Ο πρόεδρος του Λιβάνου Τζόζεφ Αούν επέλεξε στις 13 Ιανουαρίου τον διεθνή νομικό Ναουάφ Σαλάμ για να σχηματίσει κυβέρνηση για τη ρημαγμένη από τον πόλεμο χώρα και να την βγάλει από την οικονομική κρίση.
Η πλειοψηφία των λιβανέζων βουλευτών ενέκρινε τον Ναουάφ Σαλάμ, προεδρεύοντα δικαστή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, μετά από δύο χρόνια υπηρεσιακής κυβέρνησης.
«Ο πρόεδρος της δημοκρατίας κάλεσε τον δικαστή Ναουάφ Σαλάμ να του αναθέσει τον σχηματισμό κυβέρνησης, γνωρίζοντας ότι βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο εξωτερικό. Αποφασίστηκε ότι θα επιστρέψει αύριο», δήλωσε η προεδρία.
Ο στρατηγός Αούν, η εκλογή του οποίου την περασμένη εβδομάδα έθεσε τέλος σε ένα κενό διετούς διάρκειας για τη θέση, πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με τους νομοθέτες πριν από την ανακοίνωση του υποψηφίου του.
Μέχρι το απόγευμα της 13ης Ιανουαρίου, 84 βουλευτές είπαν στον στρατηγό Αούν ότι υποστηρίζουν τον Δρ Σαλάμ, σύμφωνα με καταμέτρηση των λιβανέζικων μέσων ενημέρωσης, ενώ εννέα υποστήριξαν τον κ. Νατζίμπ Μικάτι, ο οποίος έχει διατελέσει υπηρεσιακός πρωθυπουργός.
Η εκλογή του στρατηγού Αούν την περασμένη εβδομάδα κατέστη δυνατή εν μέρει χάρη στην αποδυνάμωση της υποστηριζόμενης από το Ιράν μαχητικής οργάνωσης Χεζμπολάχ στον πόλεμο με το Ισραήλ.
Με τον πρωθυπουργό να ορίζεται από τον πρόεδρο, η χώρα της ανατολικής Μεσογείου διοικείται από υπηρεσιακή κυβέρνηση για περισσότερα από δύο χρόνια εν μέσω μιας συντριπτικής οικονομικής κρίσης.
Σύμφωνα με το σύστημα κατανομής της εξουσίας του Λιβάνου, ο πρόεδρος πρέπει να είναι χριστιανός Μαρωνίτης, ο πρωθυπουργός σουνίτης μουσουλμάνος και ο πρόεδρος του κοινοβουλίου σιίτης μουσουλμάνος.
Οι υποστηρικτές του Δρ Σαλάμ θεωρούν τον δικαστή και πρώην πρεσβευτή ως μια αμερόληπτη προσωπικότητα ικανή να πραγματοποιήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, σε αντίθεση με τον κ. Μικάτι που θεωρείται από τους επικριτές ότι βρίσκεται υπό την επιρροή της Χεζμπολάχ.
Ο νομοθέτης Τζορτζ Αντουάν του χριστιανικού κόμματος Λιβανέζικες Δυνάμεις δήλωσε μετά τη συνάντηση με τον στρατηγό Αούν και την υποστήριξη του Δρ Σαλάμ ότι ήρθε η ώρα η Χεζμπολάχ να επικεντρωθεί στο «πολιτικό έργο».
«Η εποχή των όπλων έχει τελειώσει», δήλωσε ο κ. Αντουάν στους δημοσιογράφους.
Η Χεζμπολάχ τερμάτισε έναν φονικό πόλεμο εναντίον του Ισραήλ αυτό το φθινόπωρο πληγωμένη και αποδυναμωμένη. Σύμφωνα με τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οργάνωση πρέπει να αποσύρει τους μαχητές της από περιοχές του νότιου Λιβάνου κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ, καθώς ο εθνικός στρατός – μέχρι την περασμένη εβδομάδα υπό τη διοίκηση του στρατηγού Αούν – και οι ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ αναπτύσσονται εκεί.
