Σχεδίασε την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής, που κατέληξε στη MIG του Βγενόπουλου. Έκοψε στα δύο τον ΟΣΕ για να βγει στο σφυρί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Άνοιξε τον δρόμο για την πώληση των δικτύων ρεύματος και αερίου.
Υποσχέθηκε φθηνό ρεύμα και τον πρώτο μήνα η χονδρική πήγε 50% πάνω. Τα κέρδη της «προσαρμογής» τα μάζεψαν οι παραγωγοί. Τον λογαριασμό τον πλήρωσαν οι καταναλωτές.
Τριάντα δύο χρόνια μέσα στο κράτος, ούτε μία μέρα έξω
Ο Κωστής Χατζηδάκης δεν μπήκε στο σύστημα. Μεγάλωσε μέσα σε αυτό. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1965. Φοιτητής της Νομικής Αθηνών, ήταν ήδη γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στα 22 του. Το 1989 βρέθηκε στη Γραμματεία Πολιτικού Σχεδιασμού και Εκλογών της ΝΔ. Το 1992 έγινε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ. Το 1994, στα 29 του, εξελέγη ευρωβουλευτής. Από το 2007 είναι βουλευτής χωρίς διακοπή.
Υπουργός Μεταφορών, υπουργός Ανάπτυξης, υπουργός Ανάπτυξης και Υποδομών, υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, υπουργός Εργασίας, υπουργός Оικονομικών. Σήμερα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Από το 1994, πάνω από 30 χρόνια, κρατά εκλεγμένο αξίωμα χωρίς ούτε ένα διάλειμμα.
Στα βιογραφικά του γράφει «δικηγόρος». Γραφείο, υποθέσεις ή χρόνια άσκησης δεν αναφέρονται πουθενά. Δεν βρήκαμε καμία δημόσια καταγραφή επαγγελματικής δραστηριότητας έξω από την πολιτική.
Η πολιτική είναι και οικογενειακή υπόθεση. Ο ίδιος έχει πει, σε συνέντευξη του 2022, ότι ο παππούς του ήταν βουλευτής της Κρητικής Πολιτείας και ο πατέρας του στέλεχος της ΕΡΕ και αργότερα της ΝΔ.
Σε όλη αυτή τη διαδρομή υπάρχει ένα μοτίβο. Όπου πήγε, ό,τι ήταν δημόσιο το ετοίμασε για πώληση.
Ολυμπιακή: το σχέδιο ήταν δικό του, η εταιρεία πήγε στη MIG
Το 2007 ανέλαβε υπουργός Μεταφορών. Στο τραπέζι βρήκε την Ολυμπιακή, με χρέη περίπου 2,4 δισ. ευρώ. Η λύση που έφερε ήταν μία: να φύγει η εταιρεία από το Δημόσιο, μέσω ιδιωτικοποίησης. Βουλευτές της ίδιας του της παράταξης τον κατηγορούσαν τότε για λάθος επιλογές που οδηγούσαν την εταιρεία στο κλείσιμο.
Τον Ιανουάριο του 2009 μετακινήθηκε στο υπουργείο Ανάπτυξης. Το σχέδιό του ολοκληρώθηκε λίγους μήνες μετά. Την άνοιξη του 2009 η Ολυμπιακή πέρασε στη Marfin Investment Group του επιχειρηματία Ανδρέα Βγενόπουλου.
Δέκα χρόνια μετά, τον Μάιο του 2019, λίγο πριν αναλάβει το υπουργείο Ενέργειας, ο ίδιος χαρακτηρίσε τη ΔΕΗ «νέα Ολυμπιακή». Ποιο τέλος έχει μια «Ολυμπιακή» στο δικό του λεξιλόγιο, το ξέρουμε.
Για να είμαστε δίκαιοι: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε κρίνει παράνομες τις κρατικές ενισχύσεις στην Ολυμπιακή και πίεζε για λύση. Η απόφαση όμως να πάει η εταιρεία σε ιδιώτη, και με ποιους όρους, ήταν πολιτική.
ΟΣΕ: κόβεις το τρένο από τη γραμμή, πουλάς το τρένο
Το ίδιο σχέδιο, στους σιδηροδρόμους. Το πρόγραμμα «εξυγίανσης» του ΟΣΕ, όπως γράφει ο ίδιος, «ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2008, όταν ήμουν Υπουργός Μεταφορών». Ο σιδηρόδρομος κόπηκε στα δύο: από τη μία η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, η εταιρεία που κινεί τα τρένα, από την άλλη οι γραμμές, οι σταθμοί και τα βάρη, που έμειναν στο κράτος. Ο διαχωρισμός ήταν ευρωπαϊκή απαίτηση. Το πώς έγινε και το πώς κατέληξε ήταν πολιτικές επιλογές.
