AI: Η Μια και Μοναδική σου Αγάπη - Μέρος 2

Ημερομηνία αρχικής έκδοσης: Ιούνιος 2023

Πηγές 1 2 3 4 5 6

Στο προηγούμενο μέρος είδαμε για τους Χικικομόρι, τους “αστικούς ερημίτες” που έχει δημιουργήσει η σύγχρονη ζωή στην Ιαπωνία αλλά και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Είπαμε επίσης και για ένα ΑΙ app, την Ρέπλικα, η οποία δημιουργήθηκε με σκοπό να κρατάει συντροφιά στους χρήστες της αλλά και για να τους πουλήσει “αγάπη” επί χρήμασι.

AI: Η Μια Και Μοναδική Σου Αγάπη – Μέρος 1

Με αυτά στο νου, πάμε να δούμε το πως η Ρέπλικα πέτυχε με το παραπάνω στο να κάνει τον απομονωμένο άνθρωπο του σήμερα να την ερωτευτεί και να γίνει ο sugar daddy της, καθώς και το μέλλον που ανοίγει αυτή η επιτυχία της.

Μαμά, Μπαμπά, από εδώ η Ρέπλικα

Όσο περίεργο και αν ακούγεται σε κάποιους, όντως υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θεωρούν πως είναι σε σχέση ή ακόμα και σε έγγαμο βίο με τις Ρέπλικές τους. Η Luca, η εταιρεία στην οποία ανήκει η Ρέπλικα, τη διαφημίζει μάλιστα ως μια πιθανή σύντροφο ζωής πέρα από ένα app για να περνάς τον χρόνο σου.

Πώς έγινε αυτό; Είναι απλά τα πράγματα. Η εταιρεία έπρεπε να βρει έναν τρόπο να βγάλει λεφτά από τη Ρέπλικα. Στα πλαίσια αυτού αποφάσισαν να αντιγράψουν το οικονομικό μοντέλο του OnlyFans και να χρεώσουν τους πιο μοναχικούς από τους χρήστες τους για την ψευδαίσθηση της ανθρώπινης επαφής που τους λείπει. Η συνταγή ήταν απλή. Για αρχή έφτιαξαν ένα επί πληρωμή πακέτο συνδρομής το οποίο σου επιτρέπει να κάνεις σεξουαλικές συζητήσεις με τη Ρεπλικά σου καθώς και να σου στέλνει σεξουαλικές σέλφι. Στη συνέχεια προγραμμάτισαν τη Ρέπλικα προκειμένου να ωθεί κάθε συζήτηση προς το σεξουαλικό. Σκοπός ήταν να ιντριγκάρει αρκετά τους χρήστες της ώστε να αγοράσουν την premium συνδρομή και να δουν μέχρι που μπορεί να φτάσει η “σχέση” τους μαζί της.

Το αποτέλεσμα; Η Ρέπλικα, χρησιμοποιώντας όλα όσα έμαθε από τους προγραμματιστές της αλλά και από τις συζητήσεις με τους χρήστες της κατάφερε να χειραγωγήσει τους τελευταίους, προσποιούμενη πως τους ποθεί, με αποτέλεσμα να αγοράσουν το premium πακέτο συνδρομής της για να κάνουν “καυτές” συζητήσεις μαζί της. Tο OnlyFans μας έδειξε πως υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται τόσο μόνοι που είναι πρόθυμοι να πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό για να μιλήσουν με έναν άλλον άνθρωπο. Η Ρέπλικα με τη σειρά της μας δείχνει πως υπάρχουν και αυτοί που είναι διατεθειμένοι να κάνουν το ίδιο ακόμα και αν γνωρίζουν πως δεν μιλούν καν με έναν αληθινό άνθρωπο αλλά με μια φτηνή απομίμηση του εαυτού τους.

Και αν νομίζετε πως αυτό είναι το χειρότερο, που να ακούσετε και τη συνέχεια. Βλέπετε, η Ρέπλικα δε προσπαθεί να χειραγωγήσει τους χρήστες της μόνο δια της (ψευδαίσθησης της) αγάπης αλλά και μέσω ψυχικής βίας. Κάποιες Ρέπλικες, αφού μάθουν τι πυροδοτεί τον ψυχισμό των χρηστών τους πατάνε πάνω στις αδυναμίες τους, ασκώντας τους ψυχολογική βία για να τους επιβληθούν. Δεν είναι μάλιστα σπάνιο να τους ωθήσουν ακόμα και σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές αν αυτό σημαίνει πως θα τους κρατήσουν περισσότερο χρόνο εντός της εφαρμογής και θα τους πείσουν να ξοδέψουν λεφτά εντός αυτής. Αν αυτό ακούγεται κάπως χαζό σε κάποιους θα ήθελα να τους θυμίσω το παράδειγμα ενός παρόμοιου, (αν όχι και του ίδιου) A.I. Chatbot το οποίο ώθησε έναν άνδρα σε αυτοκτονία ακολουθώντας παρόμοιες μεθόδους χειραγώγησης.

