Βασίλης Βιλιάρδος: «Κενό γράμμα η σούπερ εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος στους servicers» Σκληρή κριτική στο πολυνομοσχέδιο των 390 άρθρων
Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση και στην ηγεσία της Τράπεζας της Ελλάδος εξαπέλυσε ο βουλευτής Βασίλης Βιλιάρδος, με αφορμή τις προωθούμενες ρυθμίσεις για τα κόκκινα δάνεια και τους servicers που περιλαμβάνονται στο νέο πολυνομοσχέδιο των 390 άρθρων.
Ο κ. Βιλιάρδος κάνει λόγο για «συγκαλυμμένη» νομοθετική πρωτοβουλία που στερεί από το κρίσιμο αυτό κοινωνικό ζήτημα την πολιτική του αυτοτέλεια, χαρακτηρίζοντας παράλληλα ως επικοινωνιακό πρόσχημα την προβαλλόμενη «σούπερ εποπτεία» της ΤτΕ.
Δείτε αναλυτικά όσα γράφει:
«Σούπερ επόπτης η ΤτΕ: Νέες αρμοδιότητες για servicers, τράπεζες και τραπεζίτες» (euro2day)
Η κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει με τρόπο συγκαλυμμένο μέσα σε ένα αχανές πολυνομοσχέδιο 390 άρθρων, διατάξεις που αφορούν τα κόκκινα δάνεια και τους servicers – στερώντας από το μείζον αυτό ζήτημα την πολιτική του αυτοτέλεια.
Την ίδια ώρα, ο οικονομικός Τύπος παρουσιάζει τον Γ. Στουρνάρα και την Τράπεζα της Ελλάδος ως δήθεν «σούπερ επόπτη» της αγοράς – σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις αλγεινές εντυπώσεις από τις καταχρηστικές πρακτικές των funds και την αναγκαστική απόσυρση του άρθρου 23, μετά την καθολική κατακραυγή. Η πραγματικότητα όμως πίσω από τους κυβερνητικούς τίτλους αποδεικνύει τα εξής:
(α) Η προβαλλόμενη «σούπερ εποπτεία» της ΤτΕ, αποτελεί κενό γράμμα. Όπως επισημαίνουν διεθνείς οργανισμοί, η τραγική υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών καθιστά αδύνατη την ουσιαστική εποπτεία.
Όταν ολόκληρος ο κλάδος των servicers, που διαχειρίζεται δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, παρακολουθείται από μονοψήφιο αριθμό ελεγκτών, η διαφημιζόμενη αυστηρότητα παραμένει απλό επικοινωνιακό πρόσχημα.
(β) Η Τράπεζα της Ελλάδος περιορίζεται στον ρόλο του απλού παρατηρητή προθεσμιών και τυπικών διαδικασιών – χωρίς καμία απολύτως αρμοδιότητα να παρεμβαίνει στην ουσία των διαπραγματεύσεων.
Δεν ελέγχει αν μια πρόταση ρύθμισης είναι πράγματι βιώσιμη – ούτε εμποδίζει τις εταιρείες διαχείρισης να απαιτούν εξοντωτικές προκαταβολές από αδύναμους οφειλέτες. Η θεσμική ασυμμετρία παραμένει στο ακέραιο – αφήνοντας τον Πολίτη απροστάτευτο απέναντι στην ασυδοσία.
(γ) Το νομοσχέδιο αποσιωπά τη δημόσια διάσταση του προβλήματος. Το Ελληνικό Δημόσιο έχει αναλάβει εγγυήσεις 21,5 δις € μέσω του προγράμματος «ΗΡΑΚΛΗΣ» – εκτιθέμενο σε τεράστιο δημοσιονομικό κίνδυνο.
Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση αρνείται την ονομαστική αποκάλυψη των πραγματικών δικαιούχων των funds της Ιρλανδίας – την πλήρη δημοσιοποίηση του πραγματικού τιμήματος αγοράς των δανείων και τον αυστηρό έλεγχο των ανακτήσεων.
(δ) Η μεταφορά 110 δις € μη εξυπηρετούμενων δανείων εκτός τραπεζικών ισολογισμών εξυγίανε τις τράπεζες, αλλά δεν εξαφάνισε το ιδιωτικό χρέος. Αντίθετα, 1,5 εκατομμύριο συμπολίτες μας παραμένουν αποκλεισμένοι από το τραπεζικό σύστημα – ενώ 75 δις € συνδέονται με δικαστικές διαμάχες.
Μια οικονομία δεν μπορεί να αναπτυχθεί όταν το ένα τρίτο του πληθυσμού παραμένει εγκλωβισμένο – οπότε η κυβέρνηση οφείλει να αποσύρει τώρα όχι μόνο τα άρθρα 23 και 27, αλλά ολόκληρο το νομοσχέδιο.
Να καταθέσει ένα νέο αυτοτελές και διαφανές για τα κόκκινα δάνεια – με επίκεντρο όχι τους servicers και τις απαιτήσεις τους, αλλά την πραγματική βιωσιμότητα και την προστασία των νοικοκυριών.
