Ο πρόεδρος Τραμπ εξέδωσε την περασμένη εβδομάδα εκτελεστικό διάταγμα για τη δημιουργία μιας Επιτροπής «Make America Healthy Again», της οποίας θα προεδρεύει ο υπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών Robert F. Kennedy, Jr. Μεταξύ άλλων στόχων, η επιτροπή θα εξετάσει «την επικράτηση και την απειλή που συνιστά η συνταγογράφηση των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης [SSRIs], των αντιψυχωσικών, των σταθεροποιητών διάθεσης, των διεγερτικών και των φαρμάκων για την απώλεια βάρους».
Ο Κένεντι έχει μιλήσει ανοιχτά για τον κίνδυνο των SSRIs, συνδέοντάς τα με πυροβολισμούς σε σχολεία και δηλώνοντας ότι τα μέλη της οικογένειάς του «πέρασαν πολύ χειρότερα όταν έκοψαν τα SSRIs από ό,τι όταν έκοψαν την ηρωίνη».
Οι απόψεις του Κένεντι ταπεινώνουν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Η Washington Post έκανε ένα βαρύ άρθρο που παρουσίαζε την προμήθεια του Κένεντι ως πιο επικίνδυνη από κάθε φάρμακο που συνταγογραφείται στα παιδιά. Για να ανακαλύψει την απόλυτη αλήθεια, η Post απευθύνθηκε στον διευθύνοντα σύμβουλο της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης, ο οποίος διαβεβαίωσε την Post ότι «τα ψυχιατρικά φάρμακα μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικά και γενικά χορηγούνται στα παιδιά προσεκτικά μετά από θεραπείες πρώτης γραμμής, όπως η θεραπεία συζήτησης».
Δεκαετίες πριν, ποιος θα περίμενε ότι μια απολογία για τα Adderall, Prozac, Zoloft και παρόμοια φάρμακα θα ακουγόταν σαν διαφημιστικό σποτ για τα δημητριακά πρωινού της Kellogg’s; Η χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Οι συνταγές αντικαταθλιπτικών για τους νέους Αμερικανούς ηλικίας 12 έως 25 ετών αυξήθηκαν κατά 66% μεταξύ 2016 και 2022.
Οι New York Times ανέφεραν πέρυσι ότι πολλοί νέοι έμειναν σε χειρότερη κατάσταση χάρη στις «παρεμβάσεις ψυχικής υγείας». Οι Times παρουσίασαν τον ψυχιατρικό «πληθωρισμό του επιπολασμού» – μια τεράστια αύξηση των αναφερόμενων ψυχικών ασθενειών μεταξύ των εφήβων, οι οποίοι ενθαρρύνονται να θεωρούν τα φυσιολογικά συναισθήματα ως σοβαρές ασθένειες που απαιτούν παρέμβαση. Η ψυχολόγος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Lucy Foulkes παρατήρησε ότι τα σχολικά προγράμματα «δημιουργούν αυτό το μήνυμα ότι οι έφηβοι είναι ευάλωτοι, είναι πιθανό να έχουν προβλήματα και η λύση είναι να τα αναθέσουμε σε έναν επαγγελματία».
Η Foulkes εξήγησε ότι οι «προσπάθειες ευαισθητοποίησης» ωθούν τους νέους «να ερμηνεύουν και να αναφέρουν πιο ήπιες μορφές δυσφορίας ως προβλήματα ψυχικής υγείας». Η υποβολή τέτοιων καταγγελιών «οδηγεί ορισμένα άτομα σε πραγματική αύξηση των συμπτωμάτων, επειδή η επισήμανση της δυσφορίας ως προβλήματος ψυχικής υγείας μπορεί να επηρεάσει την αυτοαντίληψη και τη συμπεριφορά ενός ατόμου με τρόπο που τελικά αυτοεκπληρώνεται».
