Από το χαλασμένο παντζούρι μέχρι το «σουλτάν μερεμέτι», μια καθημερινή λέξη με τουρκική διαδρομή και αραβική ρίζα.

Ένας μεντεσές που χαλάρωσε, λίγος σοβάς που έπεσε, ένα πλακάκι που ξεκόλλησε. «Θέλει ένα μερεμέτι», λέμε για μια τέτοια μικροεπισκευή. Από την ίδια λέξη βγαίνει και το ρήμα «μερεμετίζω», δηλαδή επιδιορθώνω μια μικρή βλάβη.

Η έκπληξη βρίσκεται στη δεύτερη σημασία. Το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής καταγράφει το «μερεμέτι» και με την έννοια του ξυλοδαρμού. Η σημασία αυτή εμφανίζεται και στη λαϊκή έκφραση «σουλτάν μερεμέτι», που δηλώνει άγριο ξυλοκόπημα.

Η λέξη πέρασε στα ελληνικά από το τουρκικό meremet, που έχει αραβική προέλευση, και πήρε την ελληνική κατάληξη -ι. Έτσι προέκυψε το «μερεμέτι», με πληθυντικό «μερεμέτια».