Η Χεζμπολάχ έχασε επίσης έναν βασικό σύμμαχο στη γειτονική Συρία, όταν οι δυνάμεις υπό την ηγεσία των ισλαμιστών ανέτρεψαν τον πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ τον περασμένο μήνα.
Ο ανεξάρτητος νομοθέτης Μελχέμ Χαλάφ δήλωσε ότι υποστηρίζει τον Δρ Σαλάμ ως υποψήφιο της αλλαγής.
Πηγή προσκείμενη στη Χεζμπολάχ είχε δηλώσει στο AFP ότι το κίνημα και το συμμαχικό του κίνημα Αμάλ υποστήριζαν τον κ. Μικάτι.
Το πρωτοσέλιδο της 13ης Ιανουαρίου της Al-Akhbar, μιας εφημερίδας προσκείμενης στη Χεζμπολάχ, ανέφερε ότι η υποψηφιότητα του Δρ Σαλάμ θα ισοδυναμούσε με «πλήρες πραξικόπημα των ΗΠΑ», αφού η Ουάσινγκτον είχε υποστηρίξει τον στρατηγό Αούν για πρόεδρο.
Στην εναρκτήρια ομιλία του στις 9 Ιανουαρίου, ο στρατηγός Αούν δήλωσε ότι η εκλογή του ως προέδρου θα εγκαινιάσει μια «νέα φάση» για τη χώρα.
Ο λιβανέζος καθηγητής πανεπιστημίου Αλί Μραντ δήλωσε ότι η υποστήριξη της υποψηφιότητας του Δρ Σαλάμ αντανακλά «τις πραγματικές αλλαγές που βιώνει ο Λίβανος».
«Σήμερα υπάρχουν δύο επιλογές στη χώρα: μια σοβαρή μεταρρυθμιστική επιλογή, που ονομάζεται Ναουάφ Σαλάμ, και μια επιλογή που μας πάει πίσω, που ονομάζεται Νατζίμπ Μικάτι», δήλωσε.
Κάποιοι βουλευτές της αντιπολίτευσης στις 11 Ιανουαρίου έριξαν το βάρος τους πίσω από τον νομοθέτη κατά της Χεζμπολάχ και επιχειρηματία Φουάντ Μαχζούμι, αλλά στις 13 Ιανουαρίου αποσύρθηκε για να επιτραπεί η συναίνεση γύρω από τον Δρ Σαλάμ.
Όποιος και αν ηγηθεί της νέας κυβέρνησης του Λιβάνου θα αντιμετωπίσει μεγάλες προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής μεταρρυθμίσεων για να ικανοποιήσει τους διεθνείς δωρητές εν μέσω της χειρότερης οικονομικής κρίσης στην ιστορία της χώρας.
Θα αντιμετωπίσει επίσης το δύσκολο έργο της ανοικοδόμησης μεγάλων περιοχών της χώρας μετά τον πόλεμο Ισραήλ-Χεζμπολάχ και την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός της 27ης Νοεμβρίου.
Σύμφωνα με το σύνταγμα του Λιβάνου, ο πρόεδρος ορίζει τον πρωθυπουργό μετά από συνομιλίες με όλα τα πολιτικά κόμματα και τους ανεξάρτητους νομοθέτες στο κοινοβούλιο. Σύμφωνα με τη σύμβαση, επιλέγει τον υποψήφιο με τις περισσότερες ψήφους κατά τη διάρκεια αυτών των διαβουλεύσεων.
Ο διορισμός πρωθυπουργού δεν εγγυάται ότι θα σχηματιστεί άμεσα νέα κυβέρνηση.
Η διαδικασία αυτή έχει διαρκέσει στο παρελθόν εβδομάδες ή ακόμη και μήνες λόγω βαθιών πολιτικών διαιρέσεων και παζαριών.
Πηγή straitstimes.com
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
