασούλα,
αν εμείς / λαός τον είχαμε εκλέξει;. Αυτός είναι ένας αδιαφιλονίκητος
–λογικά – λόγος, που επιβάλλεται να συμπεριληφθεί στο Σύνταγμα
(ανάλογη τροποποίηση) . Όμως πολύ αμφιβάλλω κατά πόσο το Κομματικό
Σύστημα (Κ.Σ)-πρώην Π.Σ(=Πολιτικό Σύστημα), θα θελήσει να δώσει
παρόμοια δυνατότητα στον λαό. Άλλωστε ποιός είναι ο (κυρίαρχος
τρομάρα του)_ λαός;. Τι δικαιώματα –περά από το να ψηφίζει-, πρέπει να
έχει;. Το κομματικό πάθος του συγκεντρωτισμού των εξουσιαστών, τους
επιβάλλει τον πλήρη /καθολικό έλεγχο (ακόμη και για ζητήματα :
ανακούφισης φοράδων σε αλώνι).

ΥΓ Δεν γνωρίζω τι Πρόεδρος θα είναι ο κος Τασούλας.
Ισχύει πάντως το «Αρχή άνδρα δείκνυσι». Ίδωμεν.
Λυπάμαι όμως –ανθρώπινα – γιατί κάποιοι φρόντισαν να τον
απαξιώσουν. Προκαταβολικά, κομματικά και –κυρίως -…. Συναινετικά !

Ιατρού