Ο πρώην διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Εξωτερικής Ασφάλειας (DGSE), Pierre Brochand, προειδοποιεί ότι οι κοινωνικές ταραχές που παρατηρούνται στη Γαλλία τους τελευταίους δύο μήνες «θα γίνουν συχνότερες και η βία θα είναι εντονότερη από ό,τι στο παρελθόν». Μιλώντας στην εφημερίδα Le Figaro, ο Pierre Brochand ξεκινά τη συνέντευξή του επισημαίνοντας ότι η κλίμακα και η ένταση των ταραχών ήταν «ασυνήθιστες, αλλά όχι απρόβλεπτες».
Κατά την άποψή του, τα γεγονότα της 17ης Οκτωβρίου δεν αποτελούν μεμονωμένο φαινόμενο. Διαχωρίζει τις ταραχές που πυροδοτήθηκαν από περιστατικά με την αστυνομία (όπως οι εξεγέρσεις του 2005 ή εκείνες του 2023 μετά τον θάνατο του Nahel Merzouk), τη βία που εκδηλώνεται επαναλαμβανόμενα σε συγκεκριμένες ημερομηνίες (Πρωτοχρονιά, 14η Ιουλίου, Halloween, συχνά με εκρήξεις από πυροτεχνήματα και κροτίδες), και εκείνες που συνδέονται με διαδηλώσεις για κοινωνικά ή πολιτικά ζητήματα.
Ο ίδιος κατατάσσει τις ταραχές του Οκτωβρίου σε αυτή την τρίτη κατηγορία και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην έκταση των λεηλασιών. Όσον αφορά τις λεηλασίες, ο Pierre Brochand εκτιμά ότι «ξεπεράστηκε μια τεράστια κόκκινη γραμμή». Προειδοποιεί, μάλιστα, ότι «αναμένεται να υπάρξουν νέες εκρήξεις βίας, με αυξημένη συχνότητα και ένταση». Υπογραμμίζει, επιπλέον, ότι η ένταση και η επανάληψη των λεηλασιών λειτουργούν —για την κοινωνική εμπιστοσύνη, «όπως μια μαζική απόσυρση καταθέσεων από τις τράπεζες κατά τη διάρκεια μιας νομισματικής κρίσης»· και προσθέτει ότι, «μόλις ξεκινήσει αυτή η διαδικασία, καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο να ανακοπεί, εφόσον ξεπεράσει ένα συγκεκριμένο όριο».
Ο Brochand ασκεί κριτική στον γαλλικό Τύπο, ο οποίος χαρακτηρίζει τις ταραχές απλώς ως μια «ευκαιριακή μεταφορά πλούτου», προειδοποιώντας ότι το κίνητρο των «νέων από τα προάστια» (banlieues) είναι να «πάρουν πίσω από τον αποικιοκράτη όσα εκείνος φέρεται να αφαίρεσε από τους προγόνους τους». Αναζητώντας τη βαθύτερη αιτία των ταραχών, ο Brochand στρέφει το βλέμμα στην ιδεολογία των γεγονότων του Μαΐου του 1968, η οποία απελευθέρωσε το άτομο στη γαλλική κοινωνία, μετατρέποντας τον Charles de Gaulle και το εθνικό κράτος που εκείνος επιδίωκε να οικοδομήσει, στον κύριο εχθρό. Κι αυτό διότι το εθνικό κράτος θεωρήθηκε ότι απειλεί τα ατομικά δικαιώματα, ενώ παράλληλα φέρει την «ευθύνη» για τραγωδίες του παρελθόντος (με το δόγμα «ποτέ ξανά»).
«Χωρίς να το αντιληφθούμε, υπονομεύσαμε εκείνο το απαραίτητο θεμέλιο της κοινωνικής ειρήνης: το κρατικό μονοπώλιο της νόμιμης βίας. Απογυμνώσαμε αδιάκοπα την κυρίαρχη αρχή, μέσω της νομοθετικής και δικαστικής διάβρωσης, από τα νομικά, ηθικά και υλικά της προνόμια. Σήμερα θρηνούμε γι’ αυτόν τον μονομερή αφοπλισμό. Η ανάκαμψη από αυτό το σημείο είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς στο μεταξύ έχει καλλιεργηθεί ένα ισχυρό αίσθημα ατιμωρησίας μεταξύ κακόβουλων δυνάμεων», πρόσθεσε ο πρώην διευθυντής της DGSE.
Αναφερόμενος στις κοινωνικές δυνάμεις που ευθύνονται για τις ταραχές, ο πρώην αξιωματούχος των υπηρεσιών εξωτερικών πληροφοριών περιγράφει μια συμμαχία συγκυρίας μεταξύ ακροαριστερών ακτιβιστών και ενός τμήματος της «νεολαίας των προαστίων» (banlieues). Παραφράζοντας τον πρώην Κινέζο πρωθυπουργό, Τσου Ενλάι, ο Μπροσάν πρόσθεσε: «κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι, αλλά δεν βλέπουν τα ίδια όνειρα»· οι αριστεροί ακτιβιστές και οι νέοι των προαστίων μπορεί να συμμετέχουν μαζί σε ταραχές, αλλά, στο τέλος της ημέρας, οι στόχοι τους είναι διαφορετικοί.
Ο Μπροσάν υποστηρίζει ότι οι αριστεροί, μια μειοψηφία, χειραγωγούν τους νέους (οι οποίοι, αν και ολοένα και περισσότερο αποκτούν αραβικά και αφρικανικά χαρακτηριστικά, εξακολουθούν να αποτελούν κατά πλειοψηφία πληθυσμό ευρωπαϊκής καταγωγής), εκμεταλλευόμενοι την αυξανόμενη αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι έφηβοι και νεαροί ενήλικες.
Η βία, σύμφωνα με τον πρώην διευθυντή, χρησιμοποιείται από τους αριστερούς επειδή αποτελεί τον μοναδικό τρόπο για να επιβάλουν τις απόψεις τους στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και όσον αφορά τη βία, σημειώνει ο Πιερ Μπροσάν, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στους μη ευρωπαϊκής καταγωγής νέους.
Όσον αφορά την εξεύρεση τρόπων για την αντιμετώπιση μελλοντικών επεισοδίων αναταραχής, ο Πιερ Μπροσάν εκτιμά ότι η ενίσχυση του αστυνομικού μηχανισμού κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της 24ης Οκτωβρίου επέτρεψε τον καλύτερο έλεγχο της κατάστασης, ωστόσο αμφιβάλλει αν αυτό επαρκεί μακροπρόθεσμα.
Ο ίδιος τάσσεται υπέρ μιας μεγαλύτερης συγκέντρωσης εξουσιών στο κράτος, επισημαίνοντας ότι οι κρίσιμες υποδομές, από τις οποίες εξαρτάται η Γαλλία, είναι υπερβολικά κατακερματισμένες, καθώς βρίσκονται στα χέρια πολλών ιδιωτικών φορέων. Προτείνει, επίσης, οι δικαστές να επιβάλλουν συλλογικές ποινές στους ταραχοποιούς, αντί να παραπέμπουν τον καθένα ξεχωριστά σε δίκη. Επιπλέον, υποστηρίζει την επέκταση της επιτήρησης μέσω τεχνολογιών αναγνώρισης προσώπου, τεχνητής νοημοσύνης και διασύνδεσης βάσεων δεδομένων, προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία ταυτοποίησης.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