Τέσσερα χρόνια μετά γύρισε στο ίδιο χαρτοφυλάκιο, ως υπουργός Ανάπτυξης και Υποδομών της κυβέρνησης Σαμαρά. Στις 18 Ιανουαρίου 2013 η κυβέρνηση αποφάσισε να πουλήσει το 100% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Στις 5 Απριλίου 2013 οι μετοχές πέρασαν στο ΤΑΙΠΕΔ, δηλαδή στο ταμείο που πουλάει την περιουσία του Δημοσίου. Λίγες μέρες πριν, ο ίδιος είχε συγκαλέσει στο υπουργείο το ΤΑΙΠΕΔ και τις διοικήσεις του ΟΣΕ, της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και της Rosco, της εταιρείας που συντηρεί τα τρένα. Θέμα: το χρονοδιάγραμμα της πώλησης.
Ο Χατζηδάκης έβαλε το νερό στο αυλάκι. Η πώληση ολοκληρώθηκε το 2017, επί ΣΥΡΙΖΑ. Αγοραστής ήταν οι ιταλικοί κρατικοί σιδηρόδρομοι (Ferrovie dello Stato) και το τίμημα 45 εκατ. ευρώ. Λίγο πριν, με υπουργική απόφαση της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 (ΦΕΚ 3182/Β’), διαγράφηκαν χρέη της ΤΡΑΙΝΟΣΕ προς τον ΟΣΕ ύψους 692 εκατ. ευρώ. Οι Ιταλοί την πήραν για 45. Δηλαδή για κάθε ευρώ που μπήκε στα ταμεία από την πώληση, είχαν σβηστεί πάνω από 15 ευρώ χρέη. Η σύμβαση πώλησης ανάμεσα στο ΤΑΙΠΕΔ και τους Ιταλούς δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.
Την υπογραφή την έβαλαν άλλοι. Τα εύσημα όμως τα διεκδίκησε ο ίδιος, και μάλιστα δημόσια. Τον Ιούνιο του 2017, ως αντιπρόεδρος της ΝΔ, πίεζε την κυβέρνηση: «Καμία δικαιολογία πλέον για την καθυστέρηση της ιδιωτικοποίησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ». Υπενθύμιζε ότι την περίοδο 2012-2014 είχαν γίνει όλες οι αναγκαίες κινήσεις, και ότι αλλιώς η εταιρεία θα έπρεπε να επιστρέψει 1,08 δισ. κρατικές ενισχύσεις.
Στην ίδια δήλωση ζητούσε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να «προχωρήσει αμέσως στην υπογραφή της σύμβασης με την Trenitalia» και έκλεινε: «Έχοντας προσωπικά για χρόνια ενεργό συμμετοχή σε όλες αυτές τις διαδικασίες, είμαι ικανοποιημένος». Δύο χρόνια μετά, την 1η Ιουλίου 2019, έγραφε ότι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ έγινε κερδοφόρα και ότι η ιδιωτικοποίηση πέτυχε χάρη στις δικές του παρεμβάσεις.
Τι υποσχόταν η πώληση, τι πήραμε
Η ιδιωτικοποίηση πουλήθηκε στον κόσμο ως λύση: τέλος στη σπατάλη, επενδύσεις, καλύτερα τρένα. Τι ακολούθησε;
Πρώτα, το κράτος δεν σταμάτησε να πληρώνει. Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, σήμερα Hellenic Train, παίρνει από το Δημόσιο περίπου 50 εκατ. ευρώ τον χρόνο για να εκτελεί τα δρομολόγια που δεν βγάζουν κέρδος. Το 2022 υπογράφηκε νέα σύμβαση με συνολικό κόστος περίπου 750 εκατ. ευρώ. Δηλαδή η εταιρεία πουλήθηκε 45 εκατομμύρια και το Δημόσιο συνεχίζει να της δίνει κάθε χρόνο περισσότερα.
Δεύτερον, τα τρένα. Ο σημερινός αρμόδιος υφυπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης είπε στη Βουλή ότι κατά την ιδιωτικοποίηση δεν είχαν παραδοθεί πλήρη πιστοποιητικά πυρασφάλειας για το τροχαίο υλικό. Την 1η Απριλίου 2026 η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων είχε έτοιμο πόρισμα που διαπίστωνε παραβάσεις της Hellenic Train για την πυραντοχή των καθισμάτων.
