Συμφωνία ΑΟΖ Τουρκίας-Συρίας: Τι επιδιώκει η Άγκυρα – Η «Γαλάζια Πατρίδα» και ο αναθεωρητισμός

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Οι ομοιότητες και οι διαφορές με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο

 

Η πιθανότητα μιας συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Συρίας αναδύεται ως ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ των γεωπολιτικών κινήσεων της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μετά το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, η Τουρκία φαίνεται να επιχειρεί να εδραιώσει περαιτέρω την παρουσία της στην περιοχή, αναθεωρώντας το καθεστώς των θαλάσσιων ζωνών και διεκδικώντας μεγαλύτερη επιρροή, με την «Γαλάζια Πατρίδα» ως στρατηγικό πυρήνα.

Η Τουρκία συνεχίζει να ακολουθεί μια στρατηγική αναθεωρητισμού στην Ανατολική Μεσόγειο, χρησιμοποιώντας διμερείς συμφωνίες για να ενισχύσει τη θέση της και να δημιουργήσει τετελεσμένα που εξυπηρετούν την πολιτική της «Γαλάζιας Πατρίδας».

 

Τι επιδιώκει η Τουρκία με μια συμφωνία με τη Συρία

Η Άγκυρα, μέσα από μια πιθανή συμφωνία με τη Συρία, επιδιώκει κατ’ αρχάς να ενισχύσει τη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, δημιουργώντας τετελεσμένα που εναρμονίζονται με την πολιτική της για τη «Γαλάζια Πατρίδα». Η στρατηγική αυτή, που βασίζεται σε μια επεκτατική αντίληψη των θαλάσσιων δικαιωμάτων της Τουρκίας, αποσκοπεί στη μεγιστοποίηση της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου.

Μια συμφωνία με τη Συρία θα μπορούσε να εξυπηρετήσει και άλλους στόχους. Πρώτον, θα αποτελούσε έναν μοχλό πίεσης κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, δημιουργώντας προηγούμενα που θα ενισχύσουν τις τουρκικές διεκδικήσεις στη θαλάσσια περιοχή. Δεύτερον, θα νομιμοποιούσε έμμεσα τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, καθώς οι συνομιλίες για τη θαλάσσια οριοθέτηση θα μπορούσαν να συνοδευτούν από παραχωρήσεις σε χερσαία ζητήματα. Τρίτον, θα ενίσχυε την τουρκική επιρροή απέναντι σε άλλες περιφερειακές δυνάμεις.

 

Ομοιότητες και διαφορές με το τουρκολιβυκό μνημόνιο

Το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και η πιθανή συμφωνία με τη Συρία έχουν κοινές στρατηγικές κατευθύνσεις, αλλά και διαφορές. Και στις δύο περιπτώσεις, η Τουρκία επιχειρεί να αναδιαμορφώσει τα θαλάσσια σύνορα της Ανατολικής Μεσογείου, χρησιμοποιώντας διμερείς συμφωνίες για να δημιουργήσει τετελεσμένα.

 

Η Άγκυρα βασίζεται στην ίδια αρχή: ότι τα νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους, δεν δικαιούνται πλήρη ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα καθώς «επικάθονται» στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα. Έτσι, με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, αγνοήθηκε η επήρεια της Κρήτης και των Δωδεκανήσων, ενώ μια πιθανή συμφωνία με τη Συρία θα αγνοήσει την επήρεια της Κύπρου.

Ωστόσο, υπάρχουν και διαφορές. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο υπογράφηκε με τη GNA, η οποία εξαρτιόταν στρατιωτικά από την Άγκυρα. Η Συρία, όπως ανέφεραν και οι διπλωματικές πηγές, βρίσκεται σε μία μεταβατική κατάσταση μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, η οποία «δεν νομιμοποιεί τον οποιονδήποτε να κάνει μία τέτοια συμφωνία».

Ακόμη, η γεωγραφική διάσταση διαφέρει. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο επηρεάζει άμεσα τα δικαιώματα της Ελλάδας και της Αιγύπτου στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ μια συμφωνία Τουρκίας-Συρίας θα επηρέαζε περισσότερο την Κύπρο, χωρίς όμως να παραβλέπει εντελώς τα ελληνικά και αιγυπτιακά συμφέροντα.

Τέλος, ενώ το τουρκολιβυκό μνημόνιο προκάλεσε έντονες διεθνείς αντιδράσεις από την Ε.Ε., τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Έθνη, μια συμφωνία Τουρκίας-Συρίας μένει να δούμε τι αντιμετώπιση θα λάβει.

 

newsbomb.gr