Το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση κατά τους τελευταίους 15 μήνες έχει επικεντρωθεί στη Λωρίδα της Γάζας, δεδομένης της καταστροφικής ισραηλινής επίθεσης που έχει μετατρέψει το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους αυτού σε ερείπια.
Αλλά το μεγαλύτερο κατεχόμενο παλαιστινιακό έδαφος – η Δυτική Όχθη, μαζί με αυτό που το Ισραήλ έχει ορίσει ως Ανατολική Ιερουσαλήμ – δεν έπαψε ποτέ να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της σύγκρουσης. Κατά τη διάρκεια αυτών των 15 μηνών, περισσότεροι από 800 Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη σκοτώθηκαν είτε από τον ισραηλινό στρατό είτε από Εβραίους εποίκους, σύμφωνα με στοιχεία του Γραφείου Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών.
Η ισραηλινή βία κατά των Παλαιστινίων της Δυτικής Όχθης έχει αυξηθεί από την έναρξη της πρόσφατης κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα. Η τελευταία από μια σειρά επιδρομών του ισραηλινού στρατού επικεντρώθηκε στην πόλη Τζενίν και χαρακτηρίστηκε από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου ως «εκτεταμένη και σημαντική». Το παλαιστινιακό υπουργείο Υγείας ανέφερε ότι οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν και τουλάχιστον 35 τραυματίστηκαν μόνο τις πρώτες ώρες της επιχείρησης.
Εν τω μεταξύ, η βία των ισραηλινών εποίκων κατά των Παλαιστινίων χωρικών και των περιουσιών τους έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Κατά το έτος που ακολούθησε τον Οκτώβριο του 2023, το γραφείο του ΟΗΕ κατέγραψε περισσότερα από 1.400 περιστατικά τέτοιας βίας στη Δυτική Όχθη.
Η τελευταία κλιμάκωση της ισραηλινής βίας στη Δυτική Όχθη συνδέεται με την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα με πολλαπλούς τρόπους. Ο Νετανιάχου βαδίζει σε ένα πολιτικό τεντωμένο σχοινί συμφωνώντας στην κατάπαυση του πυρός, ενώ ταυτόχρονα κατευνάζει τα δεξιά στοιχεία του συνασπισμού του που θέλουν τη συνέχιση του πολέμου. Η εντατικοποίηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Δυτική Όχθη είναι ένας τρόπος για να κρατήσει αυτά τα στοιχεία ικανοποιημένα, ενώ περιμένουν την επανάληψη της καταστροφής στη Λωρίδα της Γάζας.
Η αυξημένη στρατιωτική δράση στη Δυτική Όχθη βοηθά επίσης τον Νετανιάχου να αποσπάσει την προσοχή από την αποτυχία του να επιτύχει τον διακηρυγμένο στόχο του να καταστρέψει τη Χαμάς.
Η διαθεσιμότητα των στρατιωτικών πόρων είναι μια άλλη σύνδεση. Ο ισραηλινός στρατός έχει τεντωθεί από περισσότερο από ένα χρόνο εντατικών επιχειρήσεων κατά της Γάζας, για να μην αναφέρουμε τις ισραηλινές επιθέσεις κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους στο Λίβανο και τη Συρία. Η παύση στη Γάζα επιτρέπει σε ορισμένους από αυτούς τους πόρους να μεταφερθούν στη Δυτική Όχθη. Αξίζει να θυμηθούμε ότι η ευπάθεια του Ισραήλ στην επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, ενδεχομένως σχετίζεται με μια προηγούμενη αναδιάταξη ορισμένων δυνάμεων ασφαλείας από το νότιο Ισραήλ στη Δυτική Όχθη.
Η Δυτική Όχθη ήταν πάντα – σίγουρα από την άποψη της ισραηλινής κυβέρνησης – πιο σημαντική από τη Λωρίδα της Γάζας. Η Γάζα ήταν η υπαίθρια φυλακή όπου μπορούσε να περιοριστεί μεγάλο μέρος του παλαιστινιακού πληθυσμού, αλλά η Δυτική Όχθη είναι ένα κεντρικό και πολύτιμο μέρος του ισραηλινού επεκτατισμού. Περισσότεροι από 600.000 Εβραίοι Ισραηλινοί έποικοι ζουν σήμερα στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, ενσαρκώνοντας τόσο τον ίδιο τον επεκτατισμό όσο και την ισραηλινή αποφασιστικότητα να καταστήσουν ανέφικτη την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, ο Τραμπ ανέτρεψε δεκαετίες πολιτικής των ΗΠΑ δηλώνοντας ότι οι ισραηλινοί οικισμοί στη Δυτική Όχθη δεν παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Με τους διορισμούς του, καθώς και με τη ρητορική του, ο Τραμπ έχει υποδείξει ότι η δεύτερη κυβέρνησή του θα είναι τουλάχιστον εξίσου υποχωρητική προς την ισραηλινή κυβέρνηση σε αυτά τα θέματα, όπως ήταν και η πρώτη του.
Ένας από τους πρώτους διορισμούς του μετά τις εκλογές ήταν ο πρώην κυβερνήτης του Άρκανσο Μάικ Χάκαμπι για πρεσβευτής στο Ισραήλ. Ο Χάκαμπι, βαπτιστής ιερέας και αυτοανακηρυγμένος σιωνιστής, έχει πει ότι «δεν υπάρχει πραγματικά τέτοιο πράγμα όπως ένας Παλαιστίνιος». Έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Δυτική Όχθη – έναν χαρακτηρισμό που αποφεύγει υπέρ του βιβλικού «Ιουδαία και Σαμάρεια» – ανήκει στο Ισραήλ και ότι «ο τίτλος ιδιοκτησίας δόθηκε από τον Θεό στον Αβραάμ και στους κληρονόμους του».