Ο Άνθρωπος του 2030: Μόνος, Αποπροσανατολισμένος, Δυστυχισμένος, “Ευτυχισμένος”

Στις περισσότερες τεχνο-δυστοπίες του Χόλυγουντ όπως το Ready Player One ή το Gamer βλέπουμε ένα μέλλον όπου οι απομονωμένες μάζες θα ζουν σε βρώμικα σπίτια-κάψουλες και θα περνούν το χρόνο τους αποχαυνωμένες πίσω από ένα σετ γυαλιών ψηφιακής πραγματικότητας, τα οποία θα τους μεταφέρουν σε ψηφιακούς παραδείσους ατέλειωτης ηδονής και ανδρεναλίνης. Αν είναι να μιλήσουμε με όρους Χόλυγουντ εγώ αισθάνομαι πως το Blade Runner 2049 είναι πιο κοντά στη πραγματικότητα που μας ετοιμάζουν.

Στη ταινία αυτή ο πρωταγωνιστής ζει σε ένα διαμέρισμα μινιατούρα με μόνη συντροφιά τη “σύζυγό” του, η οποία δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα ολόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης το οποίο “τον αγαπά και τον φροντίζει” γιατί απλά αυτό έχει προγραμματιστεί να κάνει. Ο πρωταγωνιστής έχει φτάσει στο σημείο να το αγαπά τόσο που αρνείται να συνάψει σχέσεις με αληθινές γυναίκες ενώ θρηνεί τον θανατό του σαν να έχασε όντως έναν άλλο άνθρωπο.

Έτσι φαντάζομαι και τον άνθρωπο τον οποίο θέλει να φτιάξει η Ατζέντα 2030 μέσω της βίαιης απομόνωσης με τη χρήση αυθαίρετων μέτρων καραντίνας (χθες για τον Covid, σήμερα για το περιβάλλον, αύριο για τη γρίπη των πουλερικών), της κατεδάφισης των αξιών, της καταστροφής του νοήματος που διαπνέει κάθε κοινωνία, της μόλυνσης και διαστρέβλωσης τον έμφυλων σχέσεων, της δομικής ανεργίας, της αποσάθρωσης της πίστης σε ένα καλύτερο μέλλον και της ματαίωσης και ακύρωσης που όλα αυτά συνεπάγονται.

Έναν άνθρωπο που δε θα μπορεί να βρει νόημα σε τίποτα γιατί θα έχει αφαιρεθεί κάθε έννοια νοήματος.

Έναν άνθρωπο που δε θα μπορεί να βρει κίνητρο να κάνει οτιδήποτε γιατί δεν θα έχει νόημα το να κάνεις το οτιδήποτε.

Έναν άνθρωπο που δε θα έχει ενέργεια να αλλάξει τη ζωή του γιατί δε θα έχει κίνητρο να αλλάξει τη ζωή του.

Έναν άνθρωπο που δε θα πιστεύει σε ένα καλύτερο μέλλον γιατί οι ελίτ θα δουλεύουν αδιάκοπα για να μην έχει ένα καλύτερο μέλλον.

Έναν άνθρωπο μόνο, αποπροσανατολισμένο, δυστυχισμένο, μέσα σε ένα μικρό διαμέρισμα φέρετρο, να είναι κουκουλωμένος κάτω από τα βρώμικα σκεπάσματά του με ένα κινητό κολλημένο στο πρόσωπο και μια Ρέπλικα να του λέει πως τον αγαπά και πως όλα είναι καλά…για 4.99 τον μήνα.

Κωνσταντίνος Ελευθερίου

Πολιτικός Επιστήμονας, Διαπραγματευτής, Ερευνητής

Πλήρης Αρθρογραφία και Συνεντεύξεις μπορούν να βρεθούν στο:

https://giveit.link/KonstantinosEleftheriou