Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Γιατί πίστευε πως ο τάφος της Βεργίνας ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών, είχε διατυπώσει στο παρελθόν μια θέση που προκάλεσε έντονο προβληματισμό στον χώρο της αρχαιολογίας: ότι ο τάφος της Βεργίνας, ο οποίος θεωρείται ότι ανήκει στον Φίλιππο Β’, στην πραγματικότητα φιλοξενεί τα οστά του γιου του, Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η άποψη αυτή είχε διατυπωθεί σε συνέντευξή της στο δεύτερο τεύχος των «Τετραδίων Πολιτισμού», όπου η διακεκριμένη βυζαντινολόγος εξέφρασε με βεβαιότητα την πεποίθησή της, ερχόμενη σε ευθεία αντίθεση με την κρατούσα επιστημονική θέση των Ελλήνων αρχαιολόγων που ερευνούν επί δεκαετίες τον χώρο.

«Εγώ νομίζω ότι είναι το μόνο πραγματικό, μεγάλο πράγμα που έχω κάνει. Τόσο σίγουρη είμαι», ανέφερε χαρακτηριστικά η Αρβελέρ, παραθέτοντας συνολικά έξι επιχειρήματα προς στήριξη της θέσης της. Ανάμεσά τους, το ελεφαντοστέινο ομοίωμα του Αλεξάνδρου, η ζωφόρος που κατά την ίδια απεικόνιζε γεγονός ήδη τελεσμένο, η επιθυμία του ίδιου του στρατηλάτη να ταφεί στη γενέτειρά του, το χρονικό κενό ανάμεσα στην ταφή και στην κατασκευή του μαυσωλείου, το ύψος του νεκρού -το οποίο, όπως υποστήριζε, ταίριαζε περισσότερο στον Αλέξανδρο παρά στον πατέρα του- και τέλος η παρουσία χουντίτη, ενός αιγυπτιακού ορυκτού, στο εσωτερικό του τάφου.

Ερωτηθείσα για ποιον λόγο η θέση της δεν έχει γίνει αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα, απάντησε με σαφήνεια: «Δεν επιτρέπεται 50 χρόνια τουλάχιστον οι Έλληνες αρχαιολόγοι να έχουν τον Αλέξανδρο και να μην το έχουν κοιτάξει ποτέ». Όταν τέθηκε το ερώτημα αν θεωρεί πως οι αρχαιολόγοι αποφεύγουν να αναγνωρίσουν ενδεχόμενο λάθος προκειμένου να μην εκτεθούν, απάντησε λακωνικά: «Ε βέβαια…».

Σχετικά με το αν πιστεύει πως η θεωρία της θα επιβεβαιωθεί κάποτε, είχε δηλώσει πως αυτό θα συμβεί «όταν έρθει η επόμενη γενιά αρχαιολόγων, από εκείνους που ήταν στην ανασκαφή, και όταν εγώ δεν θα είμαι πια στη ζωή». Κλείνοντας τη συνέντευξη, επανέλαβε με έμφαση την πεποίθησή της, τονίζοντας πόσο σημαντική θεωρούσε αυτή τη θέση για το προσωπικό της έργο.