Τα τελευταία χρόνια, η δημόσια υγεία έχει εξελιχθεί σε μεγάλο ασθενή για την χώρα.
Υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση και σημαντικές ελλείψεις σε υποδομές έχουν συμβάλλει στην αποδόμηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ).
Την ίδια ώρα, οι δημόσιες δαπάνες για την υγεία παραμένουν σε εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο, σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι πολίτες να στρέφονται στις ιδιωτικές δομές.
Στο πλαίσιο αυτό, εντάσσεται και το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για την «Ολοκλήρωση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης».
Μία νομοθετική παρέμβαση που εξυπηρετεί ανάγκες ημετέρων και όχι του συνόλου της ελληνικής κοινωνία καθώς προωθεί το κλείσιμο των δύο μεγαλύτερων ψυχιατρικών νοσοκομείων (Αθηνών και Θεσσαλονίκης) της χώρας, αποδομεί το ευρύ δίκτυο δομών απεξάρτησης (ΚΕΘΕΑ, 18 ΑΝΩ, ΟΚΑΝΑ) και καταργεί θεραπευτικά προγράμματα στον τομέα της απεξάρτησης.
Ειδικότερα για τους χρήστες των ναρκωτικών, εντελώς αντιεπιστημονικά και αυθαίρετα διαφοροποιεί τα μέλη θεραπευτικών προγραμμάτων «στεγνού τύπου» από τα θεραπευτικά προγράμματα υποκατάστασης, συντήρησης και τα προγράμματα μείωσης της βλάβης.
Μάλιστα, σε υποθέσεις που απασχολούν τη δικαιοσύνη και αφορούν χρήστες ναρκωτικών ο νόμος ευνοεί τα μέλη μόνο θεραπευτικών προγραμμάτων (όπως το να αναστέλλει την εκτέλεση ποινών για παλαιότερα αδικήματα, να προωθεί την θεραπεία των χρηστών από την φυλάκιση) και όχι τους χρήστες που παρακολουθούν θεραπευτικά προγράμματα υποκατάστασης, συντήρησης ή και μείωσης της βλάβης.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι όλες οι μελέτες μας δείχνουν παγκοσμίως ότι εξίσου χρήσιμες και κατάλληλες είναι τόσο οι θεραπευτικές προσεγγίσεις που αφορούν τόσο τα λεγόμενα «στεγνά» προγράμματα, όσο και τα προγράμματα υποκατάστασης.
Θα πρέπει δε να εφαρμόζεται η μέθοδος εκείνη που ταιριάζει στην προσωπικότητα, την ηλικία, την κατάστασή του κάθε χρήστη αλλά και τις συνθήκες που επικρατούν στον κοινωνικό του περίγυρο.
Για να λειτουργήσουν οι μονάδες ψυχικής υγείας, απαιτείται η πρόσληψη προσωπικού και όχι η ιδιωτικοποίηση και η αλλαγή του ψυχιατρικού «χάρτη» της χώρας με την δημιουργία εθνικών δικτύων και οργανισμών που θα λειτουργήσουν κατά το αποτυχημένο μοντέλο των Κέντρων Υγείας.
Η ψυχική υγεία δεν πρέπει να παραχωρείται στις ΜΚΟ, οι οποίες θα είναι πάροχοι υπηρεσιών με ημερομηνία λήξης.
Είναι υποχρέωση του κράτους να προστατεύσει τους πολίτες του και να παρέχει δωρεάν υπηρεσίες υγείας.
Ο τομέας της ψυχικής υγείας δεν είναι αντικείμενο προς εμπορευματοποίηση και δεν ρευστοποιείται.
Της Δρ. Αλεξάνδρας Πενταράκη,
Κλινική ψυχολόγος, Νευροψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια, Δικαστική πραγματογνώμων/τεχνική σύμβουλος σε ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια, στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης και στο Διεθνή Επιπρόσθετο Μηχανισμό για τα Ποινικά Δικαστήρια των Ηνωμένων Εθνών,
Τομεάρχης Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Ελληνικής Λύσης
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
