Η Ρουμανία ξεκίνησε νέα επιχείρηση έρευνας και διάσωσης στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς το πλοίο WINE TRADER, το οποίο φέρει σημαία Αγίου Μαρίνου, φέρεται να δέχθηκε επίθεση από μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) ακριβώς έξω από τα ρουμανικά χωρικά ύδατα, περίπου 13 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της Σουλίνα (Sulina). Το πλοίο εξέπεμψε σήμα κινδύνου γύρω στις 07:00 (τοπική ώρα), αφού εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο κατάστρωμά του. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, στο πλοίο επέβαιναν 12 μέλη πληρώματος, εκ των οποίων τα οκτώ αγνοούνται. Ναυτικοί από παραπλέοντα σκάφη ανέφεραν ότι είδαν το πλοίο να πλήττεται από δύο drones. Οι ρουμανικές αρχές έχουν κινητοποιήσει το σκάφος διάσωσης Apollo της ARSVOM, καθώς και ένα ελικόπτερο, για τη διεξαγωγή επιχείρησης έρευνας και διάσωσης, ενώ συνεχίζονται οι προσπάθειες εντοπισμού των αγνοούμενων μελών του πληρώματος.
Στο βίντεο διακρίνεται το δεξαμενόπλοιο μεταφοράς χημικών και πετρελαιοειδών WINE TRADER, όπως καταγράφηκε από ελικόπτερο της ARSVOM. Το πλοίο απέπλευσε από την Τυνησία και επρόκειτο να καταπλεύσει στη Σουλίνα. Ανήκει σε ιταλική εταιρεία. Το WINE TRADER επλήγη σε απόσταση 3-5 μιλίων ανατολικά από το σημείο όπου βρισκόταν ένα άλλο δεξαμενόπλοιο χημικών/πετρελαιοειδών, το YARA J, το οποίο ακινητοποιήθηκε χθες.
Το Κανάλι Σουλίνα (Sulina) αποτελεί τον μεσαίο από τους τρεις κύριους κλάδους του ποταμού Δούναβη που εκβάλλουν στη Μαύρη Θάλασσα. Το κανάλι κατασκευάστηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο, σε συνεργασία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετά τη νίκη τους στον Κριμαϊκό Πόλεμο.
Στόχος ήταν η ενίσχυση του εμπορίου στον Δούναβη και τη Μαύρη Θάλασσα, καθώς και η αποτροπή της Ρωσίας από την επιβολή φόρων σε ξένα εμπορικά πλοία —πρακτική που έβλαπτε το βρετανικό εμπόριο. Το δικαίωμα αυτό είχε αποσπάσει η Ρωσική Αυτοκρατορία από τους Οθωμανούς, οι οποίοι ασκούσαν κυριαρχία στον ποταμό και το δέλτα του μετά τη Συνθήκη της Αδριανούπολης το 1829. Δεδομένου ότι ο κλάδος Σουλίνα ήταν πλατύς αλλά ρηχός —με το βαθύτερο σημείο του στα 9 μέτρα και το ρηχότερο στα 2,5 μέτρα—, Βρετανοί μηχανικοί κατασκεύασαν, μεταξύ 1858 και 1872, μια σειρά από αναχώματα για να ευθυγραμμίσουν τη ροή και να συντομεύσουν τη διαδρομή. Επιπλέον, στις εκβολές του κλάδου δημιουργήθηκαν προβλήτες, οι οποίες επεκτάθηκαν αρκετές φορές από τη ρουμανική κυβέρνηση κατά τον 20ό αιώνα.
Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν έργα εμβάθυνσης στο σημείο των εκβολών (στο «φράγμα» ή αμμοθινώδες κατώφλι), ώστε ο κλάδος να καταστεί πλεύσιμος για πλοία ανοιχτής θαλάσσης. Μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878, η διαχείριση του Καναλιού Σουλίνα πέρασε εξ ολοκλήρου στη Ρουμανία. Παρέμεινε δε ο μοναδικός πλεύσιμος κλάδος του Δούναβη για πλοία ανοιχτής θαλάσσης έως το 2008, οπότε η Ουκρανία άνοιξε το Κανάλι Μπιστρόιε (Bystroye) στον βορειότερο κλάδο, τον Κίλια (Kilia). Με αυτόν τον τρόπο, τα ουκρανικά πλοία απέκτησαν μια εναλλακτική διαδρομή, αποφεύγοντας τα ρουμανικά τέλη στον κλάδο Σουλίνα, ενώ παράλληλα εξασφάλισαν μια σχετικά συντομότερη και ευκολότερη πρόσβαση στα ουκρανικά λιμάνια του Δούναβη.
Το 2023, στο πλαίσιο του ναυτικού αποκλεισμού της Ουκρανίας, η Ρωσία ξεκίνησε συστηματικούς βομβαρδισμούς στα ουκρανικά λιμάνια του Δούναβη, επιτιθέμενη στα περισσότερα πλοία που προσέγγιζαν εκεί. Στόχος ήταν η καταστροφή του ουκρανικού εμπορίου, γεγονός που οδήγησε στη μετατόπιση της ναυτιλιακής κίνησης και πάλι προς τον κλάδο Σουλίνα. Ο κλάδος αυτός τελεί υπό την τυπική προστασία του ΝΑΤΟ και βρίσκεται εκτός του πεδίου των πολεμικών επιχειρήσεων, ή τουλάχιστον έτσι ίσχυε μέχρι πριν από λίγες ημέρες.
Οι ρωσικές επιθέσεις εναντίον πλοίων εντός των ρουμανικών χωρικών υδάτων συνιστούν σοβαρή κλιμάκωση της σύγκρουσης και καταδεικνύουν την ακλόνητη προσήλωση της Μόσχας στον στόχο της παράλυσης των ουκρανικών εισαγωγών και εξαγωγών. Το επόμενο βήμα στην κλίμακα κλιμάκωσης θα μπορούσε να είναι η επίθεση και η βύθιση ενός εμπορικού πλοίου που πλέει στο Κανάλι Σουλίνα, καθώς υπάρχει προηγούμενο για κάτι τέτοιο.
Τον Σεπτέμβριο του 1991, η νεοσύστατη ανεξάρτητη Ουκρανία βύθισε σκόπιμα ένα πλοίο της Ανατολικής Γερμανίας, το «Rostock», στο στενότερο σημείο του κλάδου Σουλίνα, κοντά στο ρουμανικό χωριό Παρτιζάνι. Το γεγονός αυτό απέκλεισε τη ναυσιπλοΐα για 14 χρόνια, έως το 2005, οπότε το πλοίο απομακρύνθηκε τελικά, αφού προηγουμένως είχε τεμαχιστεί σε πολλά κομμάτια από δύτες. Η Ρουμανία και η Ουκρανία (καθώς και η ΕΣΣΔ, πριν από τη διάλυσή της) είχαν μια μακροχρόνια διαμάχη σχετικά με τα τέλη ναυσιπλοΐας στο Δέλτα του Δούναβη.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
