Από τις μεγάλες κινητοποιήσεις των «Κίτρινων Γιλέκων» το 2018 και τη μάχη για το συνταξιοδοτικό το 2023, μέχρι τις αγροτικές διαμαρτυρίες και τις σημερινές διεκδικήσεις για την ακρίβεια και τη δημόσια εκπαίδευση, η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν παρατεταμένο κύκλο κοινωνικής έντασης. Σχεδόν εννέα χρόνια μετά την πρώτη εκλογή του Εμανουέλ Μακρόν, οι διαφωνίες για την οικονομική πολιτική, τις κοινωνικές ανισότητες και τον τρόπο άσκησης της εξουσίας εξακολουθούν να τροφοδοτούν κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη χώρα.
Οι διαδηλώσεις της 17ης Οκτωβρίου 2026 έφεραν ξανά στο προσκήνιο τα ζητήματα του κόστους ζωής, της χρηματοδότησης των δημόσιων υπηρεσιών και των εργασιακών δικαιωμάτων. Η συμμετοχή μαθητών, φοιτητών, εργαζομένων και άλλων κοινωνικών ομάδων έδωσε στις κινητοποιήσεις ευρύτερο χαρακτήρα, ενώ σε αρκετές πόλεις καταγράφηκαν επεισόδια και συγκρούσεις με την αστυνομία.
Οι αριθμοί συμμετοχής που ανακοινώθηκαν από συνδικαλιστικές οργανώσεις και κρατικές αρχές παρουσιάζουν σημαντικές αποκλίσεις, ενώ δεν υπάρχει ενιαίος ανεξάρτητος απολογισμός που να επιβεβαιώνει όλες τις εκτιμήσεις. Παράλληλα, οι κινητοποιήσεις δεν είχαν παντού τον ίδιο χαρακτήρα, καθώς δίπλα στα επεισόδια πραγματοποιήθηκαν και ειρηνικές πορείες.
2017-2018: Οι πρώτες συγκρούσεις και η εμφάνιση των «Κίτρινων Γιλέκων»
Οι κοινωνικές αντιδράσεις κατά την πρώτη περίοδο της προεδρίας Μακρόν ξεκίνησαν το 2017, όταν η κυβέρνηση προχώρησε σε αλλαγές στην εργατική νομοθεσία, με στόχο μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας και τροποποιήσεις στις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Συνδικαλιστικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η CGT, υποστήριξαν ότι οι μεταρρυθμίσεις αποδυνάμωναν την προστασία των εργαζομένων.
Η μεγαλύτερη κοινωνική αναμέτρηση ήρθε τον Νοέμβριο του 2018, όταν οι σχεδιαζόμενες αυξήσεις στη φορολογία των καυσίμων αποτέλεσαν την αφορμή για την εμφάνιση των «Κίτρινων Γιλέκων». Το κίνημα αναπτύχθηκε έξω από τις παραδοσιακές συνδικαλιστικές δομές και συγκέντρωσε εργαζομένους, χαμηλόμισθους, συνταξιούχους και μικροεπαγγελματίες.
Οι διαμαρτυρίες ξεπέρασαν γρήγορα το αρχικό ζήτημα των καυσίμων. Στο επίκεντρο βρέθηκαν η αγοραστική δύναμη, η φορολογική πολιτική και η αίσθηση ότι οι αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας δεν λάμβαναν επαρκώς υπόψη τις ανάγκες των πολιτών εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων.
Οι επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις συνοδεύτηκαν από αποκλεισμούς δρόμων και συγκρούσεις, ιδιαίτερα στο Παρίσι. Η κυβέρνηση τελικά απέσυρε την προγραμματισμένη αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα και ανακοίνωσε μέτρα οικονομικής ενίσχυσης, ενώ ακολούθησε ο «Μεγάλος Εθνικός Διάλογος».
Το κίνημα υποχώρησε σταδιακά μέσα στο 2019, αλλά άφησε ισχυρό αποτύπωμα στη γαλλική πολιτική ζωή, αναδεικνύοντας τη δυσκολία εφαρμογής οικονομικών μεταρρυθμίσεων όταν σημαντικά τμήματα της κοινωνίας θεωρούν ότι επιβαρύνονται δυσανάλογα.
2019-2021: Συντάξεις, αστυνομική βία και πανδημία
Στα τέλη του 2019, το συνταξιοδοτικό έγινε το επίκεντρο μιας νέας μεγάλης αντιπαράθεσης. Τα σχέδια της κυβέρνησης για την αναμόρφωση του συστήματος προκάλεσαν πολυήμερες απεργίες στις δημόσιες συγκοινωνίες, στους σιδηροδρόμους και στην εκπαίδευση.
Η πανδημία του κορωνοϊού ανέστειλε τη συγκεκριμένη διαδικασία, αλλά δεν έβαλε τέλος στις διαφωνίες για το συνταξιοδοτικό. Παράλληλα, το 2020 ξέσπασαν διαδηλώσεις κατά του νομοσχεδίου για την «καθολική ασφάλεια», με επίκεντρο τις ανησυχίες για την ελευθερία της ενημέρωσης και τη δυνατότητα δημοσιοποίησης εικόνων αστυνομικών κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
Το 2021, οι κινητοποιήσεις επικεντρώθηκαν σε μεγάλο βαθμό στο υγειονομικό πιστοποιητικό και στους περιορισμούς της πανδημίας. Στις συγκεντρώσεις συμμετείχαν πολίτες με διαφορετικές αντιλήψεις για τον εμβολιασμό, τα ατομικά δικαιώματα και τα όρια των κρατικών παρεμβάσεων.
2022-2023: Η ακρίβεια και η μεγάλη μάχη για το συνταξιοδοτικό
Η δεύτερη προεδρική θητεία του Μακρόν ξεκίνησε το 2022, σε μια περίοδο κατά την οποία οι οικονομικές επιπτώσεις της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία συνέβαλαν στην αύξηση των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων. Οι πιέσεις στα νοικοκυριά ενίσχυσαν τα αιτήματα για αυξήσεις μισθών και καλύτερη προστασία της αγοραστικής δύναμης.
Τον Ιανουάριο του 2023 ξεκίνησε μία από τις σημαντικότερες κοινωνικές αντιπαραθέσεις της περιόδου Μακρόν. Η κυβέρνηση προώθησε την αύξηση του νόμιμου ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη, επικαλούμενη τις δημογραφικές εξελίξεις και τη χρηματοδότηση του συστήματος.
Τα μεγάλα συνδικάτα συγκρότησαν κοινό μέτωπο και οργάνωσαν επανειλημμένες πανεθνικές απεργίες. Στις 7 Μαρτίου 2023 πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις, με το υπουργείο Εσωτερικών να υπολογίζει τη συμμετοχή σε 1,28 εκατομμύρια ανθρώπους και την CGT να κάνει λόγο για 3,5 εκατομμύρια.
Η απόφαση της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει το άρθρο 49.3 του γαλλικού Συντάγματος, προκειμένου να προχωρήσει η μεταρρύθμιση χωρίς κανονική ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση, ενίσχυσε την πολιτική αντιπαράθεση. Η αλλαγή τέθηκε σε ισχύ τον Σεπτέμβριο του 2023, ωστόσο η κοινωνική δυσαρέσκεια παρέμεινε.
Καλοκαίρι 2023: Ο θάνατος του Ναέλ και οι ταραχές στα προάστια
Τον Ιούνιο του 2023, ο θάνατος του 17χρονου Ναέλ Μερζούκ από πυρά αστυνομικού κατά τη διάρκεια τροχονομικού ελέγχου στη Ναντέρ προκάλεσε πολυήμερες ταραχές στο Παρίσι και σε άλλες γαλλικές πόλεις.
Οι κινητοποιήσεις αυτές διέφεραν από τις εργατικές απεργίες και τις διαδηλώσεις για τις συντάξεις. Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι σχέσεις της αστυνομίας με τη νεολαία, οι καταγγελίες για διακρίσεις και οι συνθήκες διαβίωσης στα υποβαθμισμένα προάστια.
Κατά τη διάρκεια των ταραχών σημειώθηκαν πυρπολήσεις οχημάτων, καταστροφές δημόσιων κτιρίων και καταστημάτων, καθώς και χιλιάδες συλλήψεις. Τα γεγονότα ανέδειξαν ένα διαφορετικό πεδίο κοινωνικής έντασης, που συνδέεται με την κοινωνική συνοχή, τη δημόσια ασφάλεια και τη σχέση των νεότερων γενεών με τους κρατικούς θεσμούς.
2024: Οι αγρότες στους δρόμους
Στις αρχές του 2024, οι αγροτικές κινητοποιήσεις εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη τη Γαλλία. Οι αγρότες διαμαρτυρήθηκαν για το αυξημένο κόστος παραγωγής, τις χαμηλές τιμές των προϊόντων τους, τη γραφειοκρατία, τους περιβαλλοντικούς κανόνες και τον ανταγωνισμό από τις εισαγωγές.
Με τρακτέρ και αγροτικά μηχανήματα αποκλείστηκαν βασικοί αυτοκινητόδρομοι, ενώ οι διαμαρτυρίες έφτασαν μέχρι το Παρίσι. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε μέτρα με στόχο την εκτόνωση της κρίσης, χωρίς όμως να εξαφανιστούν οι διαφωνίες γύρω από το εισόδημα των παραγωγών και τις υποχρεώσεις του αγροτικού τομέα.
Οι κινητοποιήσεις επιβεβαίωσαν ότι η δυσαρέσκεια δεν περιοριζόταν στα μεγάλα αστικά κέντρα ή στους εργαζομένους του δημόσιου τομέα. Διαφορετικές επαγγελματικές ομάδες εξέφραζαν παράλληλα αιτήματα για αλλαγές στην οικονομική πολιτική και μεγαλύτερη προστασία του εισοδήματός τους.
2025: Δημοσιονομικές περικοπές και το κίνημα «Μπλοκάρουμε τα πάντα»
Το 2025, η συζήτηση για τα δημόσια οικονομικά και τον περιορισμό των δαπανών προκάλεσε νέες αντιδράσεις. Τα σχέδια δημοσιονομικής προσαρμογής, η φορολόγηση των υψηλότερων εισοδημάτων και η χρηματοδότηση των κοινωνικών υπηρεσιών βρέθηκαν στο επίκεντρο.
Τον Σεπτέμβριο εμφανίστηκε το κίνημα «Bloquons tout» («Μπλοκάρουμε τα πάντα»), το οποίο οργανώθηκε σε μεγάλο βαθμό μέσω των κοινωνικών δικτύων. Οι κινητοποιήσεις συνδέθηκαν αρχικά με την αντίθεση στις προτεινόμενες περικοπές και στη συνέχεια απέκτησαν ευρύτερο αντικυβερνητικό χαρακτήρα.
Στις 18 Σεπτεμβρίου ακολούθησε μεγάλη συνδικαλιστική κινητοποίηση κατά της λιτότητας, με τη συμμετοχή εκπαιδευτικών, εργαζομένων στις μεταφορές, δημοσίων υπαλλήλων και πολιτών που ζητούσαν ενίσχυση των δημόσιων υπηρεσιών και διαφορετική κατανομή των φορολογικών βαρών.
Την ίδια περίοδο, η πολιτική αστάθεια και ο κατακερματισμός της Εθνοσυνέλευσης περιόρισαν τα περιθώρια της κυβέρνησης να προωθεί δημοσιονομικά και κοινωνικά μέτρα χωρίς νέες αντιπαραθέσεις.
2026: Η δημόσια εκπαίδευση και η ακρίβεια στο επίκεντρο
Οι κινητοποιήσεις του Οκτωβρίου 2026 επαναφέρουν στο προσκήνιο πολλά από τα ζητήματα που είχαν τροφοδοτήσει προηγούμενα κύματα διαμαρτυριών. Αυτή τη φορά, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι μαθητές και οι φοιτητές, οι οποίοι εκφράζουν ανησυχίες για τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, τη χρηματοδότηση των σχολείων, τις κτιριακές υποδομές και τις δυσκολίες πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και το Parcoursup, το ηλεκτρονικό σύστημα υποβολής και αξιολόγησης αιτήσεων για την εισαγωγή στα γαλλικά ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης, το οποίο έχει δεχθεί επικρίσεις από οργανώσεις μαθητών και φοιτητών.
Παράλληλα, η ακρίβεια, τα ενοίκια και οι πιέσεις στην αγοραστική δύναμη συνδέουν τις διεκδικήσεις της νεολαίας με εκείνες εργαζομένων και άλλων κοινωνικών ομάδων. Η συμμετοχή συνδικάτων και αγροτικών οργανώσεων ενισχύει την εικόνα μιας ευρύτερης κοινωνικής κινητοποίησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλοι οι συμμετέχοντες έχουν κοινές πολιτικές επιδιώξεις.
Η δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας περιπλέκει την αναζήτηση λύσεων. Το υψηλό δημόσιο χρέος και η ανάγκη περιορισμού των ελλειμμάτων συνυπάρχουν με αιτήματα για περισσότερες δημόσιες δαπάνες, καλύτερες υπηρεσίες και ενίσχυση των εισοδημάτων. Τα συνδικάτα ζητούν διαφορετική κατανομή των φορολογικών βαρών, ενώ οι κυβερνήσεις της περιόδου Μακρόν έχουν υποστηρίξει ότι η δημοσιονομική σταθερότητα αποτελεί προϋπόθεση για τη διατήρηση του κοινωνικού μοντέλου.
Η προεδρία Μακρόν μπροστά σε μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία
Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027. Ο Μακρόν δεν μπορεί να διεκδικήσει τρίτη συνεχόμενη θητεία, ενώ το πολιτικό σκηνικό χαρακτηρίζεται από τον ανταγωνισμό της Αριστεράς, του προεδρικού κέντρου και της Εθνικής Συσπείρωσης.
Η οικονομία, η μετανάστευση, η δημόσια ασφάλεια και η κατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών αναμένεται να αποτελέσουν βασικά ζητήματα της πολιτικής αντιπαράθεσης. Οι διαδηλώσεις, ωστόσο, δεν συνιστούν ενιαίο πολιτικό κίνημα: οι διεκδικήσεις για τις συντάξεις, οι αντιδράσεις στην αστυνομική βία, τα αιτήματα των αγροτών και οι διαμαρτυρίες για την εκπαίδευση έχουν διαφορετικές αφετηρίες.
Αυτό που τις συνδέει είναι η επαναλαμβανόμενη σύγκρουση γύρω από το ποιος επωμίζεται το κόστος των οικονομικών μεταρρυθμίσεων, πώς κατανέμονται οι δημόσιοι πόροι και σε ποιον βαθμό οι κυβερνητικές αποφάσεις ανταποκρίνονται στις κοινωνικές ανάγκες.
Σχεδόν εννέα χρόνια μετά την πρώτη εκλογή του Μακρόν, η Γαλλία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το ίδιο δύσκολο ερώτημα: πώς μπορεί να συνδυαστεί η δημοσιονομική σταθερότητα με την προστασία των εισοδημάτων και των δημόσιων υπηρεσιών. Οι διαδηλώσεις της 17ης Οκτωβρίου αποτελούν ακόμη ένα επεισόδιο αυτής της μακράς αντιπαράθεσης. Το εάν θα εξελιχθούν σε ένα κίνημα ανάλογης διάρκειας και πολιτικής επιρροής με τα «Κίτρινα Γιλέκα» παραμένει ανοιχτό.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