Τρίτον, η εξυπηρέτηση. Μέσα στο 2025 βουλευτές από διαφορετικά κόμματα κατέθεσαν ερωτήσεις και αναφορές για καθημερινές πολύωρες καθυστερήσεις και ακυρώσεις δρομολογίων, και για το κλείσιμο 34 εκδοτηρίων εισιτηρίων από τη Hellenic Train σε σταθμούς όλης της χώρας.
Και στις 28 Φεβρουαρίου 2023 ήρθαν τα Τέμπη, με 57 νεκρούς. Οι ευθύνες για το δυστύχημα ερευνώνται από τη Δικαιοσύνη και δεν αποδίδουμε στον Κωστή Χατζηδάκη καμία ευθύνη γι’ αυτό. Τα Τέμπη όμως έδειξαν σε όλη τη χώρα ποιος σιδηρόδρομος υπήρχε πίσω από τις δηλώσεις για «εξυγίανση» και «κερδοφόρα» ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Ενέργεια: «για να πέσουν οι τιμές»
Το 2019 ανέλαβε το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Εκεί έκανε τη μεγαλύτερη υπόσχεσή του.
Το εργαλείο λεγόταν Target Model. Με απλά λόγια, είναι ο νέος τρόπος με τον οποίο αγοράζεται και πουλιέται το ρεύμα «χονδρικά», πριν φτάσει στους προμηθευτές και από εκεί στον λογαριασμό μας. Έχει δύο βασικά κομμάτια. Την Αγορά Επόμενης Ημέρας, όπου κλείνει η τιμή του ρεύματος για αύριο.
Και την Αγορά Εξισορρόπησης, όπου διορθώνεται σε πραγματικό χρόνο η διαφορά ανάμεσα σε όσα προβλέφθηκαν και σε όσα χρειάστηκαν τελικά. Αυτή η «διόρθωση» κοστίζει, και το κόστος καταλήγει στους προμηθευτές και από εκεί στον καταναλωτή.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2020 ο Χατζηδάκης παρουσίασε το μοντέλο ως τη μεγάλη τομή για να πέσει το κόστος. Είπε ότι οι τιμές θα έπεφταν για τη βιομηχανία και για τους απλούς καταναλωτές. Είπε ότι θα το εφαρμόσει ακόμα κι αν θιγούν συμφέροντα. Στις 29 Οκτωβρίου, τρεις μέρες πριν την πρεμιέρα, επανέλαβε ότι έρχεται μείωση του κόστους για επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Πρόσθεσε μόνο ότι θα χρειαστεί «περίοδος προσαρμογής».
Υποσχέθηκε μειώσεις, ήρθαν αυξήσεις
Το μοντέλο ξεκίνησε την 1η Νοεμβρίου 2020. Τον πρώτο κιόλας μήνα, το συνολικό κόστος της χονδρικής έφτασε περίπου τα 83 ευρώ ανά μεγαβατώρα, τη στιγμή που ο μέσος όρος της χρονιάς ήταν περίπου 55. Δηλαδή 50% πάνω. Η «τρύπα» βρισκόταν κυρίως στην εξισορρόπηση: το κόστος της σχεδόν τριπλασιάστηκε.
Ο υπουργός έλεγε ότι η Ελλάδα ήταν ακριβή επειδή άργησε να εφαρμόσει το μοντέλο. Έναν χρόνο μετά, με το μοντέλο σε πλήρη λειτουργία, τον Νοέμβριο του 2021, η Ελλάδα είχε την ακριβότερη χονδρική τιμή στην Ευρώπη. Το 2023 ήταν τέταρτη ακριβότερη. Το 2024 πλήρωνε περίπου 100 ευρώ τη μεγαβατώρα, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν 74. Η εκτίναξη του 2021-2022 ήρθε με την κρίση του φυσικού αερίου, αφού είχε φύγει από το υπουργείο. Η υπόσχεση όμως ήταν δική του, και οι πρώτοι μήνες επίσης.
Η «προσαρμογή» είχε κερδισμένους: τους παραγωγούς
Ποιος κέρδισε από την «περίοδο προσαρμογής» που προανήγγειλε ο υπουργός; Την απάντηση τη δίνει η ίδια η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας. Σε σημείωμα του Μαΐου 2022, που συνέταξε μετά από αίτημα του υπουργείου Ενέργειας, υπολογίζει ότι από τον Νοέμβριο του 2020 έως τον Φεβρουάριο του 2021 οι ηλεκτροπαραγωγοί εισέπραξαν από την Αγορά Εξισορρόπησης περίπου 67 εκατ. ευρώ, ποσά που «δεν αντικατοπτρίζουν εύλογες ανάγκες και αποδοτική λειτουργία της αγοράς». Η ΡΑΕ πρότεινε να επιστραφούν στους καταναλωτές.
67 εκατομμύρια σε τέσσερις μήνες. Αυτό ήταν το «μάθημα προσαρμογής» της αγοράς του Χατζηδάκη.
Ο υπουργός τότε κατηγόρησε δημόσια τους παραγωγούς ότι έδιναν από την αρχή πολύ υψηλές τιμές. Εκείνοι απαντούσαν ότι όλα ήταν νόμιμα. Αν ήταν νόμιμα, σημαίνει ότι οι κανόνες το επέτρεπαν. Και οι κανόνες μπήκαν σε εφαρμογή επί των ημερών του.
Δίκτυα ρεύματος και αερίου στο σφυρί
Την ίδια περίοδο έτρεχαν και οι πωλήσεις. Στην ομιλία του Σεπτεμβρίου 2020 το είχε πει καθαρά: «Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας θα σπάσει αυγά!». Και έβαζε στόχο να έχει επιλεγεί ανάδοχος για τη ΔΕΠΑ Υποδομών μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2021. Ο ΔΕΔΔΗΕ είναι το δίκτυο που φέρνει το ρεύμα σε κάθε σπίτι. Η ΔΕΠΑ Υποδομών είναι τα δίκτυα που φέρνουν το φυσικό αέριο στις πόλεις.
Επί υπουργίας του ξεκίνησαν οι διαγωνισμοί για να πουληθούν. Το 49% του ΔΕΔΔΗΕ πήγε στο αυστραλιανό επενδυτικό ταμείο Macquarie και η ΔΕΠΑ Υποδομών στην ιταλική Italgas. Στη λίστα μπήκε και η ΛΑΡΚΟ. Δίκτυα που χτίστηκαν με δημόσιο χρήμα, μονοπώλια που δεν έχουν ανταγωνιστή, πέρασαν σε ιδιωτικά χέρια. Το κράτος κράτησε την ευθύνη. Τα έσοδα των δικτύων πάνε πια, σε μεγάλο μέρος, σε ιδιώτες.
Λιγνίτης: εμείς βγήκαμε, ο λιγνίτης όχι
Στην ίδια ομιλία, τον Σεπτέμβριο του 2020, υποσχόταν ότι η έξοδος από τον «κοστοβόρο» λιγνίτη θα ρίξει το κόστος της ενέργειας. Το ρεύμα δεν φθήνυνε. Ο λιγνίτης όμως βρήκε αγοραστή, και όχι για μία χρονιά.
Το 2023 πάνω από 768.000 τόνοι ελληνικού λιγνίτη από ιδιωτικό ορυχείο της Φλώρινας πουλήθηκαν για 30 ευρώ τον τόνο και κάηκαν στο Μοναστήρι των Σκοπίων.
Το 2024 άλλοι 740.000 τόνοι πήραν τον ίδιο δρόμο. Χρόνο με τον χρόνο, ο λιγνίτης μας φεύγει για τη γειτονική χώρα. Τουλάχιστον δίνουμε στους γείτονές μας τον λιγνίτη μας για να βγάζουν αυτοί φθηνό ρεύμα!
Το μοντέλο που η ΝΔ καταψήφισε και μετά έκανε νόμο
Το 2016 ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε στη Βουλή πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα του τρίτου μνημονίου. Μέσα ήταν και το πλαίσιο του Target Model. Η ΝΔ ψήφισε «όχι».
Τρία χρόνια μετά, με υπουργό τον Χατζηδάκη, η ΝΔ το έκανε νόμο. Ο ν. 4643/2019, με την υπογραφή του, έβαλε δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.
Το 2024, όταν η αντιπολίτευση χτυπούσε το μοντέλο, το υπουργείο Ενέργειας απαντούσε ότι πρόκειται για ευρωπαϊκή υποχρέωση, «όπως καλά γνωρίζει η αντιπολίτευση» που το μετέφερε στη νομοθεσία. Και τον Νοέμβριο του 2025 έντεκα βουλευτές της ΝΔ ζητούσαν αλλαγές στο ίδιο μοντέλο.
Το καταψήφισαν, το νομοθέτησαν, και όταν δεν έφερε φθηνό ρεύμα έριξαν την ευθύνη σε άλλους. Κατά τη γνώμη μας, αυτό λέγεται υποκρισία. Σημειώνουμε ότι η ΝΔ το 2016 καταψήφισε ολόκληρο το πολυνομοσχέδιο, που περιείχε και άλλες ρυθμίσεις, όπως το Υπερταμείο.
