ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ – Ο ΣΑΛΒΙΝΙ, ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΟΝΙ, ΔΙΑΦΩΝΕΙ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Ιταλία ενδέχεται να χάσει 9 δισ. δολάρια σε προγραμματισμένη χρηματοδότηση για την άμυνα, καθώς οι φιλοδοξίες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ προσκρούουν σε δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Οι ιταλικές ένοπλες δυνάμεις ενδέχεται να λάβουν έως και 9 δισ. δολάρια λιγότερα από τα αναμενόμενα, καθώς η Πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι αντιμετωπίζει αντιστάσεις στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού σχετικά με τον επανεξοπλισμό.Το Defense News ανέφερε στις 2 Οκτωβρίου ότι οι υπουργοί συμφώνησαν να μειώσουν την προβλεπόμενη αύξηση της χρηματοδότησης, αν και η απόφαση παρέμεινε προσωρινή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Ματέο Σαλβίνι πίεσε ώστε το αναμενόμενο ποσό να μειωθεί από περίπου 24-25 δισ. δολάρια στα 16 δισ. δολάρια κατά τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου της 1ης Οκτωβρίου. Αυτό θα περιόριζε την προγραμματισμένη αύξηση, δεν πρόκειται για επιβεβαιωμένη περικοπή 9 δισ. δολαρίων στον υφιστάμενο αμυντικό προϋπολογισμό. Η διαφωνία εστιάζει στη ρήτρα διαφυγής (escape clause) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία παρέχει στις κυβερνήσεις προσωρινή ευελιξία, κατά παρέκκλιση των δημοσιονομικών κανόνων, για την αύξηση των αμυντικών δαπανών.

Αυτή η ευελιξία δημιουργεί περιθώρια στους εθνικούς προϋπολογισμούς αλλά δεν παρέχει επιχορηγήσεις: οι κυβερνήσεις εξακολουθούν να πρέπει να χρηματοδοτούν τις δαπάνες και να επωμίζονται το χρέος που προκύπτει. Η Μελόνι είχε επίσης προτείνει τη χρήση του πρόσθετου δημοσιονομικού περιθωρίου για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου κόστους των καυσίμων. Συνεπώς, ο επανεξοπλισμός ανταγωνίζεται άμεσες εγχώριες ανάγκες, ακόμη και πριν υπογραφούν οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις για τον εξοπλισμό. Η άδεια για αυξημένες δαπάνες δεν επιλύει το ζήτημα του ποιες προτεραιότητες θα λάβουν τα κονδύλια.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Ιταλία δήλωσε τον Αύγουστο ότι θα ζητούσε περίπου 9 δισ. δολάρια μέσω του προγράμματος «Security Action for Europe» (Δράση Ασφάλειας για την Ευρώπη), του προγράμματος δανεισμού της ΕΕ για την άμυνα, αντί για τα περίπου 17 δισ. δολάρια που είχαν αρχικά προβλεφθεί. Αυτά τα δάνεια θα μπορούσαν να στηρίξουν τις προμήθειες, αλλά πρέπει τελικά να αποπληρωθούν. Οι αντιδράσεις επεκτείνονται και εντός του κυβερνητικού συνασπισμού.

Η Λέγκα του Σαλβίνι αντιτίθεται στις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες και στις περαιτέρω παραδόσεις όπλων στην Ουκρανία, ενώ ο Μελόνι συνεχίζει να υποστηρίζει το Κίεβο. Η διαφωνία τους περιπλέκει τη χρηματοδότηση που απαιτείται για την κατασκευή και την παράδοση εξοπλισμού όλα αυτά τα χρόνια.

Η Ιταλία έχει, ωστόσο, δεσμευτεί στον στόχο του ΝΑΤΟ να δαπανά το 5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος για την άμυνα και τις σχετικές ανάγκες ασφαλείας έως το 2035. Αυτό περιλαμβάνει τουλάχιστον 3,5% για την βασική άμυνα και έως 1,5% για την ευρύτερη ασφάλεια και ανθεκτικότητα.

Η διαμάχη της Ιταλίας εκθέτει ένα πρακτικό όριο στην προσπάθεια επανεξοπλισμού του ΝΑΤΟ: οι κατασκευαστές χρειάζονται χρηματοδοτούμενες παραγγελίες που θα αντέξουν τους διαδοχικούς προϋπολογισμούς. Εάν οι κυβερνήσεις μειώσουν τις αναμενόμενες αυξήσεις πριν από την εξασφάλιση των συμβάσεων, οι στρατιωτικοί σχεδιαστές πρέπει να περιορίσουν τις αγορές ή να επιμηκύνουν τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης. Οι υψηλότεροι στόχοι από μόνοι τους δεν μπορούν να αναπληρώσουν τα οπλοστάσια.