Όπως ένα καρτούν του New Yorker από τη δεκαετία του 1950, οι ψυχιατρικές διαγνώσεις έχουν γίνει σύμβολα κύρους, που προωθούνται από προγράμματα «κοινωνικής-συναισθηματικής μάθησης». Ο κλινικός ψυχολόγος του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας Darby Saxbe προειδοποιεί ότι οι ετικέτες ψυχικών ασθενειών έχουν «γίνει ένας δείκτης ταυτότητας που κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται ξεχωριστοί και μοναδικοί. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, επειδή αυτή η σύγχρονη ιδέα ότι το άγχος είναι μια ταυτότητα δίνει στους ανθρώπους μια παγιωμένη νοοτροπία, λέγοντάς τους ότι αυτό είναι αυτό που είναι και θα είναι στο μέλλον». Οι ψυχιατρικές ετικέτες μπορεί να γίνουν ένα μπαλάκι που οι άνθρωποι σέρνουν πίσω τους. Οι ατελείωτες παρουσιάσεις στην τάξη σχετικά με την ψυχική υγεία ωθούν στη «συν-κρυφολογία» – την υπερβολική συζήτηση για τα προβλήματα κάποιου – η οποία ξυπνά μνήμες από τα πρώτα ραντεβού από την κόλαση.
Ο ουγγρο-αμερικανός ψυχίατρος Thomas Szasz προειδοποίησε τον περασμένο αιώνα: «Οι ψυχίατροι κατασκευάζουν ψυχικές διαγνώσεις όπως το Βατικανό κατασκευάζει αγίους». Όμως οι διαμαρτυρίες του Szasz και άλλων αντιφρονούντων ψυχιάτρων δεν έκαναν τίποτα για να αποτρέψουν την προσχηματική λαθροχειρία.
Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας απαριθμεί σήμερα περισσότερες από 300 ψυχικές ασθένειες, πέντε φορές περισσότερες από όσες προσδιόριζε τη δεκαετία του 1960. Ο δρ Άλεν Φράνσις, γράφοντας στο Psychology Today, προειδοποίησε ότι το τελευταίο DSM περιείχε «πολλές αλλαγές που φαίνονται σαφώς επισφαλείς και επιστημονικά αβάσιμες» και είναι «πιθανό να οδηγήσει σε μαζική υπερδιάγνωση και επιβλαβή υπερθεραπεία».
Αφού το DSM επαναπροσδιόρισε τον αυτισμό τη δεκαετία του 1990, το ποσοστό αυτισμού «γρήγορα πολλαπλασιάστηκε σχεδόν 100 φορές». Χάρη σε έναν άλλο επαναπροσδιορισμό του DSM, ο «αριθμός των αμερικανικών παιδιών και εφήβων που έλαβαν θεραπεία για διπολική διαταραχή αυξήθηκε κατά 40 φορές» μεταξύ 1993 και 2004, ανέφεραν οι New York Times. Ο ψυχίατρος Laurent Mottron παραπονέθηκε το 2023 ότι η τελευταία έκδοση του DSM «είναι γεμάτη από ασαφείς και τετριμμένους ορισμούς και διφορούμενη γλώσσα που εξασφαλίζει ότι περισσότεροι άνθρωποι εντάσσονται σε διάφορες, μη φυσιολογικές κατηγορίες».
Το DSM παρέχει έναν οδικό χάρτη για την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Ο νόμος για τους Αμερικανούς με αναπηρίες (ADA) υποχρεώνει τα σχολεία και τα πανεπιστήμια να παρέχουν «εύλογες διευκολύνσεις» σε φοιτητές που ισχυρίζονται ότι έχουν αναπηρία, σωματική ή πνευματική. Ακόμη και πριν από την πανδημία, έως και το 25% των φοιτητών στα κορυφαία κολέγια «κατατάσσονταν ως άτομα με αναπηρία, κυρίως λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη ή το άγχος, που τους δίνει το δικαίωμα σε μια διευρυνόμενη σειρά ειδικών διευκολύνσεων, όπως περισσότερος χρόνος για να δώσουν εξετάσεις», ανέφερε η Wall Street Journal το 2018. Παρόμοιο τράβηγμα κορδονιών συμβαίνει για τις αυστηρές εισαγωγικές εξετάσεις για τα ελίτ λύκεια της Νέας Υόρκης, όπου «οι λευκοί μαθητές… είναι 10 φορές πιο πιθανό από τους μαθητές από την Ασία να έχουν έναν χαρακτηρισμό [αναπηρίας] που επιτρέπει επιπλέον χρόνο», ανέφεραν οι New York Times.