Η υποψήφια του Τραμπ για τη θέση της πρέσβειρας στα Ηνωμένα Έθνη, η εκπρόσωπος της Νέας Υόρκης Ελίζ Στέφανικ, αρνήθηκε να πει κατά την ακρόαση για την επικύρωσή της αν ο παλαιστινιακός λαός έχει δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Η Στέφανικ δήλωσε ότι συμφωνεί με την άποψη ότι «το Ισραήλ έχει βιβλικό δικαίωμα σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη».
Όπως συμβαίνει με πολλές από τις πρώτες προκλητικές ενέργειες του Τραμπ, υπάρχουν ελάχιστα ή καθόλου σημάδια αντίδρασης από μέλη του κόμματός του στο Κογκρέσο. Ο γερουσιαστής Τομ Κότον από το Άρκανσο, ο οποίος είναι πλέον πρόεδρος της Επιλεκτικής Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, εισήγαγε τον περασμένο μήνα νομοθεσία που απαιτεί από τα επίσημα έγγραφα των ΗΠΑ να αναφέρονται στην «Ιουδαία και τη Σαμάρεια» αντί της Δυτικής Όχθης, με τον Κότον να λέει ότι «τα νομικά και ιστορικά δικαιώματα του εβραϊκού λαού στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια πηγαίνουν [sic] χιλιάδες χρόνια πίσω».
Ο Τραμπ έχει προωθήσει πιο άμεσα τη βία στη Δυτική Όχθη καταργώντας – ως μία από τις ανακλήσεις δεκάδων δράσεων της κυβέρνησης Μπάιντεν την πρώτη ημέρα – τις κυρώσεις σε ισραηλινούς εποίκους που έχουν διαπράξει βία εναντίον Παλαιστινίων κατοίκων της Δυτικής Όχθης. Ενδεχομένως για τον Τραμπ, αυτή ήταν απλώς άλλη μια αντανακλαστική ενέργεια για να αναιρέσει ό,τι έκανε ο Δημοκρατικός προκάτοχός του, καθώς και για να κάνει οτιδήποτε ο ίδιος ή οι οπαδοί του θα μπορούσαν να το χαρακτηρίσουν ως «φιλοϊσραηλινό». Αλλά το πρακτικό αποτέλεσμα είναι να δώσει πράσινο φως στους δράστες θανατηφόρων ενεργειών, από πυροβολισμούς μέχρι εμπρησμούς, που έχουν καταστρέψει ζωές και βιοπορισμούς. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το μόνο αδίκημα των θυμάτων ήταν ότι ζούσαν στη γη όπου οι ίδιοι και οι οικογένειές τους ζούσαν επί αιώνες.
Όλες αυτές οι πολιτικές των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι μια συνταγή για την αύξηση της ατελείωτης βίας και από τις δύο πλευρές στη Δυτική Όχθη. Ούτε οι στρατιωτικές επιδρομές ούτε ο εκφοβισμός των εποίκων θα οδηγήσουν τους Παλαιστίνιους κατοίκους της περιοχής να υποκύψουν και να αποδεχτούν τη μεταχείρισή τους. Η δυσαρέσκεια από την υποταγή και το απαρτχάιντ θα ενισχυθεί από την οργή για το θάνατο και την καταστροφή.
Όπως και με τη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, ακόμη και οι συνεχείς, μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ δεν θα σκοτώσουν τη θέληση για αντίσταση. Η ίδια η Χαμάς έχει καλέσει σε «λαϊκή κινητοποίηση» στη Δυτική Όχθη για να αντιταχθεί στην ισραηλινή στρατιωτική κλιμάκωση εκεί, καθώς και για να αντισταθεί στη βία των εποίκων. Επίσης, όπως και στη Λωρίδα της Γάζας, η θέληση για αντίσταση θα σημάνει τη στρατολόγηση περισσότερων μαχητών που θα αντικαταστήσουν αυτούς που το Ισραήλ καταφέρνει να σκοτώσει.
Οι κακές συνέπειες της βίας περιλαμβάνουν ακόμα περισσότερα δεινά πέρα από αυτά που έχουν ήδη υποστεί οι κάτοικοι της Δυτικής Όχθης. Η βία αποτελεί επίσης έναν πρόσθετο παράγοντα αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη περιοχή – ειδικά στη γειτονική Ιορδανία, με τον μεγάλο παλαιστινιακής καταγωγής πληθυσμό της.
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αρνητικές συνέπειες περιλαμβάνουν δυσαρέσκεια και θυμό -που μπορεί να λάβει διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένης της αντιαμερικανικής τρομοκρατίας- που πηγάζουν από τη στενή σχέση με την απάνθρωπη ισραηλινή μεταχείριση των Παλαιστινίων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πληρώνουν ήδη ένα τίμημα από αυτή την άποψη από τη σύνδεσή τους με το μακελειό στη Γάζα. Το τίμημα θα αυξάνεται όσο περισσότερο η Δυτική Όχθη παρασύρεται στην ίδια ανάρμοστη εικόνα.
Πηγή responsiblestatecraft.org
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
