«Στρατοκόπος»: Μια ξεχασμένη λέξη για μια πολύ γνώριμη εικόνα
«Στρατοκόπος»: Η σπάνια ελληνική λέξη για τον ταξιδιώτη που προχωρά με τα πόδια
Μια λέξη με λαϊκότροπο και λογοτεχνικό χαρακτήρα περιγράφει μια γνώριμη εικόνα: τον άνθρωπο που διανύει τον δρόμο του πεζός.
Μπορεί να μην τη συναντάμε συχνά στις καθημερινές συζητήσεις, όμως η λέξη «στρατοκόπος» έχει σαφή σημασία: είναι ο οδοιπόρος, εκείνος που ταξιδεύει ή διανύει μια διαδρομή με τα πόδια.
Το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη καταγράφει τη λέξη ως λαϊκότροπη και λογοτεχνική. Στο ίδιο λεξικό, συνώνυμή της είναι και η λέξη «στρατολάτης».
Μια λέξη που ζωγραφίζει μια διαδρομή
Ο στρατοκόπος μπορεί να φέρνει στον νου έναν ταξιδιώτη σε μονοπάτι, έναν πεζοπόρο που πλησιάζει σε κάποιο χωριό ή έναν άνθρωπο που σταματά να ξεκουραστεί ύστερα από μεγάλη πορεία.
Η σημασία της, πάντως, δεν προϋποθέτει ότι ο άνθρωπος αυτός περιπλανιέται χωρίς προορισμό. Το βασικό στοιχείο είναι η πεζή μετακίνηση.
Ένα παράδειγμα χρήσης:
«Ο στρατοκόπος στάθηκε στη βρύση του χωριού, ήπιε νερό και συνέχισε τον δρόμο του».
Τη συναντάμε και στα σχολικά βιβλία
Η λέξη εμφανίζεται και στο Ανθολόγιο της Ε΄–ΣΤ΄ Δημοτικού, όπου επεξηγείται ως «οδοιπόρος».
Στο σχετικό απόσπασμα, οι κουρασμένοι στρατοκόποι κάθονται για να αναπαυθούν — μια εικόνα που βοηθά τον αναγνώστη να καταλάβει τη λέξη μέσα από τη χρήση της.