Μεταξύ 2008 και 2019, ο αριθμός των προπτυχιακών φοιτητών που διαγνώστηκαν με άγχος αυξήθηκε κατά 134%, 106% για την κατάθλιψη, 57% για τη διπολική διαταραχή, 72% για τη ΔΕΠΥ, 67% για τη σχιζοφρένεια και 100% για την ανορεξία, σύμφωνα με την Εθνική Αξιολόγηση της Υγείας των Κολεγίων. Οι αγώνες των φοιτητών εκτοξεύτηκαν στα ύψη μετά το κλείσιμο του Covid. Μια ανάλυση του Πανεπιστημίου της Βοστώνης σε φοιτητές σε σχεδόν 400 πανεπιστημιουπόλεις το 2022 διαπίστωσε ότι «το 60% των ερωτηθέντων πληρούσε τα κριτήρια για “ένα ή περισσότερα προβλήματα ψυχικής υγείας, μια αύξηση σχεδόν 50% από το 2013”». Αλλά η απονομή ατελείωτων ψυχιατρικών Πορφυρών Καρδιών δεν θα βοηθήσει σε τίποτα τους αποφοίτους των κολεγίων να προσαρμοστούν στις προκλήσεις της ζωής πέρα από την αίθουσα διδασκαλίας.
Αναγνώρισα ότι το DSM είχε αρχίσει να αποπροσανατολίζεται μετά την παρακολούθηση της ετήσιας συνάντησης της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας στην Ουάσινγκτον το 1986. Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα από ένα άρθρο της Detroit News που έγραψα εκείνη την εποχή:
Η APA σέρβιρε στους παρευρισκόμενους μια παρτίδα φρεσκο-ορισμένων ψυχικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της «προεμμηνορροϊκής δυσφορικής διαταραχής». Η APA λέει ότι τα συμπτώματα αυτής της «ψυχικής ασθένειας» περιλαμβάνουν «ευερεθιστότητα», «έντονη κόπωση» και «αρνητική αξιολόγηση του εαυτού». Σύμφωνα με τον ορισμό της APA, το ένα τρίτο όλων των γυναικών τρελαίνεται μια φορά το μήνα.
Η δεύτερη πρόσφατα χειροτονημένη ψυχική ασθένεια είναι ο «αυτοκαταστροφικός τύπος προσωπικότητας», ο οποίος προηγουμένως ήταν γνωστός ως κοινός ή κηπευτικός μαζοχισμός. Τα συμπτώματα για αυτή τη διαταραχή βαθμού περιλαμβάνουν: «παράπονα, άμεσα ή έμμεσα, για το ότι δεν εκτιμάται», «απορρίπτει επανειλημμένα ευκαιρίες για ευχαρίστηση» και «παραμένει σε σχέσεις στις οποίες οι άλλοι… τον εκμεταλλεύονται». Φέρτε το Βάλιουμ!
Η τρίτη «ανακάλυψη» ήταν εγγυημένο ότι θα αύξανε τη δημοτικότητα της ΑΠΣ στους δικηγόρους. Η APA αποφάσισε προσωρινά ότι όποιος φαντασιώνεται επίμονα ή εξαναγκάζει ενεργά ένα άτομο που δεν συναινεί να κάνει σεξ πάσχει από «παραφιλικό βιασμό». Με άλλα λόγια, κάποιος πρέπει να είναι τρελός για να βιάσει κάποιον. Όπως δήλωσε ένας διαμαρτυρόμενος στη συνεδρίαση της APA, «η σεξουαλική επίθεση είναι έγκλημα – όχι ψυχική διαταραχή». Η Επιτροπή Γυναικών της APA δήλωσε ότι η νέα κατηγορία θα «παρέχει μια άμεση επίκληση παραφροσύνης για όποιον κατηγορείται για βιασμό».
Αν οι ψυχίατροι καθάριζαν μόνο τα πορτοφόλια των ανθρώπων, τότε δεν θα ήταν πιο επιβλαβείς από τον μέσο πολιτικό σας. Αλλά οι ψυχίατροι σήμερα βασίζονται συστηματικά σε φάρμακα που αριθμούν το μυαλό και σε θεραπείες με ηλεκτροσόκ που καταστρέφουν το μυαλό. Ορισμένοι ψυχικά ασθενείς αναπτύσσουν συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον ως αποτέλεσμα των ετών βαριάς φαρμακευτικής αγωγής. Η «θεραπεία» με ηλεκτροσόκ – εκτός από τρομακτική εμπειρία – μερικές φορές προκαλεί μόνιμη απώλεια μνήμης, δυσκολεύοντας έτσι τον ασθενή να χειριστεί την πραγματικότητα.
