Φλέγεται η Μέση Ανατολή: Το αιματηρό μέτωπο στην Υεμένη, οι επιθέσεις στο Ριάντ και τα δύο σενάρια για την επόμενη μέρα

Μπορεί τα φώτα της διεθνούς επικαιρότητας να στρέφονται συχνά σε άλλες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, όμως το μέτωπο στην Υεμένη εξελίσσεται σε μία από τις πιο αιματηρές και απρόβλεπτες εστίες πολέμου. Οι κλιμακούμενες επιθέσεις των φιλοϊρανών ανταρτών Χούθι εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και η στοχοποίηση πολιτικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων αεροδρομίων με δεκάδες θύματα και τραυματίες, διαλύουν τις «κόκκινες γραμμές» που κρατούσαν μέχρι σήμερα τη σύγκρουση σε ορισμένα όρια.

Το παρασκήνιο της Τεχεράνης και η «Συμφωνία της Μέκκας»

Η εμμονή των Χούθι να πλήττουν σαουδαραβικούς στόχους, παρά το ρίσκο σφοδρών αντιποίνων, εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική της Τεχεράνης για αύξηση της περιφερειακής έντασης. Απέναντι σε αυτή την απειλή, το Ριάντ επιχειρεί τη συγκρότηση ενός ενιαίου περιφερειακού μετώπου, αναζητώντας τη στήριξη των υπόλοιπων κρατών του Κόλπου.

Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εξίσωση αναμένεται να διαδραματίσουν η Τουρκία και το Πακιστάν μέσω του «Συμφώνου της Μέκκας», το οποίο οδεύει προς επικύρωση από το τουρκικό κοινοβούλιο, ανοίγοντας τον δρόμο για απευθείας στρατιωτική εμπλοκή ή ενισχυμένη υλικοτεχνική υποστήριξη. Αντίθετα, η πιθανότητα άμεσης αμερικανικής στρατιωτικής επέμβασης παραμένει περιορισμένη λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.

Σενάριο 1ο: Μεγάλη αντεπίθεση και η μάχη για τη Σαναά

Εφόσον ο περιφερειακός συνασπισμός συντονιστεί με τις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης, ο αντικειμενικός στόχος θα είναι η ανακατάληψη της δυτικής παράκτιας ζώνης και των στρατηγικών Στενών Μπαμπ ελ Μαντέμπ, ώστε να εξασφαλιστεί η ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα.

Αν οι κυβερνητικές δυνάμεις διατηρήσουν τη συνοχή τους και διασπάσουν τις γραμμές των ανταρτών, ακόμη και η ανακατάληψη της πρωτεύουσας Σαναά θεωρείται εφικτός στρατιωτικός στόχος. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι Χούθι ενδέχεται να αναγκαστούν σε τακτικές υποχωρήσεις και προσωρινή εκεχειρία, με στόχο ωστόσο την ανασύνταξη των δυνάμεών τους.

Σενάριο 2ο: Πόλεμος φθοράς, οικονομική ασφυξία και ο κερδισμένος του Ιράν

Αν οι εσωτερικές διαφωνίες στους κόλπους της κυβερνητικής συμμαχίας εμποδίσουν τον συντονισμό, η σύγκρουση θα μετατραπεί σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα είχε βαρύτατο οικονομικό κόστος για τη Σαουδική Αραβία και τις οικονομίες του Κόλπου, ενώ παράλληλα θα διατηρούσε την αβεβαιότητα στις θαλάσσιες εμπορικές οδούς και την παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Ο μόνος πραγματικά ωφελημένος από ένα παρατεταμένο αδιέξοδο θα είναι το Ιράν, το οποίο θα κερδίσει χρόνο στα δικά του μέτωπα, χρησιμοποιώντας παράλληλα τους Χούθι ως ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στη διεθνή κοινότητα.

Η πολιορκία της Ταΐζ κρίνει το μέλλον του πολέμου

Στην καρδιά της αναμέτρησης βρίσκεται αυτή τη στιγμή η Ταΐζ, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Υεμένης και προπύργιο της αντίστασης στους Χούθι. Η περικύκλωση της πόλης από τους αντάρτες έχει προκαλέσει τεράστια ανθρωπιστική κρίση, με δεκάδες χιλιάδες εκτοπισμένους. Η Ταΐζ δεσπόζει γεωγραφικά πάνω από το Άντεν και την παράκτια πεδιάδα· τυχόν πτώση της στα χέρια των Χούθι θα συνιστούσε συντριπτικό πλήγμα για την κυβέρνηση, κλειδώνοντας τον έλεγχο των ορεινών περασμάτων υπέρ των ανταρτών.