Η αμερικανική πλευρά ανακοίνωσε πωλήσεις στρατιωτικού υλικού ύψους 4 δισ. δολαρίων. Για την ηλεκτρική διασύνδεση, όμως, ο Μάρκο Ρούμπιο μίλησε περι «ευαίσθητων ζητήματων» με άλλες χώρες και παρέπεμψε στην ιδιωτική διπλωματία. Το χάσμα ανάμεσα στις δεσμεύσεις της Αθήνας και στις δημόσιες διαβεβαιώσεις που έλαβε είναι το βασικό ερώτημα της επίσκεψης…
Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα συνοδεύτηκε από θερμές δηλώσεις για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, αλλά και από μια ανακοίνωση με σαφές οικονομικό και στρατιωτικό περιεχόμενο, Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες γνωστοποίησαν πωλήσεις στρατιωτικού υλικού ύψους 4 δισ. δολαρίων μέσω του προγράμματος Foreign Military Sales. Το πακέτο, αφορά μεταξύ άλλων συστήματα αυτοπροστασίας για τα F-16 Viper, αναβάθμιση παλαιότερων F-16 και οπλισμό για τα F-35 που σχεδιάζει να προμηθευτεί η Ελλάδα.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο τι αγοράζει η Αθήνα, αλλά τι εξασφαλίζει σε αντάλλαγμα για τα χρήματα και τη στενή στρατηγική συνεργασία που προβάλλει. Στην υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, ο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν την ενεργειακή ασφάλεια, αναγνώρισε όμως ότι ορισμένα έργα συνδέονται με «ευαίσθητα ζητήματα» που αφορούν άλλες χώρες. Δεν κατονόμασε την Τουρκία και πρόσθεσε ότι τέτοια θέματα αντιμετωπίζονται μέσω ιδιωτικής διπλωματίας, όχι σε συνεντεύξεις Τύπου.
Αυτή η διατύπωση συνιστά από μόνη της ανησυχία σχετικά με την αναγνώριση του Τουρκολιβυκού μνημονίου. Δείχνει, επίσης, ότι η Ουάσινγκτον δεν επέλεξε να τοποθετηθεί δημόσια με σαφήνεια απέναντι στην παρεμπόδιση ενός έργου που η Αθήνα θεωρεί σημαντικό για την ενεργειακή και γεωπολιτική της παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Η παραπομπή στην «ιδιωτική διπλωματία» αφήνει ανοιχτό το περιεχόμενο των συνομιλιών και, κυρίως, το αν η αμερικανική στήριξη θα μεταφραστεί σε συγκεκριμένη πολιτική στάση.
Που εντοπίζεται και ο κίνδυνος για τα ελληνικά συμφέροντα; όταν ένα έργο που συνδέεται με κυριαρχικά δικαιώματα και την ελευθερία υλοποίησης ενεργειακών σχεδιασμών αντιμετωπίζεται ως ζήτημα προς διευθέτηση με τρίτες χώρες, η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει τι ακριβώς συζητείται και ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές της. Η σιωπή δεν αποδεικνύει ότι επίκειται υποχώρηση. Δεν αρκεί, όμως, ούτε η επίκληση της «στρατηγικής σχέσης» για να καθησυχάσει την κοινή γνώμη, όταν στο επίμαχο ζήτημα δεν υπήρξε δημόσια, σαφής δέσμευση υπέρ της απρόσκοπτης υλοποίησης του έργου.
Ο κίνδυνος δεν βρίσκεται σε μια φράση που μπορεί να ερμηνευθεί ως έμμεση αποδοχή των τουρκικών θέσεων. Βρίσκεται στο ενδεχόμενο η Ελλάδα να επενδύει πολιτικό και οικονομικό κεφάλαιο στη σχέση με τις ΗΠΑ, χωρίς να αποσπά αντίστοιχα σαφείς εγγυήσεις για την προάσπιση των δικών της επιλογών. Και όταν η κυβέρνηση παρουσιάζει ως διπλωματική επιτυχία μια επίσκεψη, ενώ τα σημαντικότερα ζητήματα παραπέμπονται πίσω από κλειστές πόρτες, η ευθύνη της είναι να ενημερώσει καθαρά: τι ζήτησε, τι έλαβε και τι δεσμεύτηκε να κάνει.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