Έχουμε νέες ψυχικές ασθένειες όχι λόγω νέων ανακαλύψεων στην κατανόηση του νου, αλλά επειδή οι ψυχίατροι θέλουν περισσότερα χρήματα και περισσότερη εξουσία πάνω στους υπόλοιπους από εμάς. Οι ψυχίατροι έχουν γενικά χαμηλό μέσο όρο επιτυχίας στη θεραπεία γνωστών ψυχικών προβλημάτων – αλλά αυτό δεν τους έχει εμποδίσει να δημιουργούν νέες «ασθένειες» που υποτίθεται ότι μόνο αυτοί μπορούν να θεραπεύσουν. Όμως ένας απατεώνας με ιατρικό δίπλωμα παραμένει απατεώνας.
Η γκρίνια μου δεν έκανε τίποτα για να επιβραδύνει τους πωλητές με τα λευκά παλτά. Το 2019, η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία χαρακτήρισε επίσημα την παραδοσιακή αρρενωπότητα ως de facto ψυχική ασθένεια. Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές τους αναφέρουν συγκεκριμένα ότι ο «στωικισμός» και άλλα χαρακτηριστικά είναι «στο σύνολό τους, επιβλαβή». Μήπως ο Μάρκος Αυρήλιος περιστρέφεται στον τάφο του; Προφανώς, αντί να αντέχουν τις προκλήσεις, οι άνθρωποι πρέπει να περνούν τη ζωή τους κλαψουρίζοντας στους ψυχιάτρους και να παίρνουν τα κατάλληλα ναρκωτικά. Τουλάχιστον πριν από τη σημερινή διοίκηση, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων ήταν ένα τσιράκι της Μεγάλης Φαρμακοβιομηχανίας και είναι απίθανο να εκθέσει ή να παραδεχτεί τη μακροπρόθεσμη βλάβη από τα φάρμακα που μπορούν να μουδιάσουν μερικώς το μυαλό.
Οι ψυχίατροι έχουν βοηθήσει ορισμένα άτομα να κατανοήσουν καλύτερα τον εαυτό τους και να αντιμετωπίσουν πιο επιδέξια την καθημερινή πραγματικότητα. Αλλά οι ψεύτικες ψυχικές ασθένειες έχουν μετατρέψει εκατομμύρια υγιείς Αμερικανούς σε «ψυχικά ασθενείς», σύμφωνα με τον Δρ Άλεν Φράνσις.
Αλλά αυτός ο κίνδυνος θέτει επίσης σε βαθύτατο κίνδυνο την ελευθερία. Η πληθώρα των νέων διαγνωστικών ετικετών ενθαρρύνει τους ανθρώπους να θεωρούν τον εαυτό τους ως ψυχολογικά εύθραυστο. Στην πραγματικότητα, ο νόμος για τους Αμερικανούς με αναπηρίες επιβραβεύει τους ανθρώπους που απαιτούν «εύλογες προσαρμογές» (επιπλέον χρόνο για τα τεστ, μη τήρηση προθεσμιών κ.λπ.) επειδή έχουν κατάθλιψη ή άγχος. Αυτά τα κίνητρα δημιουργούν ένα καθοδικό πολιτικο-ψυχολογικό σπιράλ.
Η επιτροπή του Κένεντι θα υποβάλει έκθεση στον Τραμπ εντός 100 ημερών σχετικά με την «πιθανή υπερβολική χρήση φαρμάκων» και άλλους μη αναγνωρισμένους κινδύνους για την υγεία στην Αμερική. Ας ελπίσουμε ότι η επιτροπή θα παραδώσει μια εντυπωσιακή, καλά τεκμηριωμένη έκθεση που θα βοηθήσει τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν πώς οι ψυχίατροι έχουν επινοήσει ετικέτες που έχουν αφήσει εκατομμύρια Αμερικανούς στο έλεός τους.
Πηγή zerohedge
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