ΕΦΚΑ: ακόμα και το τιμόνι του Δημοσίου σε ιδιώτες. Το ΣτΕ είπε «όχι»
Ο ίδιος τρόπος σκέψης, και στη διοίκηση του κράτους. Ως υπουργός Εργασίας ο Χατζηδάκης έφερε τον ν. 4892/2022. Ο νόμος άνοιγε 24 θέσεις γενικών διευθυντών του ΕΦΚΑ, του μεγαλύτερου ασφαλιστικού φορέα της χώρας, και σε στελέχη του ιδιωτικού τομέα. Με αποδοχές που, μαζί με τα μπόνους, ξεπερνούσαν τις 8.000 ευρώ τον μήνα.
Τον Δεκέμβριο του 2022 το ΔΣ του ΕΦΚΑ ενέκρινε την πολιτική πρόσληψης, με 8 ψήφους υπέρ και 3 κατά. Επικεφαλής του ΕΦΚΑ ήταν ο Παναγιώτης Δουφεξής, ο οποίος, σύμφωνα με ανακοίνωση του ίδιου του υπουργείου το 2021, είχε διατελέσει διευθυντής των γραφείων των υπουργών Εργασίας Γιάννη Βρούτση και Κωστή Χατζηδάκη.
Στις 12 Απριλίου 2024 μίλησε η Δικαιοσύνη. Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις αποφάσεις 511-514/2024, μετά από προσφυγές της ΑΔΕΔΥ, της ΠΟΣΕ-ΕΦΚΑ και τριών διευθυντών του φορέα, ακύρωσε την απόφαση του ΔΣ στο σημείο που άνοιγε την πόρτα στους ιδιώτες.
Ο λόγος: κανείς δεν τεκμηρίωσε γιατί οι θέσεις αυτές έπρεπε να δοθούν σε ανθρώπους έξω από το Δημόσιο. Το Σύνταγμα (άρθρο 103) είναι σαφές: οι θέσεις του Δημοσίου καλύπτονται κατά κανόνα από μόνιμους υπαλλήλους.
Την Ολυμπιακή και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ τις ετοίμασε για ιδιώτες. Τις καρέκλες του ΕΦΚΑ δεν τις πρόλαβε. Τον σταμάτησε το ΣτΕ.
32 χρόνια από το Δημόσιο, για να το δώσει στους ιδιώτες
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2026, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο Χατζηδάκης το ξαναείπε: το ρεύμα θα πέσει 30% σε τρία χρόνια. Δεκαέξι μέρες μετά, η τιμή της επόμενης ημέρας έφτασε τα 212 ευρώ τη μεγαβατώρα, την υψηλότερη από τον Φεβρουάριο του 2025.
Το 2020 έλεγε «για να πέσουν οι τιμές». Το 2026 λέει ότι θα πέσουν 30%. Η υπόσχεση ίδια. Ο λογαριασμός επίσης.
Και εδώ κλείνει ο κύκλος. Από το 1994, εδώ και 32 χρόνια, ο μισθός του Κωστή Χατζηδάκη πληρώνεται από δημόσιο χρήμα. Ευρωβουλευτής, βουλευτής, υπουργός, αντιπρόεδρος. Και πριν από αυτά, κομματικά γραφεία και νεολαία. Δεν βρήκαμε ούτε μία μέρα δουλειάς σε ιδιωτική επιχείρηση. Ούτε έναν μισθό από ιδιώτη εργοδότη. Ούτε έναν πελάτη.
Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος ξέρει καλύτερα από όλους ότι το Δημόσιο είναι κακός διαχειριστής. Τόσο καλά, που πέρασε όλη του τη ζωή μέσα σε αυτό. Και από μέσα άνοιξε την πόρτα στους ιδιώτες, κομμάτι κομμάτι. Την Ολυμπιακή. Την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αφού πρώτα σβήστηκαν τα χρέη της. Τα δίκτυα του ρεύματος και του αερίου. Ακόμα και τις καρέκλες του ΕΦΚΑ, αν δεν τον σταματούσε το ΣτΕ.
Ο ιδιωτικός τομέας δεν τον γνώρισε ποτέ ως εργαζόμενο. Τον γνώρισε ως πωλητή.
Το Δημόσιο τον πληρώνει 32 χρόνια. Εκείνος, σε αντάλλαγμα, το έστρωσε στο τραπέζι των ιδιωτών.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
