Τσίμπημα σφήκας, λιποθυμία και… τηλέφωνο στην Αθήνα: Χωρίς γιατρό στο χωριό, πώς σώθηκε νέος στα Άγραφα

Ένας νέος άνθρωπος έχασε τις αισθήσεις του μετά από τσίμπημα σφήκας σε χωριό του Δήμου Αγράφων. Η πίεσή του έπεσε κατακόρυφα. Κοντά του δεν υπήρχε γιατρός. Η βοήθεια ήρθε από την Αθήνα – μέσω τηλεφώνου.

Το περιστατικό, που λίγο έλειψε να εξελιχθεί σε τραγωδία, έφερε ξανά στην επιφάνεια τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της ορεινής Ευρυτανίας στην πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο νεαρός παρουσίασε έντονη αλλεργική αντίδραση μετά το τσίμπημα. Η κατάσταση επιδεινώθηκε γρήγορα: έχασε τις αισθήσεις του και η αρτηριακή του πίεση κατέρρευσε.

Όσοι βρίσκονταν δίπλα του προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με γιατρό σε κοντινό ιατρείο. Χωρίς αποτέλεσμα. Η λύση ήρθε από το τηλέφωνο. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο παιδίατρος Κώστας Παπαντζίμας, με καταγωγή από τα Κέδρα Ευρυτανίας, ο οποίος εργάζεται στην Αθήνα.

Παρότι βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, ο γιατρός διατηρεί στενούς δεσμούς με τον τόπο του. Όπως αναφέρουν κάτοικοι της περιοχής, όποτε χρειαστεί βοήθεια – ακόμη και τηλεφωνικά – ανταποκρίνεται. Είχε μάλιστα φροντίσει να δημιουργήσει και να εξοπλίσει ένα μικρό φαρμακείο μέσα στο καφενείο του χωριού. Κάθε φορά που επισκέπτεται την περιοχή, το ενισχύει με απαραίτητα φάρμακα και υγειονομικό υλικό.

Ανάμεσα σε αυτά βρισκόταν και η αδρεναλίνη.

Με τις τηλεφωνικές οδηγίες του παιδιάτρου, ένας από τους παρευρισκόμενους χορήγησε το ενέσιμο φάρμακο. Ο ασθενής άρχισε σταδιακά να ανακτά τις αισθήσεις του. Η πίεσή του παρέμενε χαμηλή, όμως η πρώτη βελτίωση έδωσε ελπίδα.

Η περιπέτεια δεν είχε τελειώσει. Καθώς δεν υπήρχε διαθέσιμος γιατρός σε κοντινή απόσταση, οι παρευρισκόμενοι αναγκάστηκαν να μεταφέρουν τον ασθενή σε ιατρείο γειτονικού νομού, εκτός Ευρυτανίας. Εκεί υπήρχε γιατρός που ανέλαβε τη συνέχιση της αντιμετώπισης. Τελικά, ο νεαρός αποχώρησε με βελτιωμένη την κατάσταση της υγείας του.

Η περίπτωση του Κώστα Παπαντζίμα αναδεικνύει την αξία της προσωπικής προσφοράς στις μικρές ορεινές κοινότητες. Ένας γιατρός που εργάζεται στην πρωτεύουσα, αλλά δεν ξεχνά τον τόπο καταγωγής του. Που φροντίζει να υπάρχει στοιχειωδώς εξοπλισμένο φαρμακείο στο χωριό και που ανταποκρίνεται όταν του ζητηθεί βοήθεια.

Την ίδια στιγμή, το περιστατικό επαναφέρει ένα σοβαρό ερώτημα: Τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος χρειάζεται επειγόντως ιατρική βοήθεια σε απομακρυσμένο χωριό των Αγράφων και δεν υπάρχει γιατρός κοντά του;

Κάτοικοι της περιοχής κάνουν λόγο για χρόνιες ελλείψεις και δυσκολίες στην υγειονομική κάλυψη. Το συγκεκριμένο περιστατικό είχε ευτυχώς θετική κατάληξη – χάρη στην τηλεφωνική ανταπόκριση, στην ύπαρξη των απαραίτητων φαρμάκων και στην άμεση κινητοποίηση όσων βρίσκονταν δίπλα στον ασθενή.

Όμως η αντιμετώπιση ενός τόσο σοβαρού περιστατικού δεν μπορεί να εξαρτάται από την τύχη, από το αν θα απαντήσει κάποιος στο τηλέφωνο ή από το αν θα βρεθεί αδρεναλίνη σε ένα καφενείο.

Το ερώτημα πλέον απευθύνεται στους αρμόδιους φορείς: Ποιος είναι ο σχεδιασμός ώστε οι κάτοικοι των απομακρυσμένων χωριών να έχουν έγκαιρη πρόσβαση σε γιατρό και επείγουσα ιατρική βοήθεια, όταν κάθε λεπτό μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό;