Άρης Σερβετάλης: «Αν εμφανιζόταν ο Χριστός, θα του έλεγα “πάρε με μαζί Σου”» – Η συγκλονιστική εξομολόγηση για τις ουσίες, τη λύτρωση και τη σύζυγό του

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε μια εκ βάσεων εξομολόγηση για την πνευματική του πορεία, τις σκοτεινές περιόδους της ζωής του και την καταλυτική παρουσία της πίστης στην καθημερινότητά του προχώρησε ο Άρης Σερβετάλης.

Ο αγαπημένος ηθοποιός, συμμετέχοντας σε συζήτηση με θέμα «Το πνευματικό ήθος και η τέχνη του ηθοποιού» στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, μίλησε ανοιχτά για τις εσωτερικές του μάχες, τη ματαιοδοξία του χώρου αλλά και τη στιγμή που έφτασε «ένα βήμα πριν την καταστροφή».

«Θέλω να είμαι σαν τον ληστή στη Βασιλεία του Θεού»

Περιγράφοντας το βάθος της πίστης του, ο Άρης Σερβετάλης χρησιμοποίησε μια ισχυρή παρομοίωση, δηλώνοντας έτοιμος να αφήσει τα εγκόσμια αν του δινόταν η ευκαιρία.

«Αν ερχόταν ο Χριστός και μου έλεγε τι θέλω να μου χαρίσει, θα είμαι σαν τον ληστή που του είπε “θέλω να με πάρεις μαζί σου στη βασιλεία του Θεού”», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, ο ηθοποιός δεν δίστασε να σταθεί αυτοκριτικά απέναντι στο επάγγελμά του, αναγνωρίζοντας τους κινδύνους που κρύβει η έκθεση και η δημοσιότητα. Όπως εξήγησε, η υποκριτική τροφοδοτεί συχνά την κενοδοξία, ένα στοιχείο που προσπαθεί πλέον να καταπολεμήσει.

«Η αλήθεια είναι ότι στη δουλειά αυτή καλλιεργείται η κενοδοξία, η ματαιοδοξία, όλα αυτά. Τουλάχιστον πλέον προσπαθώ να το λέω στον εαυτό μου, ότι το κάνω γι’ αυτόν τον λόγο και σιγά σιγά θα βοηθήσει ο Θεός να πάμε σε καμιά σπηλιά», δήλωσε με δόση αυτοσαρκασμού, ενώ παραδέχτηκε ανοιχτά πως διαθέτει «υπόκωφο εγωισμό».

Ο κατήφορος στην εφηβεία, οι ουσίες και το «κενό»

Ανατρέχοντας στα παιδικά του χρόνια, ο Άρης Σερβετάλης θυμήθηκε τις ιστορίες Αγίων που του διηγούνταν οι παππούδες του. Ωστόσο, στην εφηβεία επέλεξε να απομακρυνθεί από αυτό το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να εισέλθει σε μια παρατεταμένη περίοδο υπαρξιακής αναζήτησης και καταχρήσεων.

«Μεγάλωσα με τη γιαγιά και τον παππού. Μου διάβαζαν βίους Αγίων και μετά, προς το τέλος του γυμνασίου είπα στον εαυτό μου ότι “ναι, υπάρχει Θεός, αλλά τώρα θέλω να κάνω τα δικά μου”. Και αναλώθηκα και ξοδεύτηκα σε άσκοπα πράγματα», εξομολογήθηκε.

Όπως αποάλυψε, η διαδρομή αυτή τον έφερε στα όρια της ολοκληρωτικής καταστροφής: «Αυτό πήρε αρκετά χρόνια, που λίγο πριν καταστραφώ εντελώς και βιώνοντας ένα πολύ μεγάλο κενό… το να το καλύψεις με ουσίες, δεν καλύπτεται, επιδεινώνεται».

Η συνάντηση με την Έφη και ο αιώνιος πνευματικός δεσμός

Σημείο καμπής στη ζωή του στάθηκε η γνωριμία του με τη σύζυγό του, Έφη. Η είσοδός της στη ζωή του λειτούργησε ως σανίδα σωτηρίας τη στιγμή που ένιωθε να πιάνει «πάτο».

«Λίγο πριν πατώσω τελείως, εμφανίστηκε η Έφη στη ζωή μου και γνώρισα τον πνευματικό της και της λέω “δεν μπορώ άλλο, πρέπει να πάω εκεί που πας”», περιέγραψε ο ηθοποιός.

Η απόφαση αυτή άλλαξε ριζικά την καθημερινότητά του, αποκτώντας έναν σταθερό καθοδηγητή. Ο ίδιος υπογράμμισε πως η σχέση που έχει αναπτύξει με τον πνευματικό του είναι αιώνια, καθώς τον βοηθά να διαχειρίζεται κάθε δυσκολία και να διατηρεί την εσωτερική του ισορροπία.