Πόσα ελληνικά προϊόντα αφήνουμε πίσω στα αεροδρόμια;
Η ασφάλεια των πτήσεων είναι αυτονόητη. Η προστασία και η προώθηση της ελληνικής παραγωγής, όμως, δεν πρέπει να μένουν εκτός σχεδιασμού.
Του Μιχαήλ Γιγουρτάκη
Ένα ζήτημα που ίσως περνά απαρατήρητο, αλλά έχει οικονομικές προεκτάσεις για την ελληνική παραγωγή και την εξωστρέφεια της χώρας, είναι η μεταφορά ελληνικών προϊόντων από τους ξένους επισκέπτες κατά την αναχώρησή τους από τα ελληνικά αεροδρόμια.
Ένας επισκέπτης αγοράζει ελληνικό μέλι, μαρμελάδες, παραδοσιακά προϊόντα, τοπικά τρόφιμα και άλλα είδη από μικρούς παραγωγούς. Ενθουσιάζεται με την ποιότητά τους και θέλει να τα πάρει μαζί του στην πατρίδα του.
Φτάνοντας, όμως, στον έλεγχο ασφαλείας του αεροδρομίου, βρίσκεται αντιμέτωπος με τους περιορισμούς μεταφοράς υγρών και παχύρρευστων προϊόντων στη χειραποσκευή. Έτσι, προϊόντα που αγόρασε νόμιμα στην Ελλάδα μπορεί τελικά να αναγκαστεί να εγκαταλείψει.
Ασφαλώς, οι κανόνες αεροπορικής ασφάλειας δεν μπορούν να παρακαμφθούν. Μπορούμε, όμως, να αναζητήσουμε λύσεις μέσα στο ισχύον πλαίσιο.
Γιατί να μην υπάρξει μια οργανωμένη πρωτοβουλία στα ελληνικά αεροδρόμια, με τη συνεργασία του Υπουργείου Ανάπτυξης, του Υπουργείου Τουρισμού, των αεροδρομίων και των παραγωγών;
Για παράδειγμα:
• Ειδικές συσκευασίες ελληνικών προϊόντων, κατάλληλες για μεταφορά στη χειραποσκευή, σύμφωνα με τους ισχύοντες περιορισμούς.• Περισσότερα σημεία πώλησης ελληνικών παραδοσιακών προϊόντων μετά τον έλεγχο ασφαλείας, με τις προβλεπόμενες σφραγισμένες συσκευασίες.
• Δυνατότητα ηλεκτρονικής παραγγελίας και αποστολής των προϊόντων στη χώρα κατοικίας του επισκέπτη.
• Οργανωμένη προβολή μικρών Ελλήνων παραγωγών μέσα από τα αεροδρόμια της χώρας.
Ας σκεφτούμε κάτι απλό: Ένας τουρίστας που δοκιμάζει ένα εξαιρετικό ελληνικό μέλι και το παίρνει μαζί του στην πατρίδα του μπορεί να γίνει ο καλύτερος διαφημιστής του. Μπορεί να το προσφέρει σε φίλους, να το προτείνει, να το αναζητήσει ξανά και να δημιουργήσει ζήτηση για ένα ελληνικό προϊόν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Αν, όμως, δεν μπορεί να το μεταφέρει και δεν έχει τρόπο να το παραγγείλει ξανά, χάνεται μια πιθανή εμπορική ευκαιρία!
Το ερώτημα είναι απλό:
Γιατί να μην αξιοποιούμε τα ελληνικά αεροδρόμια όχι μόνο ως πύλες εισόδου και εξόδου εκατομμυρίων επισκεπτών, αλλά και ως πύλες εξαγωγής και διεθνούς προβολής της ελληνικής παραγωγής;
Δεν αρκεί να διαφημίζουμε την Ελλάδα ως τουριστικό προορισμό. Χρειάζεται να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις ώστε ο επισκέπτης να συνεχίζει να καταναλώνει ελληνικά προϊόντα και αφού επιστρέψει στην πατρίδα του.
Η ελληνική παραγωγή αξίζει κάτι περισσότερο από μια θέση σε ένα ράφι. Αξίζει μια θέση στις διεθνείς αγορές.





