Αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι ο σκελετός που ανακαλύφθηκε το 1869 σε ρωμαϊκή σαρκοφάγο ανήκει σε έναν από δύο μεσαιωνικούς ηγουμένους – Τα ευρήματα που οδήγησαν στην επανεξέταση της ταυτότητάς του
Έπειτα από περισσότερα από 150 χρόνια, οι αρχαιολόγοι βρίσκονται κοντά στην επίλυση του μυστηρίου γύρω από έναν σκελετό που ανακαλύφθηκε στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, στο Λονδίνο. Σύμφωνα με τη νεότερη εκτίμηση των ερευνητών, τα οστά ενδέχεται να ανήκουν σε έναν υψηλόβαθμο μοναχό του Μεσαίωνα.
Τα λείψανα εντοπίστηκαν το 1869 μέσα σε μια ρωμαϊκή πέτρινη σαρκοφάγο. Αρχικά, οι ερευνητές είχαν συνδέσει τον τάφο με τον Βαλέριο Αμανδίνο (Valerius Amandinus), έναν εύπορο άνδρα που φέρεται να έζησε στο Λονδίνο κατά τον 4ο αιώνα.
Ωστόσο, ένας λατινικός σταυρός χαραγμένος στο κάλυμμα της σαρκοφάγου έφερε νέα δεδομένα στην έρευνα. Το σύμβολο εκτιμάται ότι προστέθηκε κατά τον 10ο ή τον 11ο αιώνα, γεγονός που υποδηλώνει πως η ταφή πραγματοποιήθηκε πολύ αργότερα από την εποχή του Αμανδίνου.
Έπειτα από επανεξέταση των ευρημάτων, οι αρχαιολόγοι θεωρούν πλέον ότι δύο είναι οι επικρατέστεροι υποψήφιοι για την ταυτότητα του νεκρού: οι μεσαιωνικοί ηγούμενοι Άελφγουιγκ (Aelfwig) και Γουλνοθ (Wulnoth).
Οι δύο υποψήφιοι και τα στοιχεία για τον σκελετό
Σύμφωνα με τον καθηγητή Γουόργουικ Ρόντγουελ (Warwick Rodwell), σύμβουλο αρχαιολόγο του αβαείου, τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επιτρέπουν ακόμη την οριστική ταυτοποίηση του νεκρού.
Ο σκελετός ανήκει σε άνδρα με εκτιμώμενο ύψος περίπου 1,75 μέτρων, ο οποίος πέθανε σε ηλικία μεταξύ 35 και 49 ετών. Τα χαρακτηριστικά αυτά θεωρείται ότι συμβαδίζουν με τα ιστορικά δεδομένα για τους δύο ηγουμένους.
Ο Άελφγουιγκ υπηρέτησε ως ηγούμενος στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, όταν αυτό λειτουργούσε ως βενεδικτινό μοναστήρι, και πέθανε περίπου το 1020.
Διάδοχός του ήταν ο Γουλνοθ, ο οποίος πέθανε το 1049 και εκτιμάται ότι τάφηκε επίσης στο αβαείο.
Οι ημερομηνίες γέννησης των δύο ανδρών δεν είναι γνωστές. Οι ερευνητές εκτιμούν, ωστόσο, ότι και οι δύο θα μπορούσαν να ταιριάζουν στο προφίλ του νεκρού, εφόσον ανέλαβαν το αξίωμα του ηγουμένου σε νεαρή ηλικία και πέθαναν κοντά στα 50 τους χρόνια.
Ο καθηγητής Ρόντγουελ σημείωσε ότι η πιθανότητα ο σκελετός να ανήκει στον Άελφγουιγκ ενισχύεται από το γεγονός ότι ήταν ήδη μοναχός στο συγκεκριμένο αβαείο. Παρ’ όλα αυτά, η ταυτοποίηση με τον Γουλνοθ παραμένει ανοιχτή.
Η ρωμαϊκή σαρκοφάγος και ο σταυρός που άλλαξε την έρευνα
Σημαντικά στοιχεία για την ταυτότητα του νεκρού προκύπτουν από την ίδια τη σαρκοφάγο. Πρόκειται για μια επιμελημένη πέτρινη κατασκευή, στο εσωτερικό της οποίας είχε τοποθετηθεί ξύλινο φέρετρο.
Το κάλυμμα της ρωμαϊκής σαρκοφάγου τροποποιήθηκε, ώστε να χαραχθεί ένας μεγάλος λατινικός σταυρός. Η παρέμβαση αυτή υποδηλώνει ότι ένα αντικείμενο αρκετών αιώνων παλαιότερο επαναχρησιμοποιήθηκε για χριστιανική ταφή κατά τον Μεσαίωνα.
Η ιστορία της σαρκοφάγου ξεκινά πριν από την επίσημη καταγραφή της το 1869. Είχε εντοπιστεί ήδη το 1820, όταν εργάτες που πραγματοποιούσαν εργασίες στη βόρεια πλευρά του αβαείου έσπασαν κατά λάθος το κάλυμμά της σε έξι κομμάτια. Η ζημιά αποκαταστάθηκε και το εύρημα καταγράφηκε αργότερα επίσημα.
Οι νεότερες έρευνες εντόπισαν επίσης ίχνη ορθογώνιας κατασκευής, τα οποία διακρίνονταν από λευκά υπολείμματα ασβέστη. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι πρόκειται για ενδείξεις ξύλινου φέρετρου, το οποίο αποσυντέθηκε έπειτα από περίπου επτά αιώνες παραμονής της σαρκοφάγου θαμμένης στην αυλή του σκευοφυλακίου.
Πού βρίσκεται σήμερα η σαρκοφάγος
Η σαρκοφάγος εκτίθεται σήμερα στις Queen’s Diamond Jubilee Galleries του Αβαείου του Ουέστμινστερ, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν από κοντά το εύρημα που βρίσκεται στο επίκεντρο της αρχαιολογικής έρευνας.
Παρά τα νέα στοιχεία, η ακριβής ταυτότητα του νεκρού δεν έχει επιβεβαιωθεί. Οι Άελφγουιγκ και Γουλνοθ παραμένουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι, με την απάντηση να εξαρτάται από το κατά πόσο τα αρχαιολογικά ευρήματα μπορούν να συνδεθούν με μεγαλύτερη βεβαιότητα με τα ιστορικά πρόσωπα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
