Νέος μεταβολικός ένοχος για τη νόσο Αλτσχάιμερ: Ο ρόλος της υπεργλυκοζυλίωσης στην εξέλιξη της πάθησης

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Μια νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature Metabolism αποκαλύπτει ότι η διαδικασία της υπεργλυκοζυλίωσης δεν αποτελεί απλό σύμπτωμα της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά συμμετέχει ενεργά στην επιδείνωσή της.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν αυξημένη παραγωγή γλυκανών, σύνθετων μορίων σακχάρων που προσκολλώνται σε πρωτεΐνες, τόσο στη φαιά όσο και στη λευκή ουσία εγκεφαλικών δειγμάτων από ασθενείς, με την πυκνότητά τους να κλιμακώνεται ανάλογα με την προχωρημένη παθολογία της νόσου. Παρόμοια ευρήματα καταγράφηκαν και σε πειραματικά μοντέλα ποντικών, ιδιαίτερα σε περιοχές ζωτικής σημασίας για τη μνήμη, όπως ο ιππόκαμπος και ο φλοιός.

Αυξημένη παραγωγή και επιπτώσεις στη μνήμη

Χρησιμοποιώντας τεχνικές ιχνηθέτησης, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο εγκέφαλος των πασχόντων δεν δυσκολεύεται να αποδομήσει τα σάκχαρα, αλλά παράγει υπερβολική ποσότητα γλυκανών, τροποποιώντας υφιστάμενες πρωτεΐνες κυρίως στους νευρώνες.

Στη συνέχεια, τα πειράματα έδειξαν ότι η τεχνητή καταστολή των ενζύμων παραγωγής γλυκανών βελτίωσε την κοινωνική μνήμη των ποντικών. Αντίθετα, η χορήγηση γλυκοζαμίνης, συμπληρώματος που τροφοδοτεί τη συγκεκριμένη μεταβολική οδό, επιδείνωσε τη γνωστική λειτουργία στα ζώα.

Η συσχέτιση στους ανθρώπους και οι μελλοντικές θεραπείες

Επεκτείνοντας την έρευνα στον άνθρωπο, οι μελετητές ανέλυσαν ιατρικά δεδομένα δεκάδων χιλιάδων ασθενών. Διαπιστώθηκε ότι στα άτομα με διαγνωσμένη άνοια, η λήψη συμπληρωμάτων γλυκοζαμίνης συνδέθηκε με σχεδόν 25% υψηλότερη θνησιμότητα. Τα ευρήματα αυτά ανοίγουν νέους δρόμους για την κατανόηση της νόσου, αναδεικνύοντας τον μεταβολισμό των γλυκανών ως ένα πολλά υποσχόμενο πεδίο για την ανάπτυξη μελλοντικών θεραπευτικών παρεμβάσεων.