Δωδώνη: Τι ακούγεται στην αγορά για το μέλλον της – Oι υποψήφιοι «μνηστήρες»

Σε παιχνίδι για δυνατούς παίκτες και γερά νεύρα εξελίσσεται για τρίτη φορά σε διάστημα 13 χρόνων η περίπτωση της γαλακτοβιομηχανίας Δωδώνη ΑΕ – εκ των κορυφαίων της ελληνικής αγοράς, ιδιαίτερα στην παραγωγή φέτας.

Από το 2012 που η Αγροτική Τράπεζα – λόγω τρομακτικών οικονομικών προβλημάτων – την πούλησε σε fund ρωσικών συμφερόντων, μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2023 που το fund CVC εξαγόρασε το σύνολο των μετοχών, η εταιρεία κατόρθωσε να βελτιώσει εντυπωσιακά τα οικονομικά της μεγέθη και την θέση στις αγορές, εντός και εκτός Ελλάδος, όπου δραστηριοποιείται.

Η Δωδώνη και η στρατηγική αποεπένδυσης του CVC

Το τελευταίο διάστημα κυκλοφόρησαν στην αγορά -για τρίτη φορά- πληροφορίες πως η Δωδώνη πωλείται – στο πλαίσιο της γενικότερης αποεπένδυσης του CVC στην Ελλάδα (βλ. HHG και Μπάρμπα Στάθης). Η διαφορά σε σχέση με τις δύο προηγούμενες φορές που βγήκε προς πώληση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το ύψος του αντιτίμου. Το 2012 το ρώσικο fund την εξαγόρασε αντί 20 εκατ. ευρώ – αναλαμβάνοντας φυσικά και τις δανειακές υποχρεώσεις της.

Το 2021, εννέα χρόνια αργότερα όταν οι Ρώσοι το πούλησαν στο CVC το αντίτιμο πολλαπλασιάστηκε – εκτιμάται ότι η αποτίμηση της εταιρείας μαζί με τις δανειακές της υποχρεώσεις ανήλθε στα 160 εκατ. ευρώ. Οι δανειακές υποχρεώσεις – βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες – του ομίλου ανέρχονταν στα 67 εκατ. ευρώ. Τώρα όμως τα πράγματα έχουν επίσης αλλάξει.

Το CVC αποεπενδύει επιχειρώντας να αποσπάσει κέρδος από την ανάπτυξη του ομίλου (περιλαμβάνονται και οι θυγατρικές της στην Βρετανία, την Ολλανδίας, τη Γερμανία και την Κύπρο), επομένως το τίμημα προφανώς θα είναι υψηλότερο

Η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών

Ο καθαρός δανεισμός του ομίλου στην διάρκεια του 2023 ανήλθε στα 75,740 εκατ. ευρώ – ενώ στη διετία 2022 και 2023 εμφανίζει συνολική ζημιά περίπου 15 εκατ. ευρώ. Η ζημιά αποδίδεται στην ανατίμηση της πρώτης ύλης και στην αύξηση του μεταφορικού, ενεργειακού και χρηματοοικονομικού κόστους – λόγω της αύξησης των επιτοκίων.

Και δεδομένου ότι το CVC αποεπενδύει επιχειρώντας να αποσπάσει κέρδος από την ανάπτυξη του ομίλου (περιλαμβάνονται και οι θυγατρικές της στην Βρετανία, την Ολλανδίας, τη Γερμανία και την Κύπρο), το τίμημα προφανώς θα είναι υψηλότερο.

Το τίμημα και η εκτόξευση της φέτας

Πόσο μάλλον, που στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων οι εξαγωγές της φέτας έχουν απογειωθεί. Αντιπροσωπεύουν το 65% της συνολικής παραγωγής – ανέρχονται δηλαδή στους περίπου 90.000 τόνους με ρυθμό ανάπτυξης 3% με 5% ετησίως ως προς τον όγκο εξαγωγής, ενώ παρουσιάζει έντονες διακυμάνσεις η αξία των εξαγωγών της.

Κι η Δωδώνη αντιπροσωπεύει διαχρονικά μία ισχυρή εξαγωγική επωνυμία. Το ερώτημα βέβαια είναι ποιος – δυνητικά – μπορεί να είναι ο αγοραστής, ο οποίος μπορεί να καταβάλει ένα, έτσι κι αλλιώς, υψηλό τίμημα.

Το μόνιμο ενδιαφέρον των αδελφών Σαράντη

Ευλόγως αρχικά η αγορά στράφηκε στον όμιλο Ελληνικά Γαλακτοκομεία των αδελφών Σαράντη, δεδομένου ότι και στις δύο προηγούμενες περιπτώσεις είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον – στην πρώτη πώληση έδινε 35 εκατ. ευρώ, από τα οποία μόνο τα 10 εκατ. ευρώ ήταν μετρητά και εξ αυτού του λόγου αποκλείστηκε.

Στην δεύτερη περίπτωση διαπραγματεύτηκε το τίμημα διότι το θεωρούσε πολύ υψηλό.

Θα συμμετάσχει στην τρίτη εξαγορά της Δωδώνη, εάν και εφόσον αυτή βγει προς πώληση; Πηγές της αγοράς μιλώντας προς τον ΟΤ έλεγαν ότι δεν πρόκειται να κάνει την πρώτη κίνηση – ο όμιλος των δύο αδελφών βρίσκεται σε μία δυναμική φάση ολοκλήρωσης των επιλογών του «κι έχουν πολλά να κάνουν». 

Οι υποψήφιοι μνηστήρες

Ωστόσο όμως έλεγαν οι ίδιες πηγές ότι γενικά δεν είναι δυνατόν να τους αφήσει αδιάφορους η τύχη της ηπειρωτικής γαλακτοβιομηχανίας και κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις ίσως θα μπορούσαν να ενδιαφερθούν.

Αλλά είναι νωρίς ακόμη. Κυκλοφορεί εντόνως το τελευταίο διάστημα η πληροφορία ότι επιδεικνύει ενδιαφέρον η Friesland – Campina, η οποία στο παρελθόν φάνηκε να ενδιαφέρεται για την αγορά της φέτας.

Δυνητικός ενδιαφερόμενος όμως είναι η γαλλική Lactalis, η οποία διαθέτει παραγωγική μονάδα φέτας στην ελληνική αγορά – την Πήλιον ΑΒΕΕ στο Βελεστίνο της Μαγνησίας κι οι πωλήσεις της το 2023 ανήλθαν στα 62,4 εκατ. ευρώ σημειώνοντας αύξηση κατά 20,54%.

Η Lactalis και η περίπτωση της Κολιός

Όμως το 2012 είχε προσφέρει μόλις 12 εκατ. ευρώ τίμημα, ενώ το 2021 δεν έδειξε ενδιαφέρον. Αντιθέτως φέρεται η Lactalis να ενδιαφέρεται για την εξαγορά της Κολιός – τώρα που η βορειοελλαδίτικη γαλακτοβιομηχανία ολοκλήρωσε τις εκκρεμότητες της με την Αγνό. Και μάλιστα κυκλοφορεί πως συζητά ένα αντίτιμο της τάξης των 110 – 120 εκατ. ευρώ – συμπεριλαμβανομένων των δανειακών της υποχρεώσεων.

Βέβαια αυτή η φήμη ή πληροφορία κυκλοφορεί εδώ και πολύ καιρό κι ανεξάρτητα από την πραγματική της βάση, έχει σημασία το ενδιαφέρον και η γενικότερη κινητικότητα στην αγορά της φέτας. Το «παιχνίδι» είναι δύσκολο, όπως κι η αγορά της φέτας είναι δύσκολη.

Δυνητικός ενδιαφερόμενος είναι η γαλλική Lactalis, η οποία διαθέτει παραγωγική μονάδα φέτας στην ελληνική αγορά

Το λευκό τυρί και ο ανταγωνισμός στη λιανική

Κι αυτό φαίνεται από τα αποτελέσματα των εταιρειών – είναι εξαιρετικά χαμηλά. Στην προηγούμενη περίοδο όταν αυξήθηκε σημαντικά η τιμή, άφησε ελεύθερο έδαφος για την ανάπτυξη του «λευκού τυριού», το οποίο κέρδισε σημαντικό μερίδιο στην αγορά ως «υποκατάστατο» της.

Ετσι πλέον η τιμή της μειώθηκε και μάλιστα στα όρια προ της ιλιγγιώδους ανατίμησης της, επηρεάζοντας φυσικά την κερδοφορία των τυροκομικών επιχειρήσεων. Παράλληλα η τιμή της πρώτης ύλης παραμένει σχετικά υψηλή – στα 1,45 με 1,50 ευρώ το κιλό του πρόβειου γάλακτος. Η «εξίσωση» της πώλησης δεν μπορεί να λάβει υπόψη της και τον παράγοντας του ανταγωνισμού στην λιανική.

πηγή: ot.gr