ΔΝΤ: «Θα γίνετε σαν την Ελλάδα» – Το μήνυμα Γκεοργκίεβα στην Αργεντινή.

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Ελλάδα επιστρέφει στο επίκεντρο της διεθνούς οικονομικής συζήτησης, αυτή τη φορά ως παράδειγμα προς μίμηση για την Αργεντινή. Σύμφωνα με δημοσίευμα της αργεντίνικης εφημερίδας «Página/12», η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, προέβλεψε ότι η χώρα της Λατινικής Αμερικής θα μπορούσε να ακολουθήσει την ελληνική πορεία και να αποπληρώσει πρόωρα τις οφειλές της προς τον οργανισμό.

«Θα γίνετε σαν την Ελλάδα. Θα πληρώσετε νωρίτερα», φέρεται να δήλωσε η Γκεοργκίεβα απευθυνόμενη στον υπουργό Οικονομίας της Αργεντινής, Λουίς Καπούτο, κατά τη διάρκεια των ετήσιων συνεδριάσεων του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Μπανγκόκ. Η απάντηση του Αργεντινού υπουργού ήταν χαρακτηριστική: «Θα εκπλαγείς».

Η αναφορά στην Ελλάδα δεν ήταν τυχαία. Για το ΔΝΤ, η ελληνική εμπειρία αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση χώρας που πέρασε από μια βαθιά δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, εφαρμόζοντας διαδοχικά προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, πριν καταφέρει να αποκαταστήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές και να εξοφλήσει πρόωρα τις υποχρεώσεις της προς το Ταμείο.

Η Ελλάδα ολοκλήρωσε την αποπληρωμή των δανείων της προς το ΔΝΤ στις 4 Απριλίου 2022, περίπου δύο χρόνια νωρίτερα από το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα. Η τελευταία πληρωμή ανερχόταν σε περίπου 1,86 δισ. ευρώ, ενώ είχαν προηγηθεί άλλες δύο σημαντικές πρόωρες αποπληρωμές, το 2019 και το 2021. Η εξέλιξη αυτή επέτρεψε στη χώρα να περιορίσει το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους της και αποτέλεσε θετικό μήνυμα προς τις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Ωστόσο, η σύγκριση με την Αργεντινή παρουσιάζει σημαντικές διαφορές. Το Μπουένος Άιρες παραμένει ο μεγαλύτερος οφειλέτης του ΔΝΤ, με χρέος που, σύμφωνα με το αργεντίνικο δημοσίευμα, προσεγγίζει τα 60 δισ. δολάρια. Πρόκειται για ένα οικονομικό βάρος πολύ μεγαλύτερο από το υπόλοιπο που είχε απομείνει να αποπληρώσει η Ελλάδα κατά την τελική φάση της εξόδου της από το Ταμείο.

Επιπλέον, η ελληνική ανάκαμψη πραγματοποιήθηκε μέσα σε ένα διαφορετικό θεσμικό περιβάλλον. Η συμμετοχή στην Ευρωζώνη, η χρηματοδοτική στήριξη των ευρωπαϊκών μηχανισμών και οι ευνοϊκές ρυθμίσεις για τη διάρκεια αποπληρωμής του δημόσιου χρέους διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο. Η Αργεντινή δεν διαθέτει αντίστοιχο ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και αντιμετωπίζει διαφορετικές νομισματικές και χρηματοδοτικές προκλήσεις.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την ελληνική εμπειρία ο αργεντίνικος Τύπος. Η «Página/12» ασκεί κριτική στη Γκεοργκίεβα, επισημαίνοντας ότι η παρουσίαση της Ελλάδας ως επιτυχημένου παραδείγματος αποπληρωμής χρέους παραβλέπει το τεράστιο κοινωνικό κόστος που συνόδευσε τα προγράμματα προσαρμογής.

Η ελληνική κρίση συνδέθηκε με πολυετή ύφεση, υψηλή ανεργία, μειώσεις εισοδημάτων και σημαντική επιβάρυνση των νοικοκυριών. Επομένως, η αποπληρωμή των δανείων και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών αποτελούν σημαντικούς οικονομικούς δείκτες, αλλά δεν αποτυπώνουν από μόνες τους το σύνολο των συνεπειών μιας τόσο βαθιάς κρίσης.

Η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην Αργεντινή, όπου η κυβέρνηση επιδιώκει δημοσιονομική σταθεροποίηση και αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει πιέσεις στην παραγωγή, στην απασχόληση και στην αγοραστική δύναμη των πολιτών.

Παρά τα θετικά σχόλια της επικεφαλής του ΔΝΤ, οι χρηματοπιστωτικές αγορές εμφανίζονται περισσότερο επιφυλακτικές. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η αργεντίνικη εφημερίδα, ο δείκτης κινδύνου της χώρας αυξήθηκε κατά περισσότερο από 3%, φτάνοντας τις 641 μονάδες βάσης. Η εξέλιξη αυτή υποδηλώνει ότι η εμπιστοσύνη των επενδυτών εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση.

Υπάρχει, άλλωστε, και ένα ιστορικό προηγούμενο που υπενθυμίζει η «Página/12». Τον Ιανουάριο του 2006, η κυβέρνηση του Νέστορ Κίρχτσνερ είχε εξοφλήσει πρόωρα περίπου 9,81 δισ. δολάρια προς το ΔΝΤ, επιδιώκοντας μεγαλύτερη οικονομική αυτονομία. Ωστόσο, η Αργεντινή επέστρεψε αργότερα στον δανεισμό από το Ταμείο, αποδεικνύοντας ότι η εξόφληση ενός χρέους δεν εγγυάται από μόνη της τη μόνιμη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Για τη Γκεοργκίεβα, η Ελλάδα αντιπροσωπεύει την προοπτική επιστροφής μιας υπερχρεωμένης οικονομίας στην κανονικότητα των διεθνών αγορών. Για την Αργεντινή, όμως, το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να επιτύχει ένα ανάλογο αποτέλεσμα χωρίς να επαναλάβει τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις που χαρακτήρισαν την ελληνική κρίση.

Η αναφορά στην Ελλάδα αναδεικνύει δύο διαφορετικούς τρόπους αξιολόγησης μιας οικονομικής προσαρμογής: από τη μία, την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας και την εξόφληση των δανειστών και, από την άλλη, τη διατήρηση της απασχόλησης, των εισοδημάτων και της κοινωνικής συνοχής. Η ελληνική εμπειρία εξακολουθεί να αποτελεί διεθνές σημείο αναφοράς, όχι μόνο για όσα επιτεύχθηκαν μετά την κρίση, αλλά και για το τίμημα που χρειάστηκε να καταβληθει.