Απίστευτες εικόνες αντίκρισαν το πρωί της Δευτέρας οι εργαζόμενοι, οι οποίοι αντί για τους φακέλους των δικογραφιών αναγκάστηκαν να κρατήσουν σκούπες για να μαζέψουν τα νερά της βροχής.
Μια μισάωρη νεροποντή την Κυριακή ήταν υπεραρκετή για να αποκαλύψει –για ακόμη μία φορά– τη γυμνή και επικίνδυνη πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά λειτουργοί και υπάλληλοι της Δικαιοσύνης. Το πρωινά της Δευτέρας, η εικόνα στο ισόγειο του Δικαστικού Μεγάρου, στην αίθουσα του πρώην Ειρηνοδικείου, συνέθετε ένα σκηνικό που θυμίζει περισσότερο εγκαταλελειμμένο κτίριο τριτοκοσμικής χώρας παρά σύγχρονο δημόσιο οργανισμό ευρωπαϊκού κράτους.
Οι δικαστικοί υπάλληλοι, αντί να ξεκινήσουν τη διεκπεραίωση των υποθέσεων και την εξυπηρέτηση των πολιτών, βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια λιμνοθάλασσα στο εσωτερικό του κτιρίου. Χωρίς δεύτερη σκέψη, επιστρατεύθηκαν σκούπες και σφουγγαρίστρες προκειμένου να απομακρυνθούν τα νερά που εισέβρευσαν ανεμπόδιστα από τις χαραμάδες και τις φθαρμένες υποδομές.
Υποδομές σε αποσύνθεση και κίνδυνος για την ασφάλεια
Το συγκεκριμένο Δικαστικό Μέγαρο, ένα ιστορικό κτίσμα του 1910, παραμένει επί δεκαετίες χωρίς ουσιαστική συντήρηση, αφημένο στη φθορά του χρόνου και την κρατική αδιαφορία. Τα σημάδια της εγκατάλειψης είναι πλέον παραπάνω από ορατά:
Μισογκρεμισμένα παντζούρια και κουφώματα που μπάζουν αέρα και νερό με την πρώτη μπόρα.
Ξηλωμένα πατώματα με επικίνδυνες λακκούβες, που συνιστούν διαρκή παγίδα για υπαλλήλους και πολίτες.
Εκτεθειμένα καλώδια που σέρνονται στους διαδρόμους, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για τον κίνδυνο ηλεκτροπληξίας σε περιπτώσεις εισροής υδάτων.
Δικαιοσύνη ανάμεσα σε μούχλα και υγρασία
Η κατάσταση έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της απλής ταλαιπωρίας. Οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας είναι πλέον ανύπαρκτες. Η Δικαιοσύνη καλείται να λειτουργήσει σε αίθουσες όπου η μούχλα έχει καλύψει τους τοίχους και η αποπνικτική υγρασία συνθέτει ένα ανθυγιεινό περιβάλλον εργασίας.
Οι δικαστικοί υπάλληλοι καλούνται καθημερινά να αντεπεξέλθουν στα καθήκοντά τους κάτω από συνθήκες που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η παντελής έλλειψη των αναγκαίων μέσων και η απουσία κατάλληλων χώρων διαμορφώνουν μια έκρυθμη πραγματικότητα, την οποία η πολιτεία συνεχίζει να προσπερνά με επιδεικτική σιωπή.
Το περιστατικό της Κυριακής δεν είναι μια άτυχη στιγμή· είναι το σύμπτωμα μιας μακροχρόνιας απαξίωσης. Το ερώτημα που τίθεται πλέον επιτακτικά είναι ένα: Πόσο ακόμα θα στηρίζεται η λειτουργία των δικαστηρίων στο φιλότιμο των υπαλλήλων και πότε θα αναληφθούν ουσιαστικές ευθύνες πριν συμβεί κάποιο σοβαρότερο ατύχημα;
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
