Από το ξέσπασμα του 2015 στη διεθνή παράλυση της Ερυθράς Θάλασσας – Πώς μια τοπική σέχτα εξελίχθηκε σε παγκόσμια απειλή και γιατί η Ελλάδα διακινδυνεύει τις δικές της πολεμικές μονάδες
Χρειαζόταν άραγε να μάθουμε για τους Χούθι; Αν η ιστορία είχε μείνει πίσω στο 2015, τι ακριβώς θα γνωρίζαμε σήμερα; Το φανταζόταν κανείς τότε; Κάποιοι σίγουρα όχι, κάποιοι άλλοι ίσως κάτι υποψιάζονταν.
Οι Χούθι, επίσημα γνωστοί ως Ανσάρ Αλλάχ (που μεταφράζεται ως «Υποστηρικτές του Θεού»), είναι μια ένοπλη πολιτική και θρησκευτική οργάνωση των Σιιτών Μουσουλμάνων, η οποία προέρχεται από τη βορειοδυτική Υεμένη. Σήμερα αποτελούν την de facto αρχή, ελέγχοντας πλήρως την πρωτεύουσα Σαναά καθώς και το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας Υεμένης.
Η ιδεολογία του μίσους και η ανατροπή του 2014
Αντιπροσωπεύουν το 40% του πληθυσμού μιας επικράτειας που πλέον έχει μετατραπεί σε μια πραγματική ΓΗ ΤΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ.
Η σέχτα τους ιδρύθηκε το 1990 και η ιδεολογία τους χαρακτηρίζεται από έντονο αντι-ιμπεριαλισμό, αντισιωνισμό και οξεία αντιδυτική ρητορική. Το επίσημο και αμείλικτο σύνθημά τους περιλαμβάνει τις φράσεις: «Ο Θεός είναι μεγάλος, θάνατος στην Αμερική, θάνατος στο Ισραήλ, κατάρα στους Εβραίους, νίκη στο Ισλάμ».
Το 2014, οι σιίτες αντάρτες Χούθι, εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο την εσωτερική αστάθεια που άφησε πίσω της η «Αραβική Άνοιξη», κατέλαβαν τη Σαναά. Μέχρι τις αρχές του 2015, ανάγκασαν τον διεθνώς αναγνωρισμένο και υποστηριζόμενο από το Ριάντ πρόεδρο της χώρας, Αμπντ Ράμπαντ Μανσούρ Χάντι, να διαφύγει και να αναζητήσει εσπευσμένα καταφύγιο στη Σαουδική Αραβία.
Η επέμβαση του Ριάντ και ο «πόλεμος δι’ αντιπροσώπων»
Ανταποκρινόμενη στο επίσημο κάλεσμα του εξόριστου προέδρου Χάντι, η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 2015 μια εκτεταμένη εκστρατεία αεροπορικών επιδρομών με την ονομασία «Αποφασιστική Καταιγίδα» (Operation Decisive Storm).
Αυτό που οι ηγέτες του Ριάντ υπολόγιζαν ως μια σύντομη στρατιωτική επιχείρηση λίγων εβδομάδων, εξελίχθηκε τελικά σε έναν μακροχρόνιο, καταστροφικό πόλεμο με ανυπολόγιστο ανθρωπιστικό κόστος για τον τοπικό πληθυσμό.
Οι κύριοι λόγοι που ώθησαν τη Σαουδική Αραβία στον πόλεμο συνοψίζονται στα εξής καίρια σημεία:
Η βίαιη ανατροπή της κυβέρνησης: Η κατάληψη της πρωτεύουσας από τους Χούθι και η εκδίωξη της νόμιμης ηγεσίας δημιούργησαν ένα επικίνδυνο κενό εξουσίας.
Ο «πόλεμος δι’ αντιπροσώπων» (Proxy War) με το Ιράν: Η Σαουδική Αραβία, ως ηγετική σουνιτική υπερδύναμη, έβλεπε και βλέπει τους Χούθι ως άμεσους συμμάχους και μαριονέτες του μεγάλου γεωπολιτικού της αντιπάλου, του Ιράν. Το Ριάντ θεώρησε την επικράτηση των Χούθι ως οργανωμένη προσπάθεια της Τεχεράνης να αποκτήσει προγεφύρωμα στα νότια σύνορά του και να το περικυκλώσει.
Η ασφάλεια των συνόρων και των κρίσιμων περασμάτων: Η Υεμένη συνορεύει άμεσα με τη Σαουδική Αραβία και ελέγχει τα στρατηγικής σημασίας στενά Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, από όπου διέρχονται οι παγκόσμιες πετρελαϊκές μεταφορές. Μια εχθρική δύναμη στα νότια σύνορά της αποτελούσε για το Ριάντ άμεση απειλή για την εθνική του ασφάλεια.
Το ορμητήριο των σιιτικών οργανώσεων
Στη συνέχεια, η ΓΗ ΤΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ μετατράπηκε σε έναν ελεύθερο χώρο όπου κάθε σιιτική τρομοκρατική οργάνωση της περιοχής άρχισε να δραστηριοποιείται ανεξέλεγκτα:
Χεζμπολάχ του Λιβάνου: Λειτουργεί ως το βασικό επιχειρησιακό πρότυπο των Χούθι, παρέχοντάς τους εντατική στρατιωτική εκπαίδευση και εξειδικευμένη τεχνογνωσία στο πεδίο των μαχών.
Λοιπές σιιτικές πολιτοφυλακές: Διατηρούν στενούς δεσμούς και λαμβάνουν ιδεολογική και επιχειρησιακή στήριξη από ένοπλες φιλοϊρανικές ομάδες που δρουν στο Ιράκ και τη Συρία, οι οποίες ανήκουν στον ίδιο περιφερειακό άξονα.
Αν και το Υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν υποστηρίζει επίσημα ότι η σχέση τους είναι αποκλειστικά πολιτική και ιδεολογική, διεθνείς αναφορές και υπηρεσίες ασφαλείας επιβεβαιώνουν ότι η στρατιωτική εξάρτηση των Χούθι από την Τεχεράνη παραμένει καθοριστική για κάθε τους ενέργεια.
Παγκόσμιο πλήγμα στο εμπόριο και το ελληνικό ρίσκο
Η οργάνωση έχει τραβήξει την παγκόσμια προσοχή εξαιτίας των συστηματικών επιθέσεων με drones και βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα και στο στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Οι Χούθι ξεκίνησαν αυτές τις επιθέσεις ως απάντηση στον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, στοχεύοντας πλοία που συνδέονται με το Ισραήλ ή τους συμμάχους του, γεγονός που έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα στο παγκόσμιο εμπόριο και τη διεθνή ναυσιπλοΐα.
Και εμείς; Έχουμε στείλει μόνιμα ένα Ελληνικό Πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού στο πλαίσιο της Επιχείρησης Ασπίδες, συμμετέχοντας ως μόνιμα μέλη της αποστολής στη γραμμή του πυρός.
Όμως γεννώνται σοβαρά ερωτήματα: Έχουμε πράγματι τις απαιτούμενες επιχειρησιακές δυνατότητες; Μήπως μας περισσεύουν τα πολεμικά πλοία για να τα εκθέτουμε σε μια τόσο εύφλεκτη ζώνη;
